II SA/Kr 1338/12

Kraków, dnia 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lipca 2012 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J.S. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lipca 2012 r. nr [...] , utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 26 kwietnia 2012 r., którą odmówiono zmiany decyzji ostatecznej z dnia 1 marca 2011 r. nakazującej J.S. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. W skardze J.S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że decyzja ta ma na celu zmianę orzeczenia nakładającego na niego obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wydane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie może mieć zatem wpływ na jego sytuację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wstrzymanie wykonalności decyzji jest zatem wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, że skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Wyjaśnić należy również, że instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności może być zastosowana tylko i wyłącznie do takich z nich, które nadają się do wykonania i tego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). W ocenie sądu zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w wyżej wskazanym rozumieniu, a tym samym nie może spowodować wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Decyzja objęta skargą dotyczy bowiem odmowy zmiany decyzji ostatecznej, a więc rozstrzygnięcia, które nie zmienia sytuacji prawnej skarżącego – nie nakłada na niego żadnego prawa ani jakiegokolwiek obowiązku. W rezultacie wykonanie takiej decyzji jest niemożliwe. W związku z powyższym, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zaznaczyć należy, że sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.