II SA/Kr 1255/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator / spr. / Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Aldona Gąsecka- Duda Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 maja 2014 r. znak: [....] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty dotyczących postępowania egzekucyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. w K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr 193/2014 działając na podstawie art. 34 § 4 i 5, art. 17 § 1 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uznał za niezasadne zarzuty zgłoszone przez A. S. w sprawie postępowania egzekucyjnego dotyczącego rozbiórki budynku garażu dwustanowiskowego wraz z wiatą o wymiarach łącznych po obrysie zewnętrznym: 7,50 m x 8,53 m wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości D., objętego tytułem wykonawczym z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z niewykonaniem rozbiórki przedmiotowego budynku w dniu [...] marca 2014 r. sporządzono tytuł wykonawczy, który został odebrany przez zobowiązanego dnia [...] marca 2014 r. W dniu [...] kwietnia 2014 r. do organu wpłynęło pismo zawierające zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Po przeanalizowaniu treści pisma A. S. organ ustalił, że zgłoszony zarzut został oparty na art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Niewykonalność o jakiej mowa w art. 33 § 1 pkt 5 powołanej ustawy oznacza, że istnieją niezależne od zobowiązanego i trwałe przyczyny powodujące niemożność wykonania obowiązku. Adresat obowiązku musi być trwale pozbawiony możliwości jego wykonania. Niewykonalność ta jest spowodowana przyczynami o charakterze obiektywnym. Obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki, bez znaczenia są w tym wypadku ewentualne utrudnienia czy koszty. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym dotyczy rozbiórki budynku garażu dwustanowiskowego wraz z wiatą wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości D. Czynność polegająca na rozbiórce przedmiotowego obiektu jest jak najbardziej wykonalna. Argumenty zobowiązanego odnoszą się natomiast do treści samego obowiązku, gdyż kwestionuje on prawidłowość przeprowadzonego postępowania przez organy nadzoru budowlanego I i II instancji oraz nie zgadza się z treścią nałożonego obowiązku. PINB stwierdził, że na etapie postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny prowadzi postępowanie mające na celu wyegzekwowanie nałożonego obowiązku, natomiast nie ma podstaw prawnych do badania i analizowania prawidłowości zapadłej w sprawie decyzji ostatecznej. Na to postanowienie A. S. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu podniósł, że nakaz rozbiórki jest niewykonalny w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z uwagi na brak właściwego określenia przedmiotu podlegającego rozbiórce. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że zarzut podniesiony przez zobowiązanego jest nieuzasadniony. Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oznacza, że istnieją niezależne od zobowiązanego i trwałe przyczyny powodujące niemożność wykonania tego obowiązku. Adresat obowiązku musi być trwale pozbawiony możliwości jego wykonania. Przeszkody skutkujące niewykonalnością obowiązku mogą mieć charakter faktyczny lub prawny. Trwała niewykonalność obowiązku zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść tych obowiązków zawartych w decyzji są niewykonalne z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze. Natomiast trudności techniczne lub ekonomiczne, choćby bardzo poważne, w wyegzekwowaniu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, jak również negatywne stanowiska jej adresatów lub innych osób i zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy, nie stanowią o niewykonalności obowiązku. Z akt postępowania egzekucyjnego i okoliczności podnoszonych przez A. S. nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie występowały trwałe i nieusuwalne przeszkody, które uzasadniałyby niewykonalność egzekwowanego obowiązku o charakterze niepieniężnym w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zobowiązany polemizuje z decyzją PINB z dnia [...] lutego 2013 r., którą nałożono na niego obowiązek rozbiórki budynku garażowego dwustanowiskowego wraz z wiatą. Przedmiotowa decyzja była badana w postępowaniu odwoławczym i została utrzymana w mocy. Wskazane przez zobowiązanego okoliczności mające uzasadnić niewykonalność egzekwowanego obowiązku nie mają charakteru trwałego i pozostają bez wpływu na techniczne możliwości realizacji egzekwowanego obowiązku. Z decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. bezsprzecznie wynika, że obowiązek dotyczy budynku garażu dwustanowiskowego z wiatą o wymiarach wskazanych w decyzji, wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości D. Z treści decyzji wynika również, że obowiązkowi rozbiórki podlega cały budynek. W związku z tym nie ma wątpliwości co do zakresu orzeczonego obowiązku. Swoimi uwagami dotyczącymi prawidłowości określenia przedmiotu podlegającego rozbiórce, zobowiązany kwestionuje w istocie decyzję PINB z dnia [...] lutego 2013 r., z której egzekwowany obowiązek wynika. Podkreślić należy, że A. S. skorzystał z przysługującego mu prawa złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności. GINB odmówił stwierdzenia nieważności M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję PINB z dnia [...] lutego 2013 r. Organ właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej tj. organ egzekucyjny nie jest władny uchylać, zmieniać, bądź w inny sposób weryfikować decyzję administracyjną, która w przypadku uzyskania statusu decyzji ostatecznej podlega przymusowemu wykonaniu. Reasumując podniesiony przez zobowiązanego zarzut niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 § 1 pkt 5 ustawy) uznać należało za niezasadny. Od tego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł A. S., domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, że nałożony na skarżącego obowiązek rozbiórki budynku garażu dwustanowiskowego wraz z wiatą o wymiarach łącznych po obrysie zewnętrznym: 7,50m x 8,53 m, wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości D. objętego tytułem wykonawczym z dnia [...] marca 2014 r. jest wykonalny, podczas gdy w rzeczywistości budynek gospodarczy znajdujący się na wymienionej działce posiada inne parametry co w konsekwencji prowadzi do trwałej i niezależnej od skarżącego niewykonalności postanowienia o rozbiórce. