II SA/Kr 1334/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 lipca 2024 r. znak SKO.Oś/4170/505/2023 w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew oddala skargę. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 lipca 2024 r. znak SKO.Oś/4170/505/2023 orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia z dnia 20 listopada 2023 r. znak WS-09.6132.15.2023.PD, którą orzeczono o wymierzeniu I. Sp. z o. o., ul. [...], [...] administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 3 szt. drzew ozdobnych (1 szt. świerk, 1 szt. cyprysik, 1 szt. modrzew) bez wymaganego zezwolenia z działki położonej przy ul. O. [...], dz. nr [...], [...] obr. [...] Ś. w wysokości 55 252,00 zł (pięćdziesiąt pięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt dwa zł 00/100). Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W przedmiotowej sprawie ustalono, iż z nieruchomości położonej w K. przy ul. O. dz. nr [...], [...] obr. 6 Ś. usunięto drzewa rodzaju świerk, cyprysik i modrzew (których obwody pni na wysokości 5 cm przekraczały 50 cm) a na usunięcie tych drzew nie zostało wydane wymagane zezwolenie. W związku z powyższym ustaleniem wszczęto postępowanie w sprawie usunięcia drzew bez zezwolenia. W postępowaniu tym dokonano ustaleń gatunku, obwodów drzew oraz sprawcy ich usunięcia. Jeśli chodzi o obwody drzew ustalono je w trakcie oględzin w dniu 24 października 2023 r. Zmierzono obwody pni przedmiotowych drzew na wysokości 5 cm i wynosiły one 209, 151 i 75,5 cm oraz stwierdzono, iż pień świerka nr 1 znajduje się na dz. nr [...] obr. [...] Ś. a pień cyprysika nr 2 i modrzewia nr 3 znajduje się na dz. nr [...] obr. [...] (protokół k 60). Oględzin i pomiarów dokonał Pan M. C. Główny Specjalista w Wydziale Kształtowania Środowiska UMK posiadający specjalistyczne przygotowanie w zakresie dendrologii absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie. Stwierdził on, że pniaki 3 szt. usuniętych drzew należą do rodzaju świerk, cyprysik i modrzew. Pomiaru dokonano przymiarem wstęgowym (posiadającym świadectwo i cechę legalizacji). Jak wynika z dokumentów zawartych w aktach po powzięciu informacji o wycince drzew funkcjonariusze Straży Miejskiej podjęli czynności sprawdzające w tym zakresie. Jak spisano w notatce służbowej - karta akt 24 w trakcie interwencji na przedmiotowej działce do strażnika miejskiego podszedł Pan B. W., który oświadczył, iż jest Członkiem Zarządu I. , współwłaścicielem tej nieruchomości i zlecił firmie P. wycinkę drzew, lecz nie posiada zezwolenia na usunięcie drzew, podał dane i nr telefonu do drugiego wspólnika, z którym przeprowadzono także rozmowę telefoniczną oraz wylegitymowano pracowników wykonujących prace budowlane na tej nieruchomości (notatki karta 4, 24, zdjęcia karta 2-3, 19-22). Na wezwanie organu do wyjaśnienia kto, kiedy i na jakiej podstawie usunął przedmiotowe drzewa oraz czy I. Sp. z o. o. posiada tytuł prawny do władania tą nieruchomością S. Sp. Komandytowa oświadczyła, iż w dniu 7 kwietnia 2023 r. sprzedała I. Sp. z o. o. dz. nr [...] oraz [...] części dz. nr [...] obr. Ś. . Spółka nie działa na tej nieruchomości operacyjnie, nic nie wie o wycinaniu drzew i nie wyrażała na to żadnej zgody (pismo k 46, akt notarialny k 39-45, mail k. 38). W konsekwencji organy uznały, że w sposób nie pozostawiający wątpliwości ustalono, że sprawcą wycinki była spółka I. Sp. z o. o. W takiej sytuacji obarczenie odpowiedzialnością podmiotu dokonującego fizycznej wycinki, na zlecenie posiadacza nieruchomości nie jest możliwe. Jak wynika z dokumentów zawartych w aktach sama strona oświadczyła, że drzewa zostały usunięcie na jej polecenie. Okoliczność ta nie została zakwestionowana w toku postępowaniu, jak również w odwołaniu od decyzji. W ocenie organu odwoławczego decyzja organu I instancji była prawidłowa. Organ odniósł się do zarzutów odwołania. Jeśli chodzi o zarzut wadliwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, to Kolegium nie dopatrzyło się uchybień. W sposób prawidłowy zawiadamiano stronę o podejmowanych czynnościach. Nie naruszono tym samym zasady zapewnienia czynnego udziału stronie w postępowaniu. W związku z zawiadomieniem strony o zakończeniu postępowania z dnia 31 października 2023 r. pełnomocniczka strony zapoznawała się w dniu 3 listopada 2023 r. z zebranymi dokumentami. Z kolei zakres materiału dowodowego pozwala przyjąć, że okoliczności sprawy zostały w sposób wystarczający ustalone. Zarówno jeśli chodzi o rozmiary, gatunek drzew, jak i czas ich usunięcia. Przedstawione w decyzji rozumowanie jest zgodne z materiałem zawartym w aktach oraz z zasadami logicznego rozumowania. Brak jest podstaw do kwestionowanie tych ustaleń. Jeśli chodzi o wysokość naliczonej kary, to jest ona prawidłowa i w sposób szczegółowy przedstawiona w decyzji. Zgodnie z art. 89 ust.4 u.o.p. jeżeli ustalenie obwodu usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%. Podczas oględzin w dniu 24 października 2023 r. na dz. nr [...], [...] obr. [...] nie odnaleziono kłód tych drzew, wiec przymiarem wstęgowym (posiadającym świadectwo i cechę legalizacji) zmierzono najmniejsze średnice odnalezionych pni (protokół k. 60). Najmniejsza średnica pnia świerka nr 1 wynosiła 50,5 cm, obwód wynosi zatem 3,1415 x 50,5 cm = 158,64 cm, a pomniejszony obwód o 10 % wynosi 142,7 cm. Najmniejsza średnica pnia cyprysika nr 2 wynosiła 36,8 cm, obwód wynosi zatem 3,1415 x 36,8 cm = 115,61 cm, a pomniejszony obwód o 10 % wynosi 104,0 cm. Najmniejsza średnica pnia modrzewia nr 3 wynosiła 21,3 cm, obwód wynosi zatem 3,1415 X 21,3 cm = 66,91 cm, a pomniejszony obwód o 10 % wynosi 60,2 cm. Mając powyższe na uwadze organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na powyższa decyzję organu II instancji skargę złożyła I. N. H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. . W skardze zarzucono: 1. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej jako: "k.p.a." poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja Organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a to: art. 50 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 10 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego bez udziału wszystkich stron na skutek zaniechania wezwania do udziału w postępowaniu administracyjnym l. K. (dane podane w mianowniku) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...], który odpowiedzialny był za wycięcie drzew z nieruchomości, pomimo, że Organ I instancji posiadał wiedzę kto dokonał wycięcia drzew, a zatem powinien potraktować wskazaną osobę jako stronę i wezwać do udziału w sprawie oraz umożliwić jej wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego; art. 79 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie Skarżącej o czynnościach kontrolnych przeprowadzonych na terenie nieruchomości dnia 21 lipca 2023 r, a zatem uniemożliwienie Skarżącej czynnego udziału w czynnościach prowadzonych w toku postępowania administracyjnego, będących w praktyce podstawą dla późniejszego stanowiska Organu I instancji, a w konsekwencji naruszenie przez Organ I instancji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym; art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niepowołanie biegłego do oceny gatunków wyciętych drzew, podczas gdy dla takiej oceny konieczne jest posiadanie wiadomości specjalnych, zwłaszcza w sytuacji, w której ocena ma mieć miejsce częściowo na postawie zdjęć, a częściowo terenu nieruchomości po wycięciu drzew, tj. bez dysponowania drzewami, przy jednoczesnym niezłożeniu do akt postępowania jakichkolwiek dowodów na kompetencje pracownika Organu I instancji, umożliwiające ocenę wyciętych drzew; art. 7 k.p.a. w zw. