II SA/Kr 1274/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J.K. na uchwałę Rady Gminy Michałowice z dnia 26 kwietnia 2012 r., nr XIX/126/2012 w przedmiocie uznania skargi administracyjnej za bezzasadną postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 300,00 zł (trzysta złotych) postanowienia z dnia 6 listopada 2012 r. W dniu 5 marca 2012 r. wpłynęła na ręce Przewodniczącego Rady Gminy M. skarga J.K. dotycząca postępowania i sposobu załatwienia sprawy administracyjnej przez Wójta Gminy M. i pracownika Urzędu. Skarżący zarzucił bezprawne działania, jakie dopuszczono się jego zdaniem w Urzędzie Gminy M. w związku z toczącym się postępowaniem odnośnie wycinki drzew. W dniu 26 kwietnia 2012 r. Rada Gminy M. podjęła uchwałę Nr XIX/126/2012 w sprawie rozstrzygnięcia skargi na Wójta Gminy M. , gdzie uznała złożoną przez J.K. skargę za bezzasadną. Zdaniem Rady postępowanie administracyjne, w sprawie wycinki jesionów na dz. [....] w W. zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. J.K. pismem z dnia 27 lipca 2012 r. (data wpływu do organu) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy M. z dnia 26 kwietnia 2012 r. Nr XIX/126/2012 (po doprecyzowaniu na rozprawie) w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na czynności Wójta Gminy M. Skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej uchwały w całości, 2. stwierdzenia, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skarżący napisał, że Wójt Gminy M. wiedząc o istniejącym sporze sąsiedzkim, którego przedmiotem jest ustalenie przebiegu granicy oraz własność nieruchomości, powinien jego zdaniem ustalić aktualny stan prawny nieruchomości, na której znajdują się przedmiotowe dla sprawy drzewa. Nadto skarżący stwierdził, że SKO w K. postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. [....] cyt.: "de facto nakazało wznowić postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, wobec jego wadliwości, a to nie zapewnienia czynnego udziału w tymże postępowaniu zainteresowanym stronom". Skarżący dodał w tym miejscu, że nie zgadza się z twierdzeniem, iż drzewa rosły na nieruchomości sąsiedniej. W końcowej części skargi skarżący wskazał, że pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. wezwał Radę Gminy M. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie zaskarżonej uchwały (z dnia 26 kwietnia 2012 r. Nr XIX/126/2012 – dopisek Sądu). Rada natomiast w dniu 28 czerwca 2012 r. podjęła uchwałę Nr XXI141/2012, którą odmówiła uwzględnienia w/w żądania. W odpowiedzi na w/w skargę J.K. Rada Miasta M. podjęła w dniu 30 sierpnia 2012 r. uchwałę Nr XII/149/2012 (10 września 2012 r. – data wpływu do tut. Sądu) uznając skargę za bezzasadną oraz wnosząc o jej oddalenie oraz o zasądzenia od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Nadto organ odnosząc się do zarzutów skargi dodał, że odnośnie sporu sąsiedzkiego, którego przedmiotem jest ustalenie przebiegu granic – prawomocnie orzekł już sąd powszechny. Kończąc Rada Gminy M. stwierdziła, że myli się skarżący podnosząc, iż SKO uznało postępowanie w sprawie wycinki drzew za wadliwie albowiem kwestia istnienia sporu sąsiedzkiego pomiędzy skarżącym a jego sąsiadami nie ma wpływu na ustalenie przymiotu strony w konkretny postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na zasadzie 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 3 § 1 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach: 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany bardzo szeroko, pomijając pewne wyjątki obejmuje całokształt działalności administracji publicznej. Przedmiotowa skarga została wniesiona w tzw. trybie postępowania skargowego, które jest uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Prawną podstawę skargi stanowi przepis art. 227 k.p.a., zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy. Skargę powszechną, zgodnie z art. 228 k.p.a. składa się do organu właściwego do jej rozpatrzenia. Natomiast właściwość organów określa art. 229 k.p.a. Wniesienie w tym trybie skargi uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia tej skargi, będącym czynnością materialno-techniczną. Działanie administracji publicznej, w trybie skargowym opartym o przepisy działu VIII k.p.a., nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw wskazanych w art. 3 p.p.s.a. Pogląd taki, który tutejszy sąd w całości podziela, wyrażony został m.in. w postanowieniu wsa w Lublinie z dnia 5 listopada 2009 roku (III SA/Lu 490/09, LEX nr 527453) oraz postanowieniu wsa w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2010 roku (III SA/Łd 176/10), w którym sąd ten wyraził stanowisko, że "Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy." Biorąc pod uwagę w/w rozważania, Sąd działając na zasadzie 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") w zw. z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.