II SA/Kr 1298/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków skarżących: o zwrot kosztów sądowych oraz o sprostowanie i uzupełnienie wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie ze skargi B. C. i S. C. na decyzję Wojewody z dnia 29 października 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. oddalić wniosek o zwrot kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. 3. oddalić wniosek o sprostowanie wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. C. i S. C. na decyzję Wojewody z dnia 29 października 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Na wniosek skarżących sąd sporządził uzasadnienie powyższego wyroku i doręczył skarżącym wyrok z uzasadnieniem w dniu 28 maja 2009 r. W dniu 8 czerwca 2009 r. do akt sprawy zostały złożone dwa pisma procesowe. Jedno z nich zawiera wniosek skarżących o zwrot kosztów sądowych. Skarżący wskazali w nim, że wniosek "jest w pełni uzasadniony: Dział V - Koszty postępowania, Rozdział 2 - koszty sądowe, art. 232 § 1". Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W niniejszej sprawie brak jest przepisów szczególnych, które pozwalałyby na uwzględnienie wniosku skarżących. Zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym zwrot kosztów przejazdów strony do sądu, przysługuje skarżącemu od organu administracji w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji (art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.). Skoro skarga B. i S. C. została oddalona, nie można było zasądzić na ich rzecz kosztów postępowania od organu administracji publicznej na podstawie art. 200 p.p.s.a. Nie zachodzi również przypadek określony w art. 201 § 1 i § 2 p.p.s.a. Z kolei art. 232 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na który prawdopodobnie powołują się skarżący stanowi: "Sąd z urzędu zwraca stronie: 1) cały uiszczony wpis od: a) pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom, b) zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione; 2) połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu". Żaden z wymienionych w tym przepisie przypadków nie zachodzi. Skarga B. i S. C. nie została odrzucona ani cofnięta, lecz została oddalona wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. W tej sytuacji nie ma podstaw do zwrotu skarżącym poniesionych przez nich kosztów sądowych, a wniosek złożony w tej sprawie podlega oddaleniu na podstawie powołanych wyżej przepisów w zw. z art. 151 i 166 p.p.s.a. W drugim piśmie, zatytułowanym "wniosek o uzupełnienie wyroku z uzasadnieniem, sygn. akt II SA/Kr 1298/08 z dnia 29 kwietnia 2009 r." skarżący wskazali: "na wyż. wym Wyroku brak jest pobrania opłaty 100-u złotych. Była uiszczona 29 kwietnia 2009 r. Na wyż. wym wyroku brak jest sygn. akt II SA/Kr 10/09. Żądamy o sprostowanie w/w Wyroku i Uzupełnienie, biorąc pod uwagę Powagę i Rzetelność Sądu jakim jest godło Polski". Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast w myśl art. 156 § 1 powołanej ustawy sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych wyżej sytuacji nie zachodzi. Według art. 138 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Wyrok z dnia 29 kwietnia 2009 r. zawiera wszelkie wymagane tym przepisem elementy i nie zawiera żadnej niedokładności, błędu pisarskiego ani rachunkowego, jak również innej oczywistej omyłki. W aktach sprawy znajduje się kwit kasowy potwierdzający wpłatę przez skarżących kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej w niniejszej sprawie (k. 66). Brak jest jednak podstawy prawnej do zamieszczenia w wyroku adnotacji o uiszczeniu przez stronę takiej opłaty. Nie ma również podstaw prawnych do umieszczenia na wyroku sygnatury innej niż nadana skardze B. C. i S. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 1298/08 i taka też sygnatura znajduje się na wyroku wydanym w niniejszej sprawie 29 kwietnia 2009 r. Zarówno wniosek o uzupełnienie, jak i wniosek o sprostowanie wyroku okazały się bezzasadne i dlatego obydwa te wnioski podlegały oddaleniu na podstawie odpowiednio art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 i 166 p.p.s.a. oraz art. 156 § 1 w zw. z art. 151 i 166 p.p.s.a.