II SA/Kr 1261/14
PostanowienieWSA w Krakowie2017-11-20
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po terminie i pozbawiony oświadczenia o braku zapłaty tych kosztów, może zostać uzupełniony w trybie art. 49 § 1 PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po terminie i pozbawiony oświadczenia o braku zapłaty tych kosztów, nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 PPSA, ponieważ brak takiego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów.Stan faktyczny
Radca prawny A. M. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie, w której wcześniej przyznano prawo pomocy skarżącej J. Z. i ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu. Wniosek został złożony po terminie, tj. 3 lata po wydaniu wyroku przez WSA, i nie zawierał wymaganego oświadczenia o braku zapłaty kosztów pomocy prawnej. Sąd uznał, że wniosek ten nie może zostać uzupełniony.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek radcy prawnego A. M. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
II SA/ Kr 1261/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 listopada 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2014 r. , znak: [...] przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek radcy prawnego A. M. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej J. Z. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej J. Z. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. M..
Pełnomocnik z urzędu reprezentowała skarżącą na rozprawie przed WSA w dniu 6 listopada 2014 r. W protokole rozprawy brak jest wzmianki o złożonym przez pełnomocnika wniosku o zasądzeniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wraz ze stosownym oświadczeniem.
Natomiast wniosek taki pełnomocnik z urzędu zawarła w piśmie z dnia 2 listopad 2017 r. Brak jest w nim oświadczenia, iż opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Mając powyższe na uwadze orzekający zważył, co następuje :
Zgodnie z treścią art. 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – " Strona traci uprawnienie do żądanie zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów...." . Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu w przepisanym czasie wniosku o zwrot kosztów nie złożyła ani w formie pisemnej ani ustanej, do protokołu rozprawy przed WSA. Wniosek taki wpłynął do sądu w dniu 8 listopada 2017 r., a wiec 3 lata po wydanym w sprawie wyroku z dnia 6 listopada 2014 r. Wniosek ten zawierał istotny brak.
Zgodnie z treścią § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2014 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek pełnomocnika skarżącej nie zawiera takiego oświadczenia.
Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ [...], nie złożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami) w zw. z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło