II SA/Kr 1333/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel-Ziaja NSA Andrzej Niecikowski Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej doprowadzenie ulicy do stanu poprzedniego uchyla zaskarżoną decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. w związku z pismem A.F. z dnia 8 lipca 2004 r. zgłaszającym wykonanie prac budowlanych przy ul. [...] w L. bez wymaganego zezwolenia wszczął postępowanie w sprawie prowadzenia tych robót. Decyzją z dnia [...] października 2004 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2003 roku nr 207, póz. 2016 z póz. zm.) oraz art. 104 - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 roku nr 98, póz. 1071) nakazał Gminie Miasto L. doprowadzenie wykonanych robót budowlanych, prowadzonych przy przebudowie ulicy [...] w L. , do stanu zgodnego z prawem. W tym celu zobowiązał do przedłożenia w terminie do dnia 15 grudnia 2004 roku opracowanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane opinii o stanie technicznym wykonanych robót budowlanych wraz z niezbędnymi szkicami i rysunkami, potwierdzającej zgodność realizacji inwestycji z Polskimi Normami i obowiązującymi przepisami budowlanymi oraz sztuką budowlaną. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że podjęte przez organ nadzoru budowlanego działania w przedmiotowej sprawie oraz zastosowana sankcja wynikała z faktu ustalenia wykonania robót budowlanych przy wskazanej inwestycji w sposób określony w art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane, a mianowicie bez wymaganego w tym zakresie zgłoszenia organowi administracji architektoniczne -budowlanej. W zaistniałym w sprawie stanie faktycznym i prawnym istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie wskazanych czynności. Po rozpoznaniu odwołania A.F. od powyższej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 138 § 2 i art. 104 k.p.a. (Dz. U. 2000 r., nr 98, póz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane ( Dz. U. 2003 r., nr 207, póz. 2016 z póz. zm.). W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ drugiej instancji wskazał, że w oparciu o akta sprawy nie można jednoznacznie stwierdzić, iż przedmiotowe roboty, polegające na ułożeniu w lipcu 2004 r. krawężnika na odcinku od skrzyżowania ul. W[...] z ul. [...] do wysokości posesji nr [...] przy ul. [...] są przebudową. Takiej ich kwalifikacji dokonał organ l instancji a w ocenie organu odwoławczego była ona przedwczesna. Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, czy w następstwie wykonanych robót uległa zmianie szerokość przedmiotowej drogi. Jednoznacznej odpowiedzi w tej kwestii nie daje załączony do akt szkic sporządzony na kopii mapy sytuacyjnej W związku z powyższym rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego w znacznej części w zakresie umożliwiającym ustalenie wskazanych okoliczności, które są niezbędne do określenia zakresu przedmiotowych robót i przyjęcia w stosunku do nich prawidłowego trybu postępowania. Zweryfikowania wymagają również podniesione przez skarżącego w odwołaniu okoliczności, iż inwestor wykonał także nową nawierzchnię asfaltową oraz chodniki. W ocenie organu odwoławczego nieprawidłowa była także dokonana przez organ l instancji interpretacja pojęcia "czynności", o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Zdaniem organu drugiej instancji we wskazanym przepisie chodzi o takie czynności faktyczne, których wykonanie doprowadzi dane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem. Trudno natomiast za taką czynność uznać przedłożenie określonych dokumentów, takich jak opinia techniczna. Za słusznością powyższego przemawia fakt, iż po wydaniu decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, zgodnie z ust. 3 tego artykułu, organ I instancji jest obowiązany jedynie sprawdzić, czy obowiązek nałożony tą decyzją został wykonany. Jeżeli więc inwestor przedłoży żądaną opinię, organ nie mógłby już wydać stosownej decyzji, której wykonanie umożliwiałoby doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem. Podkreślenia wymaga przy tym, iż w zależności od tego, czy dane roboty zostały już zakończone, czy też nie, organ może w razie potrzeby i w zakresie regulacji tych przepisów, nałożyć obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów w postanowieniu wydawanym na podstawie art. 50 prawa budowlanego, a w przypadku robót wykonanych (art. 51 ust. 7 prawa budowlanego) na podstawie art. 81 c ust. 2 prawa budowlanego lub też art. 77 KPA. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wstrzymał wykonywanie przedmiotowych robót budowlanych. Jednakże postanowieniem z dnia [...] października 2004 r., znak: [...] , organ odwoławczy uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w obrocie prawnym nie ma postanowienia wstrzymującego wykonywanie kwestionowanych robót. W związku z tym przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ l instancji powinien dokonać ponownej analizy wszystkich jej okoliczności i jeżeli dojdzie do wniosku, iż w prowadzonym postępowaniu zachodzi potrzeba uzupełnienia akt sprawy o stosowne opinie, winien nałożyć obowiązek ich przedłożenia na właściwej podstawie prawnej, mając na uwadze art. 51 ust. 7 prawa budowlanego. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, iż o tym, czy na dane roboty budowlane wymagane jest pozwolenie na budowę czy też zgłoszenie stanowi prawo budowlane. W niniejszej sprawie, dopiero po dokonaniu stosownych ustaleń przez organ l instancji będzie możliwe wskazanie zakresu przedmiotowych robót oraz dokonanie ich prawidłowej kwalifikacji w tym zakresie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2, pkt 1, art. 83 ust. 1 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118) oraz art. 104 - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. Nr 98, póz. 1071 z 2000 r.) Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w L. odmówił wydania decyzji nakazującej doprowadzenie ulicy S.W. w L. do stanu poprzedniego ze względu na brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego w granicach zakreślonych przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w postanowieniu z dnia [...] października 2004 roku, znak: [...] oraz w decyzji z dnia [...] listopada 2005 roku, znak: [...] w dniu 22 sierpnia 2006 roku na podstawie przeprowadzonych oględzin robót budowlanych wykonanych przy ul. [...] w L. , złożonych do protokołu oświadczeń stron, jak również uprzednio przeprowadzonych czynności kontrolnych ustalono, że w 2004 roku na ul. [...] wykonane zostały roboty budowlane polegające na ułożeniu krawężników wzdłuż tej ulicy. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane, wszelkie roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątek od tej reguły stanowią - wyliczone w sposób enumeratywny w art. 29 ust. 1 wskazanej ustawy -roboty budowlane, których realizacja nie wymaga uzyskania przedmiotowego pozwolenia. Jednocześnie w art. 30 ust. 1 tego Prawa określono, które roboty budowlane zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zostały objęte obowiązkiem zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych. Ponieważ pojęcie robót budowlanych jest wieloznaczne, w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane określono, że przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, modernizacji, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. W art. 3 określono także, co należy rozumieć przez budowę (pkt 6) oraz przebudowę (pkt 7a). Odnosząc się do definicji przebudowy organ wskazał, że zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 roku -Prawo Budowlane przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, w przypadku dróg dopuszczalne są zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie nie wymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 pkt 7a). Natomiast zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych przebudowę drogi stanowi wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi nie wymagających zmiany granic prasa drogowego. Droga, w rozumieniu ustawy o drogach publicznych, oznacza budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno - użytkową przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym (art. 4 pkt 2). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż droga - ulica [...], będąca przedmiotem postępowania administracyjnego stanowi drogę publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 rok o drogach publicznych albowiem zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w L. z dnia 17 lutego 1994 r. nr [...] ulica [...] w L. , zaliczona została do kategorii dróg lokalnych miejskich. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. wykonane przez inwestora roboty budowlane przy przedmiotowej inwestycji stanowią przebudowę obiektu budowlanego, jakim jest droga albowiem w ich efekcie nastąpiło podwyższenie parametrów technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi, nie naruszając granic pasa drogowego, co dodatkowo potwierdza naniesiony na kopię mapy zasadniczej, stanowiącej załącznik do pisma Burmistrza Miasta L. z dnia 18 września 2006 roku, znak: [...] pas drogowy ul. [...] oraz kserokopia z części graficznej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta L. Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 2 pkt 12 wskazanej ustawy - pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie dróg. Niemniej jednak roboty budowlane na mocy art. 30 ust. 1 pkt 2 winny zostać poprzedzone zgłoszeniem dokonanym organowi administracji architektoniczno — budowlanej. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy, w tym oświadczenie złożone przez przedstawiciela Miasta L. , wskazuje na fakt, iż ciążący na inwestorze z mocy ustawy obowiązek nie został dopełniony. W świetle przytoczony okoliczności faktycznych i prawnych nie ulega wątpliwości, iż stan faktyczny jaki zaistniał na ulicy [...] w L. wypełnia hipotezę normy rekonstruowanej w oparciu o przepis art. 50 ust. 1 pkt 1. Adekwatnie do treści art. 51 ust. 1 pkt 1 właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórką obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zgodnie z przedłożoną przez inwestora oceną stanu technicznego, opracowaną przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia, roboty budowlane przy przedmiotowej inwestycji wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną Nie zachodzi też konieczność wykonywania dodatkowych zmian i przeróbek przy przedmiotowej inwestycji. Rozstrzygając zatem przedmiotową sprawę, mając na uwadze wniosek strony o doprowadzenie obiektu do stanu pierwotnego, należało działając w oparciu o obowiązujące przepisy oraz zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy odmówić wydania wnioskowanego nakazu. Po rozpoznaniu odwołania A.F. , decyzją z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 98 póz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 80 ust. 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 z późn. zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał powyższą decyzję w mocy. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że prace budowlane objęte postępowaniem a polegające na ułożeniu wzdłuż ulicy [...] w L. krawężnika należy zakwalifikować jako przebudowę drogi w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg dopuszczalne są zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych przez drogę należy rozumieć budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym; zgodnie z art. 4 pkt 1 przez pas drogowy należy rozumieć wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane drogi oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne, związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Przebudowę drogi w myśl przepisów ostatnio powołanej ustawy stanowi wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi, niewymagające zmiany granic pasa drogowego. Zgodnie art. 29 ust. 2 pkt 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie dróg. Jednakże na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy przystąpienie do wykonywania takich robót powinno być poprzedzone zgłoszeniem dokonanym organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Z materiału dowodowego zgromadzonego przez organ l instancji wynika, że ulica [...] stanowi drogę publiczną, zaliczoną do kategorii dróg lokalnych miejskich zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w L. z dnia 17 lutego 1994r. nr [...]. Z akt postępowania wynika, że roboty budowlane stanowiące przedmiot niniejszego postępowania zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej, co przyznał przedstawiciel inwestora w protokołach z dnia 4 sierpnia 2004 r. i 22 sierpnia 2006r. Organ drugiej instancji zaakceptował ustalenia poczynione w zaskarżonej decyzji, wedle których na spornej drodze nie stwierdzono wykonania innych robót niż ustawienie krawężnika oraz, że ich wykonanie nie doprowadziło do naruszenia granic pasa drogowego. Jak wynika z "Oceny stanu technicznego" opracowanej przez osobę posiadającą wiedzę specjalną, krawężnik został wybudowany zgodnie ze sztuką budowlaną i nie zachodzi konieczność wykonania dodatkowych robót, związanych z przebudową ulicy [...]. Oceniając zgromadzony materiał dowodowy organ odwoławczy stwierdził, iż organ l instancji w sposób prawidłowy ocenił zgromadzony materiał dowodowy i zadecydował o odmowie wydania decyzji nakazującej doprowadzenie ulicy [...] w L. do stanu poprzedniego ze względu na brak do tego przesłanek. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tę decyzję złożył A.F. . Podał, że niezgodne z rzeczywistością jest ustalenie, że prace przy przebudowie ulicy [...] polegały jedynie na ułożeniu krawężnika. Ulica została bowiem dodatkowo poszerzona i pokryta nową warstwą asfaltu. Skarżący podkreślił, że prace prowadzono bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko co do tego, że wykonane prace wymagały zgłoszenia właściwemu organowi a nie uzyskania pozwolenia na budowę. Podał, że bezsporne w sprawie jest to, że inwestor zgłoszenia takiego nie dokonał, niemniej znajdująca się w aktach sprawy opinia stanu technicznego sporządzona przez osobę legitymującą się niezbędnymi w tym zakresie uprawnieniami potwierdza, że wykonane prace są zgodne ze sztuką budowlaną i stwierdzają brak konieczności wykonaniu dodatkowych robót oraz wskazują na niecelowość rozbiórki wykonanego chodnika. Trafnie zatem organy uznały, ze brak jest podstaw do wydania w myśl art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazu doprowadzenia ulicy [...] do stanu poprzedniego. Podtrzymał też ustalenie, że zakres prac ograniczał się jedynie do wykonania krawężnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało uznać za uzasadnioną. Przede wszystkim bowiem stwierdzić należy, że w toku dotychczasowego postępowania nie zostało wyjaśnione, czy skarżącemu w toku postępowania administracyjnego przysługiwały uprawnienia strony i czy w związku z tym odwołanie, o którym rozstrzygnięto zaskarżoną decyzją pochodziło od uprawnionego podmiotu, czyli od strony. Co do tej kwestii brak jest jakichkolwiek dotychczas ustaleń a zagadnienie to na tle okoliczności sprawy wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest niejasne i budzi wątpliwości. W szczególności nie wiadomo dotychczas na czym polega interes prawny skarżącego (art. 28 k.p.a.) do występowania w tej sprawie przed organami administracji i do skutecznego wniesienia środka odwoławczego. Kwestia ta powinna zostać wyjaśniona przy ponownym prowadzeniu postępowania. W ramach tego zagadnienia należy ustalić, czy skarżący jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. postępowania prowadzonego przed organami nadzoru budowlanego tj. czy i na czym polega jego interes prawny, którego dotyczyć miałoby to postępowanie i czy w związku tym był uprawniony do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji (art. 127 §1 k.p.a.), czy uprawnienia takiego nie posiadał, jeżeli nie byłby stroną. Nie jest nawet pewne, czy skarżący jest właścicielem nieruchomości sąsiadującej z działką i miejscem wykonywania spornych robót (vide: protokół z rozprawy sądowej w dniu 16 grudnia 2010 r.). Tym bardziej brak jest wskazania innych okoliczności które decydować by miały o posiadaniu przez skarżącego statusu strony postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Niezależnie od powyższej wadliwości postępowania, stwierdzić trzeba, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom przewidzianym przepisem art. 107 § 3 k.p.a. Wprawdzie obszernie i dokładnie przedstawia przebieg postępowania administracyjnego i podejmowane w toku tego postępowania czynności, jednak nie wskazuje w sposób jednoznaczny faktów, które uznane zostały za udowodnione oraz dowodów, na których oparte zostały ustalenia faktyczne. Nie jest bowiem prawidłowe, powtarzane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, posługiwanie się ogólnymi i niejednoznacznymi określeniami mającymi dotyczyć podstaw przyjętych ustaleń faktycznych. Chodzi tutaj o występujące na stronie [...]. uzasadnienia określenia: "(...) z materiału dowodowego (...) wynika", "z akt postępowania wynika (...)", czy: "(...) oceniając zgromadzony materiał dowodowy (...)". Określenia tego rodzaju jako ogólne i przez to nieprecyzyjne, nie pozwalają na weryfikację prawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego. Powołany wyżej przepis art. 107 § 3 k.p.a. wymaga aby każdy fakt, uznany przez organ administracji za udowodniony wskazywał konkretny dowód, który posłużył za podstawę ustalenia tegoż faktu. Jeśli zaś niektórym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej dla ustalenia określonego faktu, to przyczyny tej odmowy także winny zostać wskazane w uzasadnieniu wydanej decyzji. Tak sporządzone uzasadnienie umożliwi kontrolę prawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego. Należy mieć to na uwadze w toku dalszego postępowania. Wskazane powyżej wadliwości dotychczasowego postępowania nie pozwalają uznać za zgodną z prawem decyzji wydanej w tym postępowaniu. Uwzględniając skargę należało zaskarżoną decyzję uchylić, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Wskazane zaś wyżej wadliwości postępowania winny zostać usunięte w toku dalszych czynności.