II SA/Kr 1305/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : NSA Stanisław Biernat NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant : Agata Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2001 r. (znak:[...] ) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., działając na podstawie art. 66 pkt. l ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) nakazał M. i M. I. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w drewnianym budynku gospodarczo-składowym (stodoły) położonym na działce przy ul. [...] w S., poprzez wykonanie właściwego orynnowania południowej połaci dachu i odprowadzenie wód opadowych, za pomocą rur spustowych, na teren działki własnej. Odwołanie J. K. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] 2001 r. (znak:[...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje wywodząc w uzasadnieniu co następuje: 1/ organ I instancji w dniu [...] 2000 r., przeprowadził oględziny na działce w S. przy ul. [...] i stwierdził, że znajduje się niej drewniana stodoła w stanie technicznym ogólnie dobrym, która nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia jednak nie posiada ona właściwego orynnowania. Stodoła ta została wybudowana przez ojca poprzedniego właściciela tj. przez S. Z. około 40 lat temu. 2/ przeprowadzone w dniu [...] 2000 r., oględziny przez organ II instancji potwierdziły, że obiekt jest w dobrym stanie, ponieważ w sąsiedztwie znajduje się na terenie działki J. K. budynek posiadający ścianę murowaną, nie istnieje zagrożenie pożarowe dla sąsiednich obiektów. Również zachowane są warunki bezpieczeństwa dla ludzi i mienia. 3/ orzekające organy podczas przeprowadzonych oględzin nie stwierdziły, aby obiekt był niedawno remontowany jak również stwierdzono, że obiekt ten nadal służy jako budynek gospodarczo-składowy i jest wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła J. K. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła, że domagała się nakazania rozbiórki lub przesunięcia budynku gospodarczego w postaci stodoły. Przedmiotowy budynek nie był użytkowany a więc nie konserwowany i zagrażał budynkom stanowiącym jej własność. W trakcie postępowania przedmiotową nieruchomość nabyli M. i M. małż. I. Nowi właściciele nie mogąc otrzymać zezwolenia na budowę nowego obiektu dokonali remontu wewnętrznego i zewnętrznego stodoły, zmieniając charakter budynku i w ten sposób przy cichym przyzwoleniu urzędników ominęli prawo budowlane. W zaskarżonej decyzji organ II instancji pominął najistotniejszy zarzut skarżącej a mianowicie zmiany wewnątrz budynku Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia ( art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.) a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żadna, z co dopiero wymienionych przesłanek nie może stać się podstawą uwzględnienia skargi. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek skarżącej J. K. z dnia [...] 2000 r., w którym to wniosku domagała się zbadanie stanu technicznego budynku gospodarczo-składowego. Według jej twierdzeń stan techniczny budynku był taki, iż budynek ten nadawał się do rozbiórki. Tak więc organ będąc związany żądaniem wniosku, wszczął postępowanie w przedmiocie zbadania stanu technicznego spornego obiektu. Przeprowadzone postępowanie, oparte na podstawie art. 61 Prawa Budowlanego z 1994 r., wykazało pewne nieprawidłowości w budynku gospodarczo-składowym (stodoły), czego konsekwencją było wydanie przez organ I instancji decyzji z dnia [...] 2001r. Dokonane przez orzekające w sprawie organy ustalenia wskazują jednoznacznie, że w sprawie nie może mieć zastosowania art. 67 ust.l Prawa Budowlanego z 1994 r., upoważniający organy do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Ocena zebranego w sprawie materiału, zgodnie z art. 80 kpa, należy do organów administracji a nie do strony. Kontrola Sądu może więc sprowadzić się jedynie do zbadania, czy przy ocenie materiału dowodowego organ nie przekroczył zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego. W sprawie dwukrotnie przeprowadzono oględziny spornego obiektu i na tej podstawie poczyniono ustalenia co do jego stanu technicznego i sposobu użytkowania. Oceny tej nie może zastąpić własna ocena strony. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.