II SA/Kr 1305/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Bożenna Blitek(spr.) Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2005 r sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 08 lutego 2002 r Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do dokonywania badań technicznych samochodów uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu ubiegania się o ponowne uprawnienia do wykonywania badań technicznych Decyzją z dnia 08.02.2002 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] .10.2001 r., znak: [...] cofającą M. M. uprawnienia do dokonywania badań technicznych samochodów osobowych. Z uzasadnienia decyzji organów obu instancji i z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu [...] października 2001 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w wyniku otrzymania prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. sygn. akt [...] , którym uznano winnym i skazano M. M. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz na karę grzywny za to, że jako pracownik Stacji Kontroli Pojazdów Spółdzielni Pracy Transportowo - Motoryzacyjnej im. [...] "w dniu [...] lipca 1999r. w [...] rejonu [...] , będąc uprawnionym do przeprowadzania badań diagnostycznych pojazdów mechanicznych poświadczył nieprawdę co do stanu technicznego samochodu marki [...] nr rej. [...] własności J. R. w ten sposób, że w dowodzie rejestracyjnym tego pojazdu potwierdził, że jest on sprawny technicznie i wyznaczył jednocześnie kolejny termin badania technicznego, podczas gdy w rzeczywistości pojazd był w naprawie". Wobec powyższego organ I instancji uznał, że M. M. rażąco naruszył przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 07.09.1999 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzoru dokumentów przy tym stosowanych (Dz.U. Nr 81, poz. 917) cofnął uprawnienia diagnosty w oparciu o treść art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.nr 98 z 1997r., poz.602 z późn. zm.). W wyniku odwołania M. M. od tej decyzji organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i utrzymując w mocy decyzję organu I instancji jednocześnie zaznaczył, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2002r. znowelizowanego art. 84 ustawy -Prawo o ruchu drogowym - ponowne uprawnienie do wykonywania badań technicznych nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od wydania tej decyzji jako ostatecznej. Na decyzję tę złożył skargę M. M., który podał, że przed sądem karnym nie był w stanie udowodnić swej niewinności, a stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, że ponowne uprawnienie może być wydane po upływie 5 lat jest - jego zdaniem - niezgodne z prawem, gdyż w chwili wydania decyzji o cofnięciu uprawnień obowiązywał przepis przed nowelizacją ustawy - Prawo o ruchu drogowym, który wskazywał na 2 letni okres, w ciągu którego nie można wydać mu ponownie uprawnień, a prawo nie może działać wstecz. W konsekwencji skarga zmierza do uchylenia decyzji organu II instancji, albowiem skarżący, pomimo, iż nie kwestionuje sentencji rozstrzygnięcia, to jednak nie zgadza się z podanym w uzasadnieniu decyzji terminem ubiegania się o ponowne uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i uzasadniło swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. W szczególności podkreślono, że zgodnie z art. 84 ust. 4 cyt. ustawy - Prawo o ruchu drogowym - upływ czasu umożliwiający ponowne wydanie uprawnienia liczy się od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. W niniejszej sprawie jest to dzień wydania decyzji w instancji odwoławczej, a nie dzień wydania decyzji przez organ I instancji. Powyższy przepis został znowelizowany przez art. 1 pkt 48 ustawy z dnia 06.09.200Ir. (Dz.U. nr 129, poz. 1444) i obowiązuje od dnia 01.01.2002r. Zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...].02.2002r., a tym samym kwestionowany przez skarżącego przepis obowiązywał w dacie wydania ostatecznej w mniejszej sprawie decyzji. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie stwierdził wstrzymanie z mocy prawa wykonanie zaskarżonej decyzji stosownie do art. 40 ust.2 w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Należy zwrócić uwagę, że decyzja organu I instancji - Starosty [...] z dnia [...] .10.2001 r. została wydana w chwili obowiązywania art. 84 pkt 8 ustawy z dnia [...] czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602) w brzmieniu następującym: "w przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna." W tej sytuacji - zdaniem Sądu -organ II instancji utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji - utrzymał w mocy także wynikający z tej decyzji - według obowiązujących na dzień jej wydania przepisów - okres dwóch lat od daty decyzji ostatecznej, po upływie którego może być wydane odwołującemu się ponowne uprawnienie do wykonywania badań technicznych. Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna to nie tylko rozstrzygnięcie, ale i treść uzasadnienia. Z tego względu podany w uzasadnieniu decyzji organu II instancji okres 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna, a po upływie którego może być skarżącemu wydane ponowne uprawnienie do wykonywania badań technicznych - jest niezgodny z prawem, bowiem nie sposób przyjąć, aby w tych warunkach decyzja organu I instancji istotnie została utrzymana w mocy. Sąd zwraca uwagę także na treść art. 139 kpa: "organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się". Jest niewątpliwym - zdaniem Sądu, że organ II instancji wydając decyzję, w której podał, że w związku z wejściem w życie znowelizowanego art. 84 cyt. ustawy - Prawo o ruchu drogowym - termin, po upływie którego może być wydane M. M. ponowne uprawnienie do wykonywania badań technicznych wynosi obecnie 5 lat, a więc termin ten uległ wydłużeniu z 2 do 5 lat -jest decyzją na niekorzyść odwołującego się, a tym samym narusza zasadę wynikającą z art. 139 kpa. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę jako uzasadnioną i na mocy powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 145 par. 1 pkt 1 c) p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji wyroku.