II SA/Kr 1257/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. i W.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi kasacyjnej A.B. i W.B., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2013 r. oddalającego skargę A.B. i W.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 października 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżący A. i W.B. , działający przez pełnomocnika adw. E.Z. , zawarli wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym. Do skargi załączony został wypełniony i podpisany przez skarżących formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym wnioskodawcy wskazują na swoją trudną sytuację materialną uniemożliwiającą poniesienie kosztów sądowych zainicjowanego postępowania kasacyjnego. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, że uprawniony podmiot może wystąpić ze stosownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania sądowego prawomocnym wyrokiem. Z drugiej jednak strony wydanie korzystnego orzeczenia co do zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu eliminuje dalsze pozytywne rozpoznawanie wniosków w takim zakresie. W niniejszej sprawie na mocy postanowienia Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 roku skarżącym A. i W.B. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Orzeczenie to ma przymiot prawomocności, gdyż nie wniesiono od niego sprzeciwu. Jak wynika z akt sprawy, przyznane prawo pomocy nie zostało skarżącym cofnięte na podstawie art. 249 p.p.s.a. Powyższe oznacza, iż w toku całego postępowania sądowego, łącznie z postępowaniem egzekucyjnym, skarżący zwolnieni są od konieczności uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Zwolnienie od kosztów sądowych działa od chwili zgłoszenia przez stronę wniosku w tym przedmiocie i obejmuje swoim zakresem wszystkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, w tym również wpis od skargi kasacyjnej i inne potencjalne koszty w postępowaniu kasacyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe - ponowny wniosek skarżących w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sytuacji, gdy korzystają oni z takiego zwolnienia na mocy prawomocnego postanowienia należy uznać za bezprzedmiotowy. Z tych względów, działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzono postępowanie w zakresie wniosku skarżących o zwolnienie kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, uznając je za bezprzedmiotowe.