II SA/Kr 128/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 8 września 2010 r. Nr CVIII/1483/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wróblowice I" postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Wojewoda Małopolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 8 września 2010 r. Nr CVIII/1483/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wróblowice I", domagając się jej unieważnienia w zakresie obszarów 8 MN, 9 MN, 16 MN. Po wniesieniu skargi w tej sprawie, a przed jej rozpoznaniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1405/11 stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały w zakresie § 4 pkt 3 lit. f słów "i 2 US", w zakresie § 17 ust. 1 słów "i 2 US" oraz w części graficznej uchwały w zakresie oznaczenia 2 US II. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł powyższy wyrok nie zostało jeszcze zakończone, albowiem wyrok ten nie jest wyrokiem prawomocnym. W związku z faktem, że przedmiotowa skarga Wojewody Małopolskiego dotyczy uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 8 września 2010 r. Nr CVIII/1483/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wróblowice I", celowe jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1405/11. W obydwu bowiem postępowaniach – II SA/Kr 1405/11 i II SA/Kr 128/12- zaskarżono tę samą uchwałę, a sąd już analizował kwestie dotyczące prawidłowości zaskarżonej uchwały i poprzedzającej ją procedury planistycznej. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 1405/11 obejmującej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie ma zatem wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie. Rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Kr 1405/11 determinuje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i to w dwojakim zakresie. Gdyby bowiem wyrok ten stałby się prawomocny, to po pierwsze spowoduje to wyeliminowanie zaskarżonej uchwały w tej części, w której już orzekł Sąd administracyjny, a po drugie ustalenia Sądu dotyczące oceny wspólnych dla rozpoznania obu skarg zakresów orzekania - będą przesądzające w tej sprawie. W tej drugiej sytuacji chodzi o to, że po pierwsze Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1405/11 musiał zbadać, czy właściwe organy uczestniczyły w procedurze planistycznej, musiał zbadać zachowanie samej procedury uchwalania planu miejscowego (wspólnej dla całego planu) oraz przynajmniej część ustaleń dotyczących zasad sporządzania planu miejscowego (np. zgodność ze studium). Sąd oczywiście w tej sprawie nie bada, na tym etapie postępowania sądowego treści wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1405/11, a jedynie wskazuje, że istnieje istotny i wspólny zakres oceny legalności w obu tych sprawach, a tym samym przesądzenie przez Sąd tych okoliczności w jednej sprawie będzie wiązało Sąd w kolejnej sprawie. W sytuacji, w której dwie sprawy mogłoby być objęte jedną skargą, ponieważ dotyczą one tego samego aktu (tej samej uchwały), to wówczas rozpoznanie jednej z tych skarg zakończonej wydaniem merytorycznego wyroku, uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie z tej drugiej skargi aż do chwili uprawomocnienia się wyroku w tej pierwszej sprawie. W zaistniałej sytuacji postępowanie w sprawie należało zawiesić mając na uwadze treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sprawa niniejsza dotyczy sprawy ze skargi na akt planistyczny stąd nie ma do niej zastosowania uchwała NSA z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08 dotycząca postępowań w sprawach kończących się indywidualnymi aktami administracyjnymi. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny należy szeroko interpretować zawarte w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) pojęcie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności. Ponieważ istotą sądownictwa administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej, przeto ogromne znaczenie ma jednolitość orzecznicza. Niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji byłoby odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie faktycznym (tak: Komentarz o art. 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II ), a tak sytuacja mogłaby mieć miejsce, gdyby Sąd w tej sprawie sprawy nie zawiesił. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zawieszenie sprawy jest uzasadnione. Jednocześnie z chwilą uprawomocnienia się wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1405/11 lub z chwilą uchylenia tego wyroku - Sąd podejmie postępowanie w tej sprawie.