II SA/Kr 1259/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 31 lipca 2015 r., znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R. K. wniesioną w niniejszej sprawie z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych tj. niepodpisanie skargi mimo wezwania. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 16 grudnia 2015 r., a w dniu 22 grudnia 2015 r. (data nadania przesyłki poleconej) złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku załączyła zaświadczenie lekarskie z daty 17 grudnia 2015 r., z którego wynika, że skarżąca ma 7.. lat, cierpi na nadciśnienie i zespół otępienny, pozostaje w stałym leczeniu. Skarżąca we wniosku podniosła, że choroba uniemożliwiła jej należytą percepcję wezwania o usunięcie braków. Skarżąca samodzielnie zapoznała się z treścią wezwania o uzupełnienie braków i dokonała przy pomocy osoby trzeciej wpłaty wpisu od skargi, natomiast nieświadomie pominęła kolejny punkt wezwania tj. wezwanie o podpisanie skargi. Do wniosku dołączyła dwa podpisane egzemplarze skargi i podniosła, że z powodu wieku nie jest w stanie samodzielnie się poruszać ani też jechać do K. podpisać skargę. Dlatego tez wnosi o uwzględnienie naprawienia błędu dokonanego bez winy skarżącej i przywrócenie jej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przedłożyła do akt sprawy podpisaną skargę. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazała swój podeszły wiek i dolegliwości zdrowotne, a zwłaszcza zespół otępienny, z powodu którego przeoczyła wezwanie do podpisania skargi. Uznając, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, co "przypomniało" jej o konieczności uzupełnienia braków formalnych, należy przyjąć, że skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek nie zasługiwał jednak na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła, że przekroczenie terminu do podpisania skargi nastąpiło z powodu okoliczności przez nią niezawinionych. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w niniejszej sprawie skarżąca była wzywana do podpisania skargi, jak również do uiszczenia wpisu od skargi. Oba te wezwania doręczono skarżącej w jednej przesyłce w dniu 4 listopada 2015 r. Skarżąca w zakreślonym terminie wykonała wezwanie tylko częściowo - wpłaciła wpis od skargi, natomiast nie wykonała drugiej części wezwania tj. nie podpisała skargi. W tym miejscu należy powołać orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii podeszłego wieku i ogólnego złego stanu zdrowia jako przesłanek przywrócenia terminu. W postanowieniu z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. II OZ 701/14 (LEX nr 1493036) NSA wskazał: "Podeszły wiek oraz zły stan zdrowia nie przesądzają jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu. Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu". Z kolei w postanowieniu z dnia 8 maja 2014 r., sygn. II OZ 426/14 (LEX nr 1467728) zwrócono uwagę, że nieporadność i podeszły wiek nie stanowią usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Podobne stanowisko NSA zajął w postanowieniu z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. II OZ 1112/11 (LEX nr 1152246): "Z samego faktu bycia osobą w podeszłym wieku czy cierpiącą na określone schorzenia nie można wywieść wniosku, że okoliczności te w każdym przypadku uzasadniają przywrócenie terminu". Skarżąca oprócz swojego podeszłego wieku wskazała również na schorzenie - zespół otępienny. Trzeba jednak zauważyć, że określenie "zespół otępienny" - obejmujące znaczne obniżenie się sprawności umysłowej - jest pojęciem bardzo szerokim, związanym z wieloma różnymi chorobami. Może mieć różne przyczyny i różne nasilenie. Niewątpliwie obejmuje ono osłabienie pamięci, co jednak samo w sobie nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu. Z zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżąca pozostaje w stałym leczeniu w związku ze stwierdzonymi chorobami. Nie wynika jednak, czy w okresie obejmującym wykonanie wezwania do uzupełnienia braków skargi nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia skarżącej, czy też był to okres normalnego stanu choroby. Nie sposób również stwierdzić dlaczego skarżąca mogła, jak twierdzi przy pomocy osoby trzeciej, dokonać w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, ale osoba ta nie mogła pomóc przy składaniu podpisu pod skargą i dostarczeniu podpisanego egzemplarza do sądu. Przyjęcie, że opisany we wniosku stan zdrowia uzasadnia brak winy skarżącej w niedokonaniu czynności procesowej w terminie faktycznie zwolniłby ją z obowiązku przestrzegania jakichkolwiek terminów procesowych. Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a.