II SA/Kr 128/17

II SA/ Kr 128/17 P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 października 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. , znak: [...] przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a oddalić wniosek adwokata T. K. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej A. B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącej A. B. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. K.. W piśmie z dnia 19 lipca 2017 r. stanowiącym uzupełnienie skargi, pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie od SKO w K. ewentualnie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, powiększonych o podatek od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze orzekający zważył, co następuje : Zgodnie z treścią § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek pełnomocnika skarżącej nie zawiera takiego oświadczenia, zatem podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Nie można bowiem uznać za takie oświadczenie sformułowania "o zasądzenie kosztów według norm prawem przewidzianych". Nadawanie zaś z urzędu odmiennej treści czy znaczenia składanym pismom jest niedopuszczalne. Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ [...], nie złożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy. Oświadczenie, będące nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem nie zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze ( Dz. U. Nr 16, poz. 124 z póź. zm.). Nadto, Orzekający pragnie zwrócić uwagę, iż dysponentem środków, z których wpłacane jest wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu jest tylko i wyłącznie Skarb Państwa. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami) w zw. z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. z 2016 r., poz/1714).