II SA/Kr 1341/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie : AWSA: Kazimierz Bandarzewski WSA: Wojciech Jakimowicz Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2007 r. sprawy ze skargi Gminy R. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. starosta nowotarski, na podstawie art. 97 §1 pkt 4, art.101 §1 kpa w związku z art.136 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami postanowił odmówić zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku Parafii Rzymsko-Katolickiej [...] w R. o zwrot nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wniosku prezesa NSA o stwierdzenie zgodności z Konstytucją RP przepisu art.136 ust.6 i 137 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie jest zasadny gdyż postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł burmistrz miasta R. podnosząc, iż postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczy zgodności z Konstytucją przepisów, na podstawie których ma być wydana decyzja. Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa Wojewoda M. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zgodności z Konstytucