II SA/Kr 1334/13

Kraków, dnia 21 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. B. i S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pozyskanie drewna z lasu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] solidarnie na rzecz skarżących C. B. i S. B. kwotę 457,00 (słownie czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia 18 lipca 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję Starosty [...] z dnia 9 maja 2013 r. nr [...] orzekającą o zezwoleniu Państwu C. i S. B. na pozyskanie drewna z lasu położonego na działkach oznaczonych numerami: [...], [...], [...], [...], położonych w miejscowości J. gmina [...] i odmówiło udzielenia Państwu C. i S. B. zezwolenia na pozyskanie drewna z wyżej opisanego lasu. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli C. B. i S. B.. Skarżący wskazali, iż dla przedmiotowego lasu wymagane jest - w świetle obowiązujących przepisów - sporządzenie uproszczonego planu urządzenia lasu, niemniej jednak uważają, iż nie mogą ponosić ujemnych konsekwencji z tego powodu, iż Starosta nie zlecił sporządzenia tego planu. Skarżący podnieśli, że żaden organ ani w momencie składania wniosku o udzielenie zezwolenia na pozyskanie drewna z lasu, ani w żadnym innym momencie nie informował ich o istnieniu przesłanki uniemożliwiającej uzyskanie pozwolenia w postaci braku istnienia uproszczonego planu urządzenia lasu. Wręcz przeciwnie Nadleśnictwo [...] wydało zezwolenie na pozyskanie drewna z lasu i dopiero na wskutek wniesionego odwołania i decyzji Kolegium skarżący dowiedzieli się o przedmiotowej przesłance. Skarżący podnieśli także, że w chwili obecnej znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i muszą kupować drewno na opał, pomimo, iż posiadają własny las z którego mogliby to drewno pozyskać. W związku z powyższym skarżący ponoszą szkodę w wyniku działania administracji publicznej, która działa na ich niekorzyść W związku z tym - w ocenie skarżących - zasadnym jest uchylenie decyzji Kolegium i udzielenie im przez Sąd zezwolenia na pozyskanie drewna z przedmiotowego lasu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Kolegium wskazało, iż analizując materiał dowodowy zebrany w aktach sprawy ustaliło, iż obszar leśny, z którego miało być pozyskane drewno, ma powierzchnię ponad 14 ha, a zatem winien posiadać - uproszczony plan urządzenia lasu. Jednocześnie Kolegium wskazało, iż z obowiązujących przepisów ustawy o lasach, w szczególności art. 23 ust. 4 wynika, iż zezwolenie na pozyskanie drewna z lasu może być wydane, w sytuacji gdy las nie stanowi własności państwowej, jedynie w oparciu o uproszczony plan urządzenia lasu lub w przypadku lasów rozdrobnionych - decyzję określającą zadania gospodarki leśnej. Brak tego rodzaju planu lub decyzji uniemożliwia wydanie zezwolenia na pozyskanie drewna z lasu. Skoro zatem z akt sprawy jednoznacznie wynikało, że nie został sporządzony uproszczony plan urządzenia lasu dla przedmiotowego lasu, to nie mogła zapaść pozytywna dla skarżących decyzja i brak było również podstaw do ustalania w jakim celu skarżący chcą pozyskać drewno z lasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosowanie do treści art. 119 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, bowiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. Przyczyny wznowienia postępowania określone zostały w art. 145 k.p.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Mając na uwadze dyspozycję powołanego przepisu i stan faktyczny niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu dotkniętym wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., skutkującą wznowieniem postępowania. Wskazać przy tym należy, że naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu jest podstawą do żądania wznowienia postępowania przez następców prawnych, niezależnie od tego, czy naruszenie to miało wpływ na treść decyzji, czy też takiego wpływu nie można stwierdzić. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Sąd uchyli zaskarżoną decyzję, jeżeli w wyniku rozpoznania sprawy ustali, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu, gdzie jako strony postępowania traktowani byli nieżyjący: S. R., S. M., H. D., B. R., A. P.. Przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję skierowane do ww. uczestników zostały bowiem zwrócone przez Pocztę do organu z adnotacją "adresat zmarł". W takiej sytuacji organ odwoławczy zobowiązany był zatem ustalić następców prawnych ww. zmarłych i zapewnić im czynny udział w toczącym się postępowaniu, czego zaniechał. W odniesieniu do postępowania prowadzonego przed organem I instancji należy zauważyć, iż ze zwrotnych potwierdzeń odbiorów korespondencji kierowanej do uczestników S. R., S. M., H. D., B. R., A. P. nie wynika, aby uczestnicy ci nie żyli na tym etapie postępowania administracyjnego. Rolą i zadaniem organu odwoławczego będzie jednak ustalenie daty śmierci ww. uczestników, co tym samym pozwoli na ustalenie, czy przedmiotowa korespondencja została prawidłowo, czy też wadliwie odebrana przez dorosłych domowników zamieszkujących pod adresem ww. uczestników. W przypadku ustalenia przez Kolegium, iż ww. uczestnicy nie żyli także na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, Kolegium zobligowane będzie uchylić także decyzję organu I instancji. Sytuacja, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu - stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi bowiem uchybienie dające podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W zaistniałej sytuacji, z uwagi na okoliczność powodującą uwzględnienie skargi ze względu na wystąpienie w sprawie przesłanki wznowienia postępowania, przedwczesne jest wyrażanie przez Sąd stanowiska, co do meritum rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Sąd w pkt I wyroku uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. O kosztach orzeczono natomiast w pkt II wyroku na podstawie art. 200 i 205§2 P.p.s.a.