II SA/Kr 1320/02
WyrokWSA w Krakowie2005-03-16
Skład orzekający: Elżbieta Kremer, Bożenna Blitek, Grażyna Danielec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie i wydał decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy, czy też naruszył przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wznowienia postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej naruszył przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wznowienia postępowania, ponieważ po wznowieniu postępowania nie wydał decyzji zgodnie z art. 151 kpa, która albo odmawiałaby uchylenia dotychczasowej decyzji, albo uchylała ją i wydawała nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W konsekwencji, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały uchylone.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła przyznania J. S. prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Po wydaniu decyzji przyznającej świadczenie, organ wznowił postępowanie, a następnie wydał decyzję odmawiającą przyznania równoważnika za lata 1998-2001, uchylając jednocześnie poprzednią decyzję. Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika oraz odmówił przyznania go za rok 2001. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, kwestionując decyzje organów.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 23 kwietnia 2002 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] marca 2002 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (Spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 23 kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji
Stan faktyczny i prawny w przedmiotowej sprawie przedstawia się następująco: Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 1998r. wydaną przez Komendanta Rejonowego Policji w S. przyznano J. S. prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego w S. ul. [...], z uwzględnieniem dwóch norm zaludnienia.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2002r. wydanym przez Komendanta Powiatowego Policji w S. wznowiono postępowanie w sprawie przyznania J. S. prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu za lata 1998 do 2001 r.
W wyniku wznowionego postępowania Komendant Powiatowy Policji w S. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2002r., w której odmówił J. S. przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok: 1998,1999,2000,2001. W uzasadnieniu decyzji podano, że z oświadczenia złożonego przez J. S. w 1998r. wynika, że jest właścicielem lokalu mieszkalnego znajdującego się w S. ul. [...] i na tej podstawie została wydana decyzja z dnia [...] maja 1998r. o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że J. S. w dniu [...] lutego 1993r. przepisał wkład mieszkaniowy i prawo do w/wym. lokalu spółdzielczego na rzecz syna S. S., który w dniu [...] marca 1993 dokonał przekształcenia prawa do lokalu spółdzielczego z lokatorskiego na własnościowe. Gdyby fakt ten został ujawniony wcześniej nie zostałaby wydana decyzja nr [...] z dnia [...] maja 1998r. o przyznaniu równoważnika za remont zajmowanego lokalu. Nadto w uzasadnieniu decyzji organ podał, że biorąc pod uwagę wymienione wcześniej okoliczności, uchyla się decyzję nr [...] z dnia [...] maja 1998r.
Od decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2002r. odwołanie złożył J. S. podnosząc, że w przedmiotowym lokalu zamieszkuje wraz z żoną, ponosi koszty utrzymania mieszkania i na podstawie ustnych ustaleń z synem w lokalu tym będą zamieszkiwali i użytkowali dożywotnio.
Decyzją z dnia 23 kwietnia 2002r. [...] Komendant Policji po rozpatrzeniu odwołania J. S.: uchylił decyzję organu I instancji, orzekł o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika za rok 2000, odmówił przyznania równoważnika za 2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał następujące uchybienia w decyzji organu I instancji:
1/ Wydanie decyzji bez podstawy prawnej tj. w oparciu o nieobowiązujące Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów,
2/ Nie można odmówić przyznania świadczenia, które zostało już wypłacone. Można jedynie orzec o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia, uwzględniając art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji.
Od decyzji organu II instancji skargę złożył J. S. W skardze podniósł, że w przedmiotowym lokalu zamieszkuje z żoną ponosi wszelkie koszty utrzymania lokalu. Spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu przysługuje synowi, ale syn w tym lokalu nie mieszka i na podstawie ustaleń z synem lokal ten pozostaje w dożywotnim użytkowaniu skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, albowiem doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy /§ 2 art. 149 kpa/.
Następnie - zgodnie z art. 151 § 1 kpa - organ po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa wydaje decyzję, w której:
1/ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §1 lub 145a, albo
2/ uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podst. art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskaże okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. /§ 2 art. 151/.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie doszło do naruszenia przez organ II i I instancji postanowień art. 151 kpa.
Mianowicie organ I instancji postanowieniem z dnia 26 lutego 2002r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] maja 1998r. Nr [...]. Po przeprowadzeniu postępowania organ nie orzekł - zgodnie z art. 151 kpa - czy odmawia uchylenia decyzji z dnia 29 maja 1998r., czy też uchyla decyzję z dnia 29 maja 1998r. i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy /chyba, że zachodzą przesłanki z art.151 § 2 kpa/.
Wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nie powoduje samo przez się uchylenia tej decyzji, o dalszych losach tej decyzji organ musi orzec zgodnie z art. 151 kpa. Uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania powoduje, że pozostaje w sprawie nierozpoznany wniosek strony stąd też konieczność wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy.
Nadto Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna m.in. zawierać podstawę prawną. Jednak nie wskazanie podstawy prawnej, bądź też błędne wskazanie tej podstawy w sytuacji gdy w systemie prawnym istnieje podstawa do wydania danej decyzji, stanowi pewne uchybienie , jednak decyzja nie może być traktowana jako decyzja wydana bez podstawy prawnej.
W przedmiotowej sprawie zostało wznowione postępowanie, lecz organ nie orzekł o uchyleniu decyzji z dnia [...] maja 1998r., tym samym decyzja ta nadal istnieje w obrocie prawnym. Równocześnie w decyzji z dnia 23 kwietnia 2002r. Nr [...]. organ orzeka o przedmiocie, co do którego orzeczono już w obowiązującej nadal decyzji z dnia [...] maja 1998r.
Mając na uwadze wskazane wyżej naruszenie przez organ przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga J. S. jest zasadna, aczkolwiek z powodów na które nie wskazywał skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/. uwzględniając skargę uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, albowiem doszło do naruszenia przepisów postępowania dotyczącego wznowienia postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło