II SA/Kr 1313/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2014 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. i U. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 sierpnia 2013 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 14 lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew w wysokości 55 491 zł wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. B. i U. W.. W piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r. skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek umotywowali tym, że sprawa sądowa jest w toku, a Wójt Gminy [...] wystawił już skarżącym wezwanie do zapłaty z odsetkami od 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżących wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie wykonania decyzji. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym miedzy innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964). W ocenie Sądu w badanej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postaci trudnych do odwrócenia skutków jak i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Organ rozpoczął już egzekwowanie kary pieniężnej w kwocie 55491 zł z odsetkami wynoszącymi 5.652,48 wystawiając wezwanie do zapłaty. Taka kwota dla przeciętnego człowieka stanowi dużą sumę pieniędzy, często roczny dochód, i jej zapłata spowodowałaby konieczność zadłużenia się przez wnioskodawców lub sprzedania majątku. To z kolei, w sytuacji uchylenia zaskarżonej decyzji, prowadziłoby do dużych strat finansowych jak i trudnych do odwrócenia skutków (gdyby sprzedanego majątku nie udało się odzyskać). Należy również wyjaśnić, że postanowienie w sprawie wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy. Jego moc wygasa z chwilą rozstrzygnięcia sprawy. Wydając to postanowienie Sąd nie bada merytorycznie sprawy i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być interpretowane jako pozwalające na czynienie domniemania ewentualnego uchylenia zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.