II SA/Kr 1340/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej T. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 sierpnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia przywrócić skarżącej T. S. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z dnia 28 września 2017 r. T.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego bez wskazania danych pozwalających na identyfikację zaskarżonego aktu. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 2 listopada 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, a także o wypełnienie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 listopada 2017 r. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 r. Referendarz Sądowy ustanowił dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2017 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adw. Z. D.. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T.S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. (nadanym w dniu 22 lutego 2018 r.) skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, uzupełniła braki formalne skargi i wniosła o przywrócenie terminu do tegoż uzupełnienia. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca przedstawiła sekwencję czynności w toku postępowania; zaakcentowała w szczególności, że wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi zostało doręczone samej skarżącej, a nie jej pełnomocnikowi z urzędu, mimo złożonego już wniosku o przyznanie prawa pomocy. W korespondencji otrzymanej z Okręgowej Rady Adwokackiej w K. nie było wzmianki o zarządzeniu w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej podjęła niezwłocznie działania mające na celu nawiązanie kontaktu ze skarżącą, co nastąpiło w dniu 15 lutego 2018 r. Wtedy też skarżąca oświadczyła, której decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy jej skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 zd. 2). W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony zachowaniem terminu, którego bieg w okolicznościach niniejszej sprawy należy liczyć od dnia 15 lutego 2018 r. Został również dopełniony wymóg równoczesnego dokonania odnośnej czynności. W ocenie Sądu, sformułowana przez skarżącą argumentacja uzasadnia przyjęcie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Skoro skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy i przesłanki do przyznania tego prawa spełniała, to niepodobna jej przepisać winę z tego powodu, że nie dokonała odnośnej czynności samodzielne, przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Z kolei ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu – zważywszy na charakter braków formalnych skargi – mógł je uzupełnić dopiero po nawiązaniu kontaktu ze skarżącą, co nastąpiło w dniu 15 lutego 2018 r. W tym kontekście należy też zauważyć, że korespondencja, którą otrzymała pełnomocnik skarżącej z Okręgowej Rady Adwokackiej w K., nie zawierała wzmianki o zarządzeniu w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Z tych względów, działając na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.