II SA/Kr 1331/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : NSA Izabela Dobosz WSA Piotr Głowacki Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skarg J. D., M. D., Z. D., M. D. syna J., W. D. syna J., L. D. i syna J. i B. D. córki J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2007r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. skargi oddala; II. przyznaje adwokatowi B. M. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w formie Spółki Partnerskiej przy ulicy [...] w K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295 zł ( słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych) brutto płatną z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Postanowieniem z dnia [...].02.2001 r. (znak: [...]) Starosta Powiatowy w [...], działając na podstawie art. 40 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999 r. nr.15 poz.139 z późn.zm.) oraz rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.07.1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. nr 93 poz.589 ) a także na podstawie art. 106 kpa na wniosek Urzędu Miejskiego w L. uzgodnił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dz. ewid. 1 położonej w L. przy ul. [...] dla inwestycji pn. modernizacja i rozbudowa oczyszczalni ścieków pod warunkami: 1. uciążliwe oddziaływanie inwestycji winno się mieścić w graniach terenu co do którego inwestor wystąpił o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, 2. oczyszczalnia nie będzie niekorzystnie oddziaływać na ludzi, świat zwierzęcy i roślinny, 3. racjonalnie zostanie rozwiązany problem postępowania z odpadami, 4. ścieki odprowadzane do wód odbiornika nie powinny pogarszać klasy czystości tych wód, 5. wykonania zieleni izolacyjne - ochronnej, 6. uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na modernizacje i rozbudowę oczyszczalni, 7. utrzymania w czasie prac budowlanych pełnej sprawności istniejących urządzeń oczyszczających. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli J. D., J. D., Z. D., K. D., G. M., L. D., B. D., W. D., M. D. i M. D. ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...].03.2001 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, wywodząc w uzasadnieniu, iż zażalenia są całkowicie nieuzasadnione, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przeważająca część zarzutów nie odnosi się w istocie do materii rozstrzygnięcia, lecz dotyczy oczyszczalni istniejącej i jej odczuwalnego wpływu na otoczenie. Nie mają także związku z przedmiotem sprawy, propozycje budowy nowej oczyszczalni w nowym miejscu "bezkolizyjnym", kwestionowanie prawomocności obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. L., a celowość modernizacji nie podlega ocenie organu odwoławczego. Zbadane akta sprawy i przedstawione przez Starostę Powiatowego i Urząd Miejski w [...] dowody, w tym ocena oddziaływania na środowisko projektowanej inwestycji - nie potwierdzają zarzutów skarżących w kwestii domniemanej bezcelowości modernizacji z uwagi na funkcjonowanie istniejącej oczyszczalni. Wnioski oceny są wprost przeciwne - dowodzą iż nastąpi poprawa efektywności oczyszczania ścieków, zmniejszenie zagrożenia awarią likwidacja niesprawnych złóż biologicznych, zastosowanie nowoczesnych urządzeń i materiałów, redukcja oddziaływania zapachowego oraz inne, wymienione w rozdz. 6 i 7 "oceny" korzystne skutki modernizacji. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J. D. Na to samo postanowienie skargę w sprawie tut. Sądu - sygn. akt II SA/Kr 1386/01 złożył M. D. a w sprawie sygn. akt II SA/Kr 1413/01 Z. D. Zarządzeniem z dnia 20.04.2005 r. na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm.) połączono sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą sygn. akt II SA/Kr 1365/01 ( obecna sygn. akt II Sa/Kr 331/05). Skarga J. D., jest emocjonalną krytyką oczyszczalni ścieków, zarzutów merytorycznych zaskarżonemu postanowieniu nie stawia. Podobnie rzecz stawia skarga M. D., która uznaje postanowienie za krzywdzące, naruszające przepisy konstytucji i wnoszące o budowę nowej oczyszczalni ścieków. Także skarga Z. D. koncentruje się na konieczności likwidacji oczyszczalni ścieków z uwagi na jej szkodliwe oddziaływanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargi w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny - w niniejszym przypadku postanowienie - z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiotem postępowania sądowego w sprawie niniejszej jest postanowienie uzgadniające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dz. ewid. 1 położonej w L. dla inwestycji pn. modernizacja i rozbudowa oczyszczalni ścieków. W sprawie niniejszej nie bada więc Sąd prawidłowości funkcjonowania przedmiotowej oczyszczalni, jak również faktów związanych z zajęciem nieruchomości pod inwestycję, czy też kwestii możliwości inwestycji w innym miejscu. Przepis art. 40 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999 nr 15 poz.139 z późn. zm. - zwaną dalej ustawą o zagospodarowaniu z 1994 r.) nakazywał uzgodnienie m.in. ze Starostą decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w odniesieniu do inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi. Nie budzi wątpliwości, że oczyszczalnia ścieków jest tego rodzaju inwestycją. Wprawdzie cytowany przepis w dniu wydania zaskarżonego postanowienia nie obowiązywał to nie mniej jednak w sprawie niniejszej miał zastosowanie. Przepis ten skreślony został z dniem 1 stycznia 2001 r., przez art. 60 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.00.109.1157), ale zgodnie z art. 63 cytowanej ustawy do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe. Uzgodnienia podejmowane są przez Starostę na podstawie ocen oddziaływania na środowisko, sporządzanych przez biegłych z listy wojewody, l tak właśnie stało się w niniejszej sprawie bowiem postanowienie organ l instancji oparł o ocenę oddziaływania inwestycji na środowisko sporządzoną na etapie uzgadniania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przez rzeczoznawców oraz w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego miasta L. Tym samym nie można zarzucić zaskarżonemu postanowieniu, że narusza ono prawo. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżone postanowienie, czy poprzedzająca je postanowienie organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 i 250 p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.