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, jak również nieprawidłową i dowolną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, a w konsekwencji przyjęcie, że materiał dowodowy wskazuje na zasadność nałożenia na Skarżącą kary administracyjnej, z uwagi na to, iż: a) wycięte drzewa nie były zniszczone, złamane ani spróchniałe, nie zagrażały bezpieczeństwu osób korzystających z nieruchomości, a w rezultacie uznanie, że w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające obniżenie kary na podstawie art. 89 ust. 6 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, dalej jako: "Ustawa o ochronie przyrody", w sytuacji, gdy Organ I instancji nie przeprowadził w tym zakresie żadnych dowodów, a swoje wnioski oparł jedynie na kilku zdjęciach wykonanych przez Straż Miejską podczas interwencji; b) w sprawie nie zachodziły okoliczności uzasadnione stanem wyższej konieczności, o którym mowa w art. 89 ust. 7 Ustawy o ochronie przyrody, skutkujące niewymierzeniem administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy Organ I instancji nie przeprowadził w tym zakresie żadnych dowodów, ani nie wynika to z innych dowodów zebranych w sprawie; c) dokumentacja zdjęciowa sporządzona przez Straż Miejską podczas interwencji 7 lipca 2023 r. jest spójna i zbieżna z zebranym materiałem dowodowym, wobec czego została uznana za wiarygodną, w sytuacji, gdy w toku postępowania nie wykonano zdjęć wyciętych drzew, a jedynie pni po drzewach, a Straż Miejska inaczej nazwała wycięte drzewa, co podważa wysokość nałożonej kary i nie może być mowy o spójności tej dokumentacji z zebranym materiałem dowodowym; d) oparcie wydanej decyzji Organu I instancji przede wszystkim na dokumentacji sporządzonej przez Straż Miejską 7 lipca 2023 r. oraz podczas czynności sprawdzających 21 lipca 2023 r. (o których Skarżąca nie została zawiadomiona) - a nie jak wskazano w decyzji Organu I instancji na oględzinach nieruchomości przeprowadzonych 24 października 2023 r. (na nieruchomości brak było wówczas wyciętych drzew); e) oparciu wydanej decyzji Organu I instancji na twierdzeniach specjalistycznych (w przedmiocie gatunków wyciętych drzew - i to nie dysponując samymi drzewami) pracownika Organu I instancji, którego kwalifikacje nie zostały wykazane żadnymi dokumentami, tak jak i prawidłowość urządzenia wykorzystywanego do pomiarów, kiedy Organ I instancji powinien oprzeć się na opinii stosownego biegłego (co stanowi powyższy zarzut nr iii), a dodatkowo wykazać kompetencje swojego pracownika i prawidłowość urządzenia przedkładając stosowne dokumenty do akt postępowania; Zarzucono również naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie zgromadzenia materiału dowodowego uzasadniającego określenie stron postępowania, skutkujące przyjęciem, że podmiotem odpowiedzialnym za brak zezwolenia na wycięcie drzew jest Skarżąca; art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 86 § 1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, poprzez zaniechanie przeprowadzenia przesłuchania strony (Skarżącej), pomimo że w sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przeprowadzenia tego dowodu, co w konsekwencji doprowadziło do nieustalenia przyczyn wycinki drzew na Nieruchomości i innych istotnych okoliczności związanych ze sprawą. Sformułowano także zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 1 i art. 89 ust. 1 i 4 Ustawy o ochronie przyrody w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 20 listopada 2023 r, znak WS09.6132.15.2023.PD, pomimo że w sprawie nie zaistniały podstawy faktyczne ani prawne do wydania decyzji Organu I instancji nakazującej Skarżącej zapłatę kary administracyjnej, przy czym Skarżąca z ostrożności kwestionuje także kwotę kary, na wypadek niepodzielenia powyżej wyrażonego stanowiska przez tutejszy Są co do kary za wycięcie cyprysika - określonego przez Straż Miejską jako tuja. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA W-wa z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Ramy prawne sądowej kontroli skarżonej decyzji w aspekcie prawa materialnego wyznaczają przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1336 ze zmianami, dalej u.o.p.). W myśl art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Zgodnie z art. 83a ust. 1 zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków - wojewódzki konserwator zabytków. Choć kontrola sądów administracyjnych nie może odbierać organowi prawa do takiego uznania (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 1501/19), to jednocześnie uznanie administracyjne nie oznacza dowolności w załatwieniu sprawy (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 535/16). W tym miejscu należy podkreślić, że zawarte w normach procesowych zasady ogólne postępowania administracyjnego nakazują, aby organ administracji publicznej rozpoznający sprawę - i w efekcie wydający decyzję - działał na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), a w toku postępowania stał na straży praworządności i podejmował wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.). W tym celu organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), a następnie ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. wójt, burmistrz, prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Zgodnie z art. 89 ust. 1 u.o.p. administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6, ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, o której mowa w art. 84 ust. 1, a w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. W myśl art. 89 ust. 3 u.o.p. jeżeli ustalenie obwodu lub gatunku usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50%. Zgodnie zaś z art. 89 ust. 4 u.o.p. jeżeli ustalenie obwodu usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%. Stawki opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew w zależności od obwodu pnia zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz.U. z 2017 r., poz. 1330). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje. Poza sporem pozostaje, że rzeczone trzy sztuki drzewa zostały usunięte bez wymaganego zezwolenia. W ocenie Sądu stan faktyczny w przedmiotowej sprawie został ustalony ponad wszelką wątpliwość z zachowaniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Na materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie składają się: - protokół z przeprowadzonej przez pracownika Wydziału Kształtowania Środowiska UMK kontroli w dniu 21 lipca 2023 r. – wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 7-22 administracyjnych akt sprawy); - notatka urzędowa spisana w dniu 16 sierpnia 2023 r. przez głównego specjalistę Wydziału Kształtowania Środowiska UMK (k. 1 administracyjnych akt sprawy) wraz z dokumentacją fotograficzną (k.2-3 administracyjnych akt sprawy); - notatka urzędowa Straży Miejskiej z dnia 12 lipca 2023 r. (k. 24 -26 administracyjnych akt sprawy); - kopia aktu notarialnego Rep. A nr 2225/2023 na okoliczność nabycia działek [...] i [...] przez I. sp. z o.o. (k. 35-45 administracyjnych akt sprawy); - wyjaśnienia poprzedniego właściciela działki S. sp. komandytowa (k. 46 administracyjnych akt sprawy); - wypis z Krajowego Rejestru Sądowego dla I. sp. z o.o. (k. 47-48 administracyjnych akt sprawy); - protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu 24 października 2023 r. wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 56-60 administracyjnych akt sprawy). Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że właścicielem nieruchomości, na której dokonano wycinki, a także zlecającym wycinkę była Spółka I. sp. z o.o. (k. k. 24 oraz 35-46 administracyjnych akt sprawy). Ilość i gatunki drzew (1 szt. świerka, 1 szt. cyprysika, 1 szt modrzewia) ustalono podczas kilkukrotnych wizji w terenie, które miały miejsce zarówno bezpośrednio po wycince (21 lipca 2023 r., k. 18, jak jakiś czas po wycince, 24 października 2023 r., k. 60 administracyjnych akt sprawy) oraz na podstawie obszernej dokumentacji fotograficznej. Z dokumentacji wynika, że najmniejsza średnica pnia wynosiła odpowiednio: - świerka: 50, 5 cm, obwód pnia na wysokości 5 cm wynosił 209 cm, - cyprysika 36, 8 cm, obwód pnia na wysokości 5 cm wynosił 151, 0 cm, - modrzewia 21, 3 cm, obwód pnia na wysokości 5 cm wynosił 75, 5 cm. Drzewa nie miały widocznych objawów zniszczenia (k. 18-21 administracyjnych akt sprawy). Prawidłowo wyliczono administracyjną karę pieniężną wyliczając najpierw obwód pnia pomniejszony o 10 % dla każdego z drzew, a następnie stosując odpowiednie stawki za 1 cm obwodu i podwajając uzyskane kwoty zgodnie z brzmieniem art. 89 ust. 1 u.o.p. W świetle powyższego sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, co następuje. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje okoliczność, że w notatkach Straży Miejskiej pojawia się inna nazwa Spółki skarżącej, a to I. sp. z o.o., a nie I. N. H. sp. z o.o. Nie ulega wątpliwości, że właścicielem nieruchomości, na której dokonano wycinki jest I. N. H. sp. z o.o., zaś osobą, która w czasie interwencji Straży Miejskiej przyznała fakt wycinki był Pan B. W., będący według KRS prezesem zarządu skarżącej Spółki. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje także okoliczność braku przesłuchania i uwzględnienia podmiotu, który faktycznie dokonał wycinki (firmy [...] na zlecenie Spółki. To podmiot, który zlecił wycinkę na swojej działce jest podmiotem odpowiedzialnym za wycięcie drzew bez wymaganego zezwolenia, albowiem to ten podmiot powinien był wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia na ich wycinkę. Za niezasadny uznać należy zarzut braku czynnego udziału strony w postępowaniu. Skarżąca była zawiadamiana o czynnościach podejmowanych po wszczęciu postępowania (k. 50 i k. 64 administracyjnych akt sprawy). Nie zostały zatem naruszone gwarancje procesowe strony postepowania. Kontrola przeprowadzona w dniu 21 lipca 2023 r. miała na celu zweryfikowanie zawiadomienia Straży Miejskiej z dnia 17 lipca 2023 r. Jako, że w momencie ustalenia sprawcy wycinki kłody nie znajdowały się już na działce, podstawą ustalenia administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia kontroli z dnia 24 października 2023 r. i obwód pozostałych pni przeprowadzonej po wszczęciu postępowania administracyjnego w stosunku do skarżącej, która o tej kontroli została zawiadomiona (k. 49- 50 administracyjnych akt sprawy). Odnosząc się do zarzutu, iż gatunki drzew w niniejszej sprawie nie zostały ustalone przez biegłego z zakresu dendrologii, zaś cyprysik w notatkach Straży Miejskiej był określany jako tuja, co budzi wątpliwości co do oznaczenia gatunku drzewa stwierdzić należy, że zarzuty te uznać należy za niezasadne. Zauważyć należy, że w aktach zalega obszerna (wyszczególniona powyżej) dokumentacja fotograficzna umożliwiająca weryfikację stanu zachowania i gatunków drzew. Oceny gatunków drzew dokonywali pracownicy Wydziału Kształtowania Środowiska UMK posiadający wiedzę z tego zakresu, przy czym nie były to gatunki drzew takie, których ustalenie wymagałoby wiadomości specjalnych. Natomiast Strażnik Miejski nie był osobą, która dokonywała ustaleń gatunków drzew na potrzeby postępowania administracyjnego, lecz powiadomił według jego wiedzy, jakie drzewa zostały usunięte, co nie ma charakteru wiążącego dla organów. Zawarty w aktach sprawy materiał dowodowy nie budzi także wątpliwości co do dobrego stanu zachowania usuniętych drzew. Wbrew zarzutom skargi organy nie miały w realiach niniejszej sprawy obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność czy przedmiotowe drzewa były zniszczone, złamane, spróchniałe bądź czy zagrażały bezpieczeństwu osób korzystających z nieruchomości. W rezultacie organy prawidłowo zastosowały art. 88 ust.1, art. 89 ust. 1 i ust. 4 ustawy o ochronie przyrody. Wobec tego, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł o oddaleniu skargi.