II SA/Kr 1314/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K.-P. sprawy ze skargi E.W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia: skargę odrzucić Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], na podstawie art. 123 kpa w związku z art. 18 i art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. z 2005 r. Dz. U. nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) w związku z wnioskiem E.W. o wstrzymanie wykonania zastosowanego środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia, nałożonej na E.W. postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...], stwierdził brak podstaw do wstrzymania czynności egzekucyjnej. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości złożenia zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. , za pośrednictwem MWINB w K. , w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Pismem z dnia 15 czerwca 2011 r., dodatkowo sprecyzowanym w dniu 9 lipca 2011 r., E.W. wniósł, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisane wyżej postanowienie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), który przyznaje organom sprawującym nadzór uprawnienie do wstrzymania, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na czas określony, czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez nadzorowany organ. Na postanowienie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego służy zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym (§ 8). Jednakże jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służą stronie w postępowaniu przed organem administracji. W myśl bowiem art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał przewidzianego przez ustawodawcę trybu zaskarżenia i mimo stosownego pouczenia w tym zakresie nie wniósł zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 maja 2011 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie z dnia 9 lipca 2011 r. skarżący – w odpowiedzi na wezwanie organu – jednoznacznie wskazał, że jego intencją było wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na postanowienie WINB w K. z dnia [...] maja 2011r. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesienie skargi do sądu na postanowienie organu I instancji wydane w postępowaniu egzekucyjnym jest niedopuszczalne i dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.