II SA/Kr 1335/15

Kraków, dnia 30 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia 14 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę Wojewoda decyzją z dnia 14 sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 30 marca 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu K. D. pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn. "budynek mieszkalny jednorodzinny M2 z instalacjami wewnętrznymi (w budynku): wod-kan, gaz, c.o., energii elektrycznej, instalacjami zewnętrznymi (na działce): gazową, elektryczną, kanalizacyjną do zbiornika na ścieki na działce nr [...], zjazd z drogi powiatowej dz. nr [...] na dz. nr [...] w miejscowości C., gmina [...]". Niniejsza decyzja została doręczona M. O. w dniu 1 września 2015 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. W dniu 2 października 2015 r. M. O. wniosła osobiście za pośrednictwem Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej wskazaną decyzję tego organu. Datę wniesienia skargi potwierdza prezentata organu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu wskazanego w cytowanym powyżej przepisie. Jak wskazano powyżej, zaskarżona decyzja została doręczona M. O. w dniu 1 września 2015 r., potwierdzenia odbioru dokonał dorosły domownik. Doręczenie pisma jest zatem prawnie skuteczne, bowiem stosownie do art. 43 zd. 1 K.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 1 października 2015 r. Skarżąca uczyniła to natomiast w dniu 2 października 2015 r., tj. jeden dzień po terminie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.