II SA/Kr 1258/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa, Sędziowie WSA Mirosław Bator, WSA Joanna Człowiekowska (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 sierpnia 2020 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania w sprawie doręczenia postanowienia oddalono skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem znak: [...] z 23.03.2020 r., uchyliło postanowienie Wójta Gminy P. z 5.11.2019 r., znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania dotyczącego wydania opinii o podziale działki [...] obręb P., zakończonego postanowieniem z dnia 28.04.2000r. znak [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium wskazało, że we wniosku, którego dotyczy zaskarżone postanowienie, S. P. nie domagał się wznowienia postępowania, lecz doręczenia postanowienia z dnia 19 kwietnia 2000 r. znak [...] Wójt Gminy P. postanowieniem z 8 lipca 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 61a § 1 i 2 k.p.a., odmówił wszczęcia na wniosek S. P. postępowania administracyjnego w sprawie doręczenia postanowienia Wójta Gminy P. w sprawie opinii o podziale nieruchomości, znak: [...] W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wnioskiem z 12 sierpnia 2019 r. S. P. wniósł o doręczenie postanowienia Wójta Gminy P. z 19.04.2000 r., znak: [...] W ponownie prowadzonym postępowaniu pismem z 9.06.2020 r., wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania żądania: czy dotyczy ono doręczenia postanowienia [...], czy wznowienia postępowania opiniującego podział działki ewidencyjnej nr [...] obręb [...] P. . Pismem z 22.06.2020 r. S. P. wniósł o doręczenie mu postanowienia Wójta Gmina P., znak: [...] z 19.04.2000 r. W dalszej części uzasadnienia Wójt Gminy P. stwierdził, że S. P. nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., a żądanie doręczenia postanowienia znak: [...] z 19.04.2000 r. nie jest poparte interesem prawnym. Zatem odmowa wszczęcia niniejszego postępowania jest podyktowana wniesieniem żądania przez osobę nieposiadającą legitymacji procesowej strony. S. P. w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 28 k.p.a., poprzez uznanie, że skarżący nie miał statusu strony w postępowaniu w przedmiocie zaopiniowania podziału działki nr [...] położonej w P. , w którym doszło do zaopiniowania operatu dotyczącego podziału działki nr [...] w P. wraz z korektą konfiguracji granic i powierzchni działek nr [...]. We wskazanym operacie poza podziałem działki nr [...] położonej w P. , dokonano również, jak wskazuje zarówno tytuł dokumentu jak i jego treść, zmian dotyczących obszaru i wytyczenia działki nr [...], której żalący się jest współwłaścicielem. W ocenie żalącego się, postępowanie to niewątpliwie dotyczy jego interesu prawnego. Zdaniem żalącego się w toku postępowania doszło także do naruszenia przepisów art. 7 i 77 k.p.a., albowiem błędnie ustalono strony przedmiotowego postępowania, mimo oczywistego kręgu tych podmiotów, co wynika już z samego tytułu oraz treści wskazanego wyżej operatu. S. P. zarzucił również , że organ I instancji ponownie zastosował błędnie art. 61a § 1 k.p.a., albowiem jego wniosek nie dotyczył wszczęcia postępowania, a jedynie prawidłowego doręczenia mu przedmiotowego postanowienia Wójta Gminy P. z 28 kwietnia 2000 r. Stwierdził również, że informacja organu I instancji, że doręczenie ww. postanowienia z dnia 28 kwietnia 2000 r. nie jest możliwe, gdyż z powodu upływu czasu akta zostały zniszczone stoi w sprzeczności z przepisami Ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2019 r. poz. 553, 730, 2020) oraz w sprzeczności ze stanem faktycznym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 26 sierpnia 2020 r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i 105 k.p.a., uchyliło zaskarżone postanowienie organu i instancji w całości i umorzyło postępowania przed organem i instancji . Wskazując na treść art. 61a § 1 k.p.a., Kolegium stwierdziło, że w sprawie brak było podstaw do wydania przez Wójta Gminy P. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, z uwagi na fakt, że S. P. nie składał wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że zainteresowany zwrócił się do Wójta Gminy P. o doręczenie mu postanowienia wydanego przez Wójta Gminy P. 28.04.2000 r., znak [...], dotyczącego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki ew. nr [...] obręb [...] P. . Oczywistym jest, że organ nie prowadzi odrębnego postępowania w sprawie doręczenia wydanego postanowienia, lecz po wydaniu postanowienia doręcza je ustalonym stronom postępowania. Nie można zatem ani wszcząć, ani odmówić wszczęcia odrębnego postępowania w sprawie doręczenia postanowienia, gdyż nie przewidują tego obowiązujące przepisy prawa. W tej sytuacji konieczne jest uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania przed organem I instancji, które już od momentu jego wszczęcia było bezprzedmiotowe. S. P. w skardze do WSA w Krakowie zarzucił: 1. naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, mimo że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania; 2. naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, mimo że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki do uchylenia postanowienia Wójta Gminy P. z 8 lipca 2020 r., znak: [...] 3. naruszenie art. 7 oraz art. 8 k.p.a. poprzez uchybienie zasadzie prawdy obiektywnej oraz zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpatrzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu. W wyniku przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził brak podstaw do jego. Sąd w całości podziela stanowisko organu odwoławczego i jego oceny. Kodeks postępowania administracyjnego, stosownie do przepisu art. 1 pkt 1 normuje postępowanie w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco. Wniosek o doręczenie wydanego już aktu administracyjnego (postanowienia) nie stanowi żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, wobec czego przepis art. 61a kpa nie może mieć doń zastosowania. Wniosek taki nie kreuje też żadnej sprawy administracyjnej, w której mogłoby się toczyć postępowanie regulowane kodeksem. Skoro zaś organ I instancji, wadliwie stosując wskazany przepis, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, to jedynym sposobem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, było uchylenie tegoż postanowienia i umorzenie postępowania związanego z jego wydaniem. To "wpadkowe" postępowanie, jako pozbawione jakiejkolwiek podstawy, okazało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 kpa). Stwierdzić więc należy, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepis art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu, zgodnie z którym rozpoznając odwołanie (zażalenie) organ uchyla zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję (postanowienie)- umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Z twierdzeń skarżącego zdaje się wynikać, że jego wniosek miał zmierzać do wykazania, że jest (powinien być) stroną postępowania w sprawie, w której wydano postanowienie z dnia 28 kwietnia 2000 r. Taki cel nie może być jednak osiągnięty w przyjęty przez skarżącego sposób. Wniosek o doręczenie aktu administracyjnego nie wszczyna żadnego postępowania, w ramach którego kwestia interesu prawnego w zakończonym postępowaniu administracyjnym mogłaby być w ogóle merytorycznie badana. Z powyższych względów skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić.