II SA/Kr 1309/16
PostanowienieWSA w Krakowie2017-03-15
Skład orzekający: Agnieszka Góra
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przyznane koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinny być ustalone na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., czy rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.?Ratio decidendi
W przypadku spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (tj. przed 2 listopada 2016 r.), do czasu zakończenia postępowania w danej instancji stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Sąd przyznał koszty zastępstwa prawnego na podstawie przepisów rozporządzenia z 2015 r., uwzględniając stopień zawiłości sprawy i nakład pracy pełnomocnika, a także podatek VAT.Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat M. N., który był ustanowiony z urzędu dla uczestnika postępowania J. S. w sprawie skargi M. M. na decyzję Wojewody dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarga została oddalona. Sąd rozpatrywał wniosek o przyznanie wynagrodzenia dla adwokata.Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata M. N. kwotę 295,20 zł (w tym 55,20 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu J. S. w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 sierpnia 2016r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata M. N. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej , [...] ul. [...] , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł ( słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy ) w tym 55,20 zł ( słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.
II SA/Kr 1309/16
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2016r. przyznane zostało uczestnikowi postępowania – J. S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w sprawie skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 sierpnia 2016r. wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], Dziekan ORA zawiadomił w dniu [...] grudnia 2016r., iż na pełnomocnika uczestnika został wyznaczony adwokat M. N., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...]
W piśmie procesowym z dnia 3 lutego 2017r. będącym odpowiedzią na skargę M. M. adwokat M. N. złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego uczestnikowi postępowania w sprawie skargi na decyzję Wojewody [...], równocześnie oświadczając, iż koszty zastępstwa nie zostały pokryte w całości ani w części. Pełnomocnik strony , poprzez swego substytuta, brał również udział w rozprawie odbywającej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 10 lutego 2017r. zakończonej wyrokiem oddalającym skargę.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy uprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona przed dniem 2 listopada 2016 roku.
Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu regulowało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie).
Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 1 rozporządzenia).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1c – opłaty maksymalne przed sądami administracyjnymi wynoszą w I instancji w tzw.innej sprawie 480 zł , zaś wg. art. 21 ust. 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł.
W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę stopień zawiłości przedmiotowej sprawy i jej charakter orzekający uznał, że wynagrodzenie w wysokości 240 zł (1/2 z 480 zł stosownie do § 4 pkt. 1 ) jest adekwatne do nakładu pracy pełnomocnika.
W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 3, 4 , 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2015 poz.1801 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło