II SA/Kr 1260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.P. o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] skarżący M.P. działający przez pełnomocnika adwokat A.B.-E. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie postanowienia nakładającego grzywnę w wysokości 5000 zł skutkowałoby poniesieniem przez skarżącego niepowetowanej szkody z uwagi na fakt pozbawienia skarżącego możliwości płynnego, zgodnego z zasadami prawidłowej gospodarki prowadzenia gospodarstwa rolnego. Ponieważ działalność rolnicza stanowi działalność sezonową, to pozbawienie prowadzącego taką działalność niezbędnych funduszy z wysokim prawdopodobieństwem uniemożliwi mu uzyskanie dochodu z tej działalności, co z kolei implikować będzie niewykonanie wiążących skarżącego zobowiązań, a finalnie zaburzy rentowność gospodarstwa rolnego. Ponadto ze względu na specyfikę prowadzonej przez skarżącego działalności nawet zwrot spornej kwoty po wydaniu przez Sąd orzeczenia w sprawie nie zrekompensuje poniesionej szkody, a jednocześnie nie umożliwi przywrócenia płynności działania gospodarstwa rolnego. Taki stan rzeczy może doprowadzić do utraty przez skarżącego dotacji uzyskiwanych z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym] (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzające. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący przedstawił szczegółową i przekonującą argumentację, z której wynika, że w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w zakresie prowadzonej przez skarżącego działalności rolniczej w aspekcie jej dofinansowywania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Zdaniem Sądu argumenty przedstawione przez skarżącego są słuszne i przekonujące. W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał za uzasadniony, a tym samym należało go uwzględnić. Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.