II SA/Kr 1297/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2006r. sprawy ze skargi H.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2002r., nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącego H.J. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...].06.2000r., wydaną m.in. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn. zm./ oraz art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. nakazał H.J. dokonanie rozbiórki części budynku letniskowego o wymiarach 7,25 x 3,00 m wraz z tarasem, zrealizowanego na działce nr "1" w G. nad D. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że na ww. działce H.J. jako współwłaściciel tej działki bez wymaganego przepisami prawa budowlanego pozwolenia na budowę rozbudował istniejący budynek letniskowy. W odwołaniu inwestor zarzucił, że decyzja jest niezgodna z prawem gdyż w sprawie rozbudowy i modernizacji budynków letniskowych (w tym przedmiotowego) została wydana decyzja wzizt, która dopuściła możliwość rozbudowy. Decyzją z dnia [...].04.2002r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że stanowisko organu l instancji jest prawidłowe. Skoro inwestor wykonał przedmiotową rozbudowę bez uzyskania pozwolenia na budowę, dopuścili się samowoli budowlanej, co obligowało organ do wydania nakazu rozbiórki. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł H.J. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za uzasadnioną, ale nie z powodów podnoszonych przez skarżącego. Jak bowiem prawidłowo podniesiono w zaskarżonej decyzji, stwierdzenie samowoli budowlanej, polegającej na rozbudowie domu letniskowego, zobowiązywało organy nadzoru budowlanego do zastosowania przepisu art.48 Prawa budowlanego i bez znaczenia jest w nin. sprawie, czy przed budową wydana została, czy też nie, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jedynie bowiem prawomocna decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest podstawą do rozpoczęcia budowy. H.K. takiej decyzji przed rozbudową nie uzyskał. Badając z urzędu zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z prawem, nie będąc - jak wyżej podniesiono - w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi, Sąd stwierdził, iż orzekające w sprawie organy naruszyły przepisy art. 10 i 61 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieustalenie stron niniejszego postępowania i niezapewnienie im możliwości udziału w tym postępowaniu. Jak podkreślono w wyroku NSA w Lublinie z 26.06.1998 r.(l SA/Lu 684/97 LEX nr 34726): Organ administracji państwowej obowiązany jest z urzędu ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek. Nawet w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, organ administracyjny nie może tylko jej gwarantować udziału, lecz obowiązany jest ustalić, czy w danej sprawie mają prawnie chronione interesy również inne jednostki. Organ, wszczynając postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące, zgodnie z art. 28 kpa, stronami w sprawie. Gwarancją realizacji tego prawa strony jest sankcja wzruszania decyzji w trybie wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa (zob. w tej materii: B. Adamiak, J. Borkowski - "Kodeks postępowania administracyjnego" - Komentarz Wyd. C.H. BECK - Warszawa 1996 r. s. 314). Działka nr "1" w G. nad D., na której znajduje się dom letniskowy, którego dotyczy zaskarżona decyzja, jest własnością ok. 40 współwłaścicieli, a H.J. jest jednym ze współwłaścicieli, będącym użytkownikiem domku nr [...] (protokół oględzin z dnia 8 czerwca 2000 r. k.8 akt adm. l inst.., postanowienie z [...].07.1998 r. k. 2 akt adm. l inst.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy pozostali współwłaściciele nie otrzymali żadnego zawiadomienia o wszczęciu wobec nich postępowania - co stanowi obrazę art. 61 § 4 kpa. Wbrew przepisom art. 10 § 1 kpa pozostali współwłaściciele działki nie brali udziału w toczącym się postępowaniu zarówno przed l, jak też II instancją. W konsekwencji nie zostali zapoznani przed wydaniem decyzji z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wykazane wyżej naruszenie przepisów art. 61 § 4 kpa i art. 10 § 1 kpa stanowi przesłankę do wznowienia postępowania stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami), Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Dlatego też, na podstawie ww. przepisu i art. 135 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie l sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.