II SA/Kr 1258/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 29 lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia I umorzyć postępowanie sądowe; II przyznać adwokat M. Z. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) w tym podatek VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 3 stycznia 2013 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego K. G. oświadczyła, że cofa skargę wniesioną na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 29 lipca 2013 r. znak: [...] oraz wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", cofnięcie skargi wiąże sąd, który może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skoro skarżący cofnął skargę, a nie stwierdzono, by zachodziły okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego, pomimo cofnięcia skargi, Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie sądowe. W przedmiocie przyznania kosztów pełnomocnikowi z urzędu orzeczono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), a kwotę 240 zł powiększono, stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług.