II SA/Kr 1329/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie WSA Agnieszka Nawara-Dubiel AWSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. i J. C. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 4 września 2025r. znak WS-VI.7536.1.20.2025.PB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Wojewody Małopolskiego z dnia 4 września 2025 r. znak WS-VI.7536.1.20.2025.PB stwierdzono, że odwołanie J. K. od decyzji Starosty Suskiego z dnia 14 lutego 2025 r. znak: WG-II.6821.35.2024, zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przesyłka zawierająca decyzję z dnia 14 lutego 2025 r. została doręczona skarżącej w dniu 19 lutego 2025 r., a zatem zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.), termin na złożenie odwołania od tej decyzji upływał w dniu 5 marca 2025 r. Tymczasem odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 6 marca 2025 r. Wobec powyższego organ nie rozpoznał merytorycznie wniesionego odwołania, lecz wydał postanowienie stwierdzające, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu, zgodnie z art. 134 k.p.a. J. K. i J. C. złożyły skargę od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jego "cofnięcie". W uzasadnieniu skarżące przyznały, że zaskarżona decyzja została doręczona J. K. w dniu 19 lutego 2025 r. J. C. otrzymała jednak decyzję dzień później, w dniu 20 lutego 2025 r. To zdaniem skarżących sprawia, że termin na złożenie odwołania został dochowany, powinien w przypadku obu skarżących być bowiem liczony od dnia 20 lutego 2025 r. Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2024 r. poz. 935) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Skarga podlega oddaleniu. Podstawę kwestionowanego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie podkreśla się, że treść art. 134 k.p.a. wskazuje wyraźnie, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Rozstrzygnięcie to nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. A zatem każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania przez organ postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1228/25, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 164/25). Termin na wniesienie odwołania został jednoznacznie uregulowany w art. 129 § 2 kpa, który stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Akta przedmiotowej sprawy nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do prawidłowości poczynionych przez organ ustaleń. Skarżone przez strony rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone J. K. w dniu 19 lutego 2025 r. (k.102), a J. C. w dniu 20 lutego 2025 r. (k.103). Wynika to jednoznacznie ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, a daty te potwierdziły również skarżące w uzasadnieniu skargi. Nie można się przy tym zgodzić z argumentacją, że skoro J. C. otrzymała decyzję później, od tego dnia należy liczyć termin do jej zaskarżenia również w stosunku do J. K.. Skoro doręczenia nastąpiły odrębnie dla każdej ze stron, również termin do zaskarżenia decyzji biegnie odrębnie dla każdej z nich. W związku z tym, jak wynika z akt sprawy, Wojewoda rozpatrzył merytorycznie odwołanie J. C., czemu dał wyraz w decyzji z dnia 5 września 2025 r. (k. 21), zaś w stosunku do odwołania złożonego przez J. K., stwierdził uchybienie terminu, które niewątpliwie nastąpiło. Z zestawienia dat wynika jednoznacznie, że odwołanie J. K. zostało złożone po terminie, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 5 marca 2025 r. W tej sytuacji organ był zobligowany do stwierdzenia, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu na podstawie powołanego na wstępie art. 134 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.