II SA/Kr 1332/18

Kraków, dnia 27 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości p o s t a n a w i a: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z dnia 20 grudnia 2018 r. oraz w nagłówku uzasadnienia w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej sygnatury akt "II SA/Kr 1322/18" wpisać "II SA/Kr 1332/18". Jak wprost wynika z akt sądowych właściwa sygnatura akt sprawy ze skargi T. J. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 27 lipca 2018 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości to: II SA/Kr 1332/18, a nie "II SA/Kr 1322/18" - jak podano błędnie w komparycji postanowienia z dnia 20 grudnia 2018 r. oraz w nagłówku jego uzasadnienia. Wobec tego podanie błędnej sygnatury akt jako "II SA/Kr 1322/18" nastąpiło w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) ) – dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Błędne podanie w komparycji postanowienia z dnia 20 grudnia 2018 r. oraz w nagłówku jego uzasadnienia sygnatury akt "II SA/Kr 1322/18", zamiast właściwej II SA/Kr 1332/18, stanowi oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu, gdyż właściwa sygnatura akt II SA/Kr 1332/18 nie budzi żadnych wątpliwości. W związku z powyższym należało dokonać sprostowania, o czym - na zasadzie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. - postanowiono jak w sentencji.