II SA/Kr 1254/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Ewa Rynczak Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala. Decyzją z dnia [...].11.2006 r., (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, działając na podstawie art. 80 ust. 2, pkt.1, art. 81 ust. 1, pkt. 2 i art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 z późn.zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) umorzył postępowanie w sprawie wewnętrznej instalacji gazowej na nieruchomości zlokalizowanej w W. przy ul. [...], własności A. K. Odwołanie B. M. i J. M. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r., (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje. 1. postępowanie w sprawie "rury gazowej dla budynku nr [...] przeprowadzonej po ścianie budynku nr [...]" zostało wszczęte na wniosek J. i B. M., właścicielek budynku przy ul. [...] w W. W trakcie oględzin w dniu [...].06.2003 r., A. K. właściciel budynku przy ul. [...], przedłożył projekt techniczny Instalacji gazowej z 1979 r., "opieczętowany przez Zakład Gazowniczy [...]". Stan faktyczny przebiegu rury jest zgodny z projektem. 2. w postępowaniu podjęto kroki zmierzające do ustalenia czy dla przedmiotowej instalacji została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, ale jak ustalono w archiwum UMiG [...]. znajdują się akta spraw prowadzonych od 1984 r. 3. A. K. wystąpił do właściwego organu z wnioskiem o pozwolenie na przebudowę instalacji gazowej uwzględniającej przeniesienie jej fragmentu na własną ścianę nośną, jednakże z uwagi na prowadzone przez PINB postępowanie w sprawie jej legalności, Starosta Powiatu [...] decyzją nr [...] z dnia [...].08.2004r (znak: [...]), odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na przebudowę istniejącej instalacji gazu, 4. dnia [...].01.2005 r., PINB w W. wydał decyzję w której orzekł o braku przesłanek do wydania nakazu rozbiórki przedmiotowej instalacji gazowej i nakazał A. K. wykonanie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu - instalacji gazowej do stanu zgodnego z przepisami. Decyzja ta - decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].08.2005 r, została uchylona a sprawa przekazania do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, 5. po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ l instancji, wydał decyzję z dnia [...].11.2006 r., umarzająca postępowanie, a organ II instancji rozpoznając odwołanie miał na uwadze, co następuje: - w ocenie organu odwoławczego skarżona decyzja jest nieprawidłowa, - skoro ustalono, że przedmiotowa instalacja wykonana została w 1979 r., to w sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r., a zgodnie z jej art. 28 w związku z § 44 ust. 1 pkt 3 lit b, rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony środowiska z dnia 20.02.1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. z dnia 19 marca 1975 r.) pozwolenia na budowę wymagało wykonanie stałych instalacji gazowych. A. K. w trakcie kontroli w dniu [...].09.2006 r., "pod odpowiedzialnością karną art. 233 kk oświadczył do protokołu, że takie pozwolenie posiadał ale ono zaginęło. Prowadzone czynności i wywiady w UMiG [...]. oraz u dostawcy gazu - nie dały jednoznacznej odpowiedzi czy takie pozwolenie było wydane - ale szereg czynności wskazuje na to, że nie była to samowola budowlana, - skoro nie udowodniono, że jest to samowola budowlana to "brak jest podstaw prawnych do działania przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W. w powyższej kwestii., a rozstrzygnięcie podjęte przez org. l instancji, w oparciu o art. 105 Kpa, jest prawidłowe". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła J. M. i zarzucając: - naruszenie art. 7 i 77 Kpa przez niepodjęcie wszystkich czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego; - naruszenie art. 80 Kpa przez dowolne przyjęcie, że instalacja gazowa nie stanowi samowoli budowlanej oraz 107 § 3 Kpa przez brak analizy materiału dowodowego; - naruszenie art. 105 Kpa przez bezpodstawne utrzymanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wniosła o uchylenie "decyzji organów l i II instancji w ca/ośc/". W uzasadnieniu podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Organ administracyjny zupełnie bezpodstawnie przyjął, że nie udowodniono, że wewnętrzna instalacja gazowa stanowi samowolę budowlaną. Należy podkreślić, że to właściciel jest obowiązany do przechowywania przez okres istnienia obiektu planu realizacyjnego i projektu wraz z wszystkimi rysunkami zamiennymi lub naniesionymi zmianami, wprowadzonymi w toku wykonywania robót budowlanych. Tymczasem właściciel - A. K. - żadnych takich dokumentów nie przedłożył. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.o.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c"). Nie można zarzucić zaskarżonej decyzji aby naruszała ona prawo, aczkolwiek nie wszystkie wywody uzasadnienia decyzji zasługują na aprobatę. Przedmiotem kontroli Sadu jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję umarzająca postępowanie w sprawie wewnętrznej instalacji gazowej na nieruchomości zlokalizowanej w W. Sprawą administracyjna jest sprawa wewnętrznej instalacji gazowej, czyli urządzenia technicznego zapewniającego możliwość użytkowania obiektu (budynku mieszkalnego) zgodnie z jego przeznaczeniem. Organy nie ustalają kategorycznie czy przedmiotowa instalacja wykonana została na podstawie pozwolenie na budowę, natomiast ustalają, że wykonana ona została w 1979 r., a więc w czasie obowiązywania przepisów ustawy Prawo Budowlane z 1974 r. na podstawie projektu technicznego który jest "opieczętowany przez Zakład Gazowniczy [...]". W aktach administracyjnych przekazanych sądowi nie ma wniosku wszczynającego postępowanie ale na rozprawie przed Sądem w dniu 29.10.2008 r., pełnomocnik - skarżącej (na której wniosek wszczęte zostało postępowanie), że wnioskodawczyni chodziło o to, żeby sporna instalacja nie przebiegała po ścianie jej budynku, który uznany został za zabytek. Wywiódł także, iż nie ma zastrzeżeń do prawidłowości funkcjonowania instalacji w części do której ma dostęp i przyznał, że przed sądem powszechnym toczy się sprawa oparta na podstawie przepisów o ochronie własności. A więc nie może budzić wątpliwości, że skarżąca w swoim wniosku - wszczynającym postępowanie - zmierza do ochrony swojej własności - twierdząc, że przedmiotowa instalacja narusza jej własność. Ochrona własności nie może być przedmiotem postępowania administracyjnego a więc w sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. Zwrócić należy uwagę, że przedmiotem postępowania administracyjnego może być sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany do jej rozstrzygnięcia na podstawie przepisów prawa materialnego. Aby do tego doszło musi istnieć stosunek administracyjno-prawny, na podstawie którego strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego lub prawa żądania nałożenia obowiązków na osobę trzecią. W sprawie niniejszej - organy nie mają materialnoprawnej podstawy do wydania decyzji opartej na podstawie przepisów o ochronie własności. W tym stanie rzeczy, skoro w swoim efekcie zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie naruszają prawa - na podstawie art. 151 p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.