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że na działce nr [...] w miejscowości D. nie ma budynku o wymiarach wskazanych w decyzji organu. Organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do precyzyjnego wskazania, która część obiektu została zrealizowana samowolnie i odnosi się do niej obowiązek dokonania rozbiórki. Brak precyzyjnego określenia przedmiotu rozbiórki w niniejszej sprawie stanowi z całą pewnością rażące naruszenie prawa, wobec braku możliwości wykonania przez skarżącego obowiązku rozbiórki. Skarżący z całą stanowczością podkreślił, że wbrew twierdzeniom organów garaż dwustanowiskowy wraz z wiatą o łącznych wymiarach po obrysie zewnętrznym 7,50 m x 8,53 m wybudowany na działce nr [...] w miejscowości D. w rzeczywistości nie istnieje. W odpowiedzi na skargę M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując całość argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika przy tym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Na wstępie trzeba zauważyć, że decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. w K. nakazał A. S. rozbiórkę budynku garażu dwustanowiskowego wraz z wiatą o wymiarach łącznych po obrysie zewnętrznym: 7.50 m x 8.53 m, wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości D. Z akt sprawy wynika, że powyższa decyzja po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego została utrzymana w mocy przez M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. W piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. przesłano skarżącemu upomnienie. Z protokołu kontroli z dnia [...] marca 2014 r. wynika, że roboty rozbiórkowe nie zostały w ogóle podjęte przez skarżącego. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. wystawił tytuł wykonawczy z dnia [...] marca 2014 r., wskazując jako podstawę prawną obowiązku wspomnianą decyzję z dnia [...] czerwca 2013 r. Okoliczności te należy uznać za bezsporne, gdyż nie były kwestionowane przez żądną ze stron. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.). Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 powołanej ustawy, tytuł wykonawczy zawiera m.in. pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z kolei z art. 33 § 1 cytowanej ustawy, podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucyjny administracyjnej może być: (1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; (2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; (3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, w którym nałożono stosowny obowiązek; (4) błąd co do osoby zobowiązanego; (5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; (6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; (7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia; (8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; (9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; (10) niespełnienie wymogów określonych dla tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego. Katalog ten ma charakter wyczerpujący (enumeratywny) i nie może być uzupełniany w drodze wykładni. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy A. S. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania administracyjnego, powołując się na art. 33 § 1 pkt 5 wskazanej ustawy. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zarzuty zgłoszone przez skarżącego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zasługiwały na uwzględnienie. W tym względzie Sąd w pełni podziela argumentację organów administracyjnych orzekających w sprawie. Jeśli chodzi o zarzut niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym i jednolitym stanowiskiem sądów administracyjnych, wyrażonym m.in. w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1365/07, z niewykonalnością obowiązku niepieniężnego nałożonego ostateczną decyzją administracyjną mamy do czynienia wtedy, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Trwała niewykonalność obowiązku zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść tych obowiązków zawartych w decyzji są niewykonalne z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze. Natomiast trudności techniczne lub ekonomiczne, choćby bardzo poważne, w wyegzekwowaniu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, jak również negatywne stanowiska jej adresatów lub innych osób, zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy, nie stanowią o niewykonalności obowiązku. W przedmiotowej sprawie skarżący podniósł, że garaż znajdujący się na działce nr [...] w miejscowości D. ma inne wymiary niż wskazane w decyzji [...]WINB w K. z dnia [...] czerwca 2013 r. i tym samym przedmiot rozbiórki nie jest dokładnie opisany. W ten sposób skarżący polemizuje z decyzją, którą nałożono na niego obowiązek rozbiórki garażu wraz z wiatą. Z akt sprawy bezspornie wynika, że decyzja PINB z dnia [...] lutego 2013 r. poddana została kontroli instancyjnej. W wyniku tego M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymał ją w mocy. Nie bez znaczenia jest fakt, że na tym etapie postępowania administracyjnego przeprowadzono oględziny nieruchomości z których bezspornie wynikały rozmiary budynku. Co więcej wskazana decyzja [...]WINB w K. z dnia [...] czerwca 2013 r. była również badana w trybie nadzwyczajnym tzn. w postępowaniu o stwierdzenie jej nieważności. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności. Już choćby zatem z uwagi na to, że decyzja z której wynika egzekwowany obowiązek była poddana kontroli instancyjnej, a ponadto kontroli w trybie nadzwyczajnym pod kątem nieważnościowym, i w wyniku tej kontroli została uznana za zgodną z prawem stwierdzić należy, iż zarzut skarżącego co do niewykonalności obowiązku jest bezzasadny. Podnieść ponadto należy, że ciężar dowodu, iż obowiązek o charakterze niepieniężnym jest niewykonalny w rozumieniu art. 33 pkt 5, obciąża stronę wnoszącą zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (por. wyrok NSA z 13.11.2008 r., II OSK 1365/07). Skarżący natomiast nie przedstawił, żadnych dowodów mogących potwierdzić tą okoliczność (choćby wyników pomiaru budynku). W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę wystawiony na A. S. tytuł wykonawczy spełnia wszelkie wymogi określone przepisami prawa, a prowadzona na jego podstawie egzekucja jest zgodna z prawem. Z przedstawionych powyżej względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.