II SA/Kr 1322/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z. na decyzję Wojewody z dnia 29 maja 2009 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu H.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie jej 9 odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, natomiast na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2009 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że nie uiszczenie wpisu, czy też nie uzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały po dwukrotnym awizowaniu (w dniach: 4 września 2009 r. i 11 września 2009 r.) zwrócone przez pocztę do tut. Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) –dalej ppsa, sąd przyjął, że wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 18 września 2009 r. W dniu 21 października 2009 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia złożonej skargi, jednocześnie przedkładając 9 odpisów skargi oraz dowód wpłaty w wysokości 500 zł. W uzasadnieniu wskazała, że w okresie od 19 sierpnia 2009 r. do 23 września 2009 r. przebywała z chorym mężem w szpitalu poza miejscem zamieszkania. Sama również była pacjentką szpitala. O korespondencji dowiedziała się kiedy wróciła do domu, ale myślała, że skoro nie została jej doręczona, to otrzyma ja ponownie. Dopiero kiedy od znajomego dowiedziała się, że sąd nie może ponownie wysłać jej korespondencji, natychmiast tj. w dniu 19 października 2009 r. zapoznała się z aktami w sądzie, w następstwie złożyła przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa) Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 ppsa. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zatem w pierwszej kolejności należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie należy uznać, że dniem w którym skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu do uzupełniania skargi był dzień powrotu do domu ze szpitala i powzięcie wiedzy o nieudanej próbie doręczenia jej poleconej przesyłki sądowej tj. 23 września 2009 r. Należy więc przyjąć, że ten dzień jest dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Termin ten upłynął w dniu 30 września 2009 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 21 października 2009 r. Podnoszona przez skarżącą okoliczność, że nie wiedziała, iż w takim przypadku przesyłkę uznaje się za doręczoną i nie wysyła się jej ponownie, nie może stanowić usprawiedliwienia dla prawie miesięcznej bezczynności. Dokładając należytej staranności w zaistniałej sytuacji skarżąca, mając świadomość nieznajomości prawa powinna była podjąć czynności mające na celu uzyskanie wiedzy w zakresie skutków prawnych nie odebrania awizowanej przesyłki, zwłaszcza, że sama zainicjowała postępowanie sądowo-administracyjne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 ppsa należało orzec jak w sentencji.