II SA/Kr 1312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na uchwałę Rady Gminy Zabierzów nr XXIII/168/12 z dnia 15 czerwca 2012r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Balice, Rząska, Szczyglice w Gminie Zabierzów postanawia : odmówić przywrócenia terminu. W dniu 4 listopada 2014r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek z 30.10.2014r. "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwanej dalej skarżącą) o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od złożonej skargi na uchwałę Rady Gminy Zabierzów nr XXIII/168/12 z dnia 15 czerwca 2012r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Balice, Rząska, Szczyglice w Gminie Zabierzów. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, gdyż nie zostało ono skutecznie doręczone Spółce. "Z tego względu w dniu 7 października 2014r. Skarżący telefonując do siedziby tut. Sądu w niniejszej sprawie oraz w sprawie skargi na Rozporządzenia Wojewody Małopolskiego z dnia 17 października 2006r. nr [...] toczące się również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie Wydział II sygn. akt: II SA/Kr 1445/14 uzyskał informację o nadanych sygnaturach spraw oraz o fakcie, iż zostały skierowane do skarżącego pisma dotyczące braków formalnych obu skarg." Wskazano nadto, iż w przedmiotowej sprawie na adres siedziby Spółki nie została doręczona żadna korespondencja i odebrana przez jedyną uprawnioną osobę Prezesa Zarządu. Nie pozostawiono również w placówce operatora pocztowego takowej przesyłki. Nadto w innej sprawie prowadzonej przed tut. Sądem skarżąca uzupełniła żądane przez Sąd braki skargi. Z wyżej opisanym wnioskiem wiążą się dwa przelewy każdy w kwocie po 300 zł, które wpłynęły do kasy Sądu. Jeden z 30.10.2014r. (data zaksięgowania na rachunku Sądu 3.11.2014r.) dokonany przez "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K., a drugi z 31.10.2014r., który wpłynął w tym samym dniu do kasy Sądu dokonany przez B. F.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Takie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym miała być dokonana czynność w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art.87 cyt. ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od złożonej skargi na uchwałę Rady Gminy Zabierzów nr XXIII/168/12 z dnia 15 czerwca 2012r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Balice, Rząska, Szczyglice w Gminie Zabierzów uznał, iż złożony wniosek nieuzasadniony jest nieuzasadniowy. Aby można było wnieść wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której zaniechano w wyznaczonym terminie, i aby można go było rozpoznać, muszą zaistnieć prawem określone przesłanki. W przedmiotowej sprawie czynnością, o której dokonanie wzywał Sąd było uiszczenie wpisu w kwocie 300 zł od złożonej skargi. Czynność ta miała być dokonana w terminie 7 dniu od daty doręczenia odpisu wezwania do uiszcza wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej z 12.09.2014r., została ona odebrana w dniu 16.09.2014r. przez D. S.. Rozpoczęcie biegu terminu do dokonania czynności zakreślonej wezwaniem Sądu, następuje z dniem prawidłowego doręczenia takiego wezwania Sądu podmiotowi, który jest adresatem wezwania. Zgodnie z brzmieniem art. 67 § 2 pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W przedmiotowej sprawie wezwanie Sądu skierowane do "E" Spółka z o.o. z siedzibą w K. wysłane zostało na adres wskazany przez skarżącą tj. ul. O., K.. Siedziba Spółki mieści się w domu jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej. Jak twierdzi Prezes Zarządu Spółki jest on jedyną "uprawnioną do reprezentowania spółki "E" Sp. z o.o." osobą. "Spółka nie zatrudniała i aktualnie nie zatrudnia innych osób, ani nie udzielała upoważnień lub pełnomocnictw do odbioru korespondencji." Jeżeli tak, to nasuwa się pytanie co robiły w siedzibie Spółki obce osoby, które nadto od czasu do czasu podejmują korespondencję kierowaną do Spółki zobowiązując się wobec doręczyciela, że oddadzą ją adresatowi. Ale jeżeli nie były to osoby przypadkowe, tylko funkcjonujące w siedzibie Spółki, przebywające stale pod adresem wskazanym przez Spółkę, to doręczyciel mógł domniemywać, że są upoważnione do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki. Przez osobę upoważnioną do odbioru pism należy rozumieć nie tylko osobę, która ma specjalne upoważnienie pod tym względem, ale również każdą osobę, która nawet zwyczajowo jest uprawniona do odbioru pism przesyłanych do siedziby adresata. Upoważnienie do odbioru pism sądowych jest bowiem czynnością, której dokonanie nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a udzielenia takiego upoważnienia można domniemywać na podstawie innych czynności i zachowań, takich jak na przykład wcześniejsze lub późniejsze wielokrotne odbieranie przez daną osobę pism i niekwestionowanie (w innych wypadkach) skuteczności takich doręczeń przez stronę. Jak wynika z analizy przedmiotowych akt oraz akt o sygn. II SA/Kr 623/14 i II SA/Kr 1445/14, w których stroną skarżącą jest "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K., to wspomniany Prezes Spółki nie odebrał żadnej kierowanej do Spółki korespondencji (poza wg. jego oświadczenia postanowieniem o odrzuceniu skargi). W sprawie o sygn. II SA/Kr 623/14 była to M. G. (15.05.2014r. odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi), w sprawie o sygn. II SA/Kr 1445/14 była to B. G. (13.10.2014r. odebrała wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego). O tym, że nie są to osoby przypadkowe, a Spółka w realizacji swoich zadań posługuje się różnymi osobami i to nie pracownikami (w świetle oświadczenia Prezesa, że spółka nie zatrudniała i nie zatrudnia żadnych osób) świadczy na tle przedmiotowej sprawy fakt, iż "wpis od skargi "E" Sp. z o.o. sygn. akt II SA/Kr 1312/14" do wniosku o przywrócenie terminu wniosła ze swojego rachunku bankowego B. F., ul. G., K.. Doręczenia w sprawach o sygn. II SA/Kr 623/14 i II SA/Kr 1445/14 nie były kwestionowane przez Prezesa Spółki, chociaż nie zostały dokonane do jego rąk tylko jakby wynikało z jego twierdzeń do osób nie upoważnionych. Zatem Prezes Spółki co najmniej tolerował takie jej funkcjonowanie i wewnętrzną organizację pracy, w tym odbiór korespondencji adresowanej do Spółki, że była ona odbierana przede wszystkim przez inne osoby, a nie przez Niego. Kwestia prawidłowego doręczenia przesyłek sądowych kierowanych do Spółki podniesiona zastała dopiero w przypadku niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia sądowego. Podnieść również należy, że doręczyciel nie ma obowiązku badania, czy osoba znajdująca się w lokalu siedziby Spółki i wyrażająca gotowość przyjęcia pisma jest osobą uprawnioną do odbioru. W takiej sytuacji powinien on przyjąć, że uprawnieniem tego rodzaju dysponuje. Skoro osoba, obecna pod adresem siedziby Spółki nie oświadczyła doręczającemu, że przyjmowanie przesyłek nie mieści się w zakresie jej obowiązków, to nie można czynić zarzutu, że przesyłkę doręczono do rąk osoby nieuprawnionej. Doręczający nie musi bowiem znać pracowników czy też innych osób i ich wzajemnych powiazań z Prezesem Spółki, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru składając własnoręczny podpis. To obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona, nie jest przy tym istotne, czy ma ona do tego pisemne pełnomocnictwo. To strona odpowiada za winę osób, którymi się posługuje. Nawet gdyby osoba odbierająca korespondencję dla adresata nie była upoważniona do jej odbioru, to jeżeli nie jest to osoba przypadkowo znajdująca się w siedzibie firmy i potwierdza ona odbiór korespondencji, to można przyjąć domniemanie faktyczne, iż jest ona upoważniona do odbioru pism. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 8.01.2014r. sygn. akt I GSK 2416/13, że "nie do przyjęcia jest nałożenie na organ doręczający obowiązku sprawdzania "za każdym razem", czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne upoważnienie do obioru pism. Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek, o których mowa w art. 67 § 2 p.p.s.a., nakłada na kierujących nimi obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione." Wszak nie budzi wątpliwości, że obowiązkiem osób prawnych i jednostek organizacyjnych jest taka organizacja pracy, by doręczenie pism w godzinach pracy i w lokalu ich siedziby było zawsze możliwe. Celem regulacji zawartej w art. 67 p.p.s.a., jak zresztą wszelkich przepisów o doręczeniach, jest to, żeby proces doręczania pism maksymalnie uprościć i żeby pisma trafiały bezpośrednio do rąk stron występujących w danej sprawie. Dodać wreszcie należy, że jak przyznaje Prezes Spółki w swoim wniosku z 30.10.2014r., uzyskał w dniu 7.10.2014r. drogą telefoniczną informację o sygnaturze skarg oraz o tym, "iż zostały skierowane do skarżącego pisma dotyczące braków formalnych obu skarg." Ponieważ postępowanie o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest postępowaniem incydentalnym w stosunku do postępowania głównego, zainicjowanego wniesioną skargą, to zgodnie z brzmieniem art.86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzeka o przywróceniu terminu lub odmowie jego przywrócenia. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.