II SA/Kr 1303/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Mirosław Bator Protokolant: Joanna Mitis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 03 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego. skargę oddala Decyzją z dnia [...].05.2009 r., (znak: [...]) Wójt Gminy P., działając na podstawie art. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459 z późn.zm.) po rozpoznaniu wniosku W. B. odmówił "przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonych w Gminie P. stanowiącej własność Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej [...] ul. [...] w P.". W uzasadnieniu podniesiono, że decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje Wójt w przypadku nieruchomości stanowiących własność gminy, a Starosta w przypadku gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa. Odwołanie W. B. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 3.07.2009 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje. Podstawową wydania decyzji o przekształcenie jest to, by osoba fizyczna ubiegająca się o przekształcenie, była w dniu wejścia w życie ustawy (czyli 13.10.2005r;), użytkownikiem wieczystym: 1) nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe; 2) nieruchomości zabudowanych garażami 3) nieruchomości przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę (mieszkaniową lub garaże); 4) nieruchomości rolnych. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca – W. B., nie jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości, które stanowiłyby własność Gminy P., ponieważ żadna z tych nieruchomości, nie jest w ogóle oddana komukolwiek w użytkowanie wieczyste. Świadczy o tym informacja, wydana jeszcze w oparciu o poprzednio obowiązujące przepisy ustawy z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, iż na terenie Gminy P. brak jest nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub nieruchomości rolnych oddanych w użytkowanie wieczyste. Wobec powyższego, organ l instancji nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia jak o odmowie przekształcenia, w prawo własności, prawa użytkowania wieczystego, skoro prawem tym nie została obciążona żadna nieruchomość gminna, a jednocześnie Odwołujący się także wykazał, by przysługiwał mu (względnie jego poprzednikowi prawnemu) tytuł prawny w postaci prawa użytkowania wieczystego nieruchomości będących własnością Gminy P. Skargę (nazwaną skargą o wznowienie postępowania) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył W. B. i zarzucając, że decyzja narusza "prawa własności o prawa geodezyjne i kartograficzne w nowej ewidencji gruntów na terenie Gminy P. jest nie zgodny stan prawny z rzeczywistym". Dalej w uzasadnieniu wywiódł, że "Wobec powyższego utrzymuję złożoną w mocy skargę na naruszenie prawa o prawa geodezyjne i kartograficzne z dnia [...] lutego 2009 r. (wpływ 16.02.09r.) o wznowienie postępowania na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 stycznia 2009r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008r., bezprawnie wyegzekwowany za lata 1999r. do 2008r. od nieruchomości nieuregulowanej niezgodnego stanu prawnego z rzeczywistym". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Skarżący mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawił się na rozprawie przed Sadem i w związku z tym przy rozpoznaniu sprawy musiał się opierać Sąd na pisemnych wyjaśnieniach skarżącego. Skarga nazywana skargą o wznowienie postępowania nie do końca jest zrozumiała a i trudno z niej odczytać jednoznacznie intencje skarżącego. Wobec jednak nie stawienia się skarżącego na rozprawie musiał Sąd oceniać pisma skarżącego tak jak to uczyniły orzekające w sprawie organy. Tak więc przedmiotem sprawy jest decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...].05.2009 r., odmówiono "przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonych w Gminie P. stanowiącej własność Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej [...] ul. [...] w P.". Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że skarżący nie jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości, które stanowiłyby własność Gminy P., ponieważ żadna z tych nieruchomości, nie jest w ogóle oddana komukolwiek w użytkowanie wieczyste. Skoro tak - a skarżący faktów tych nie kwestionuje - to nie może być mowy o możliwości przekształcenia. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.