II SA/Kr 1314/01

II SA/ Kr 1314/ 01 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] 2001 r znak: [...] w przedmiocie przyznania rodzinie zastępczej pomocy na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w rodzinie dziecka postanawia skargę odrzucić II SA/ Kr 1314/ 01 UZASADNIENIE Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Wg art. 28 kpa stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie. Nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym ani przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcania się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcie w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi. Dlatego też skargę uznać należy za niedopuszczalną. Wobec powyższego, na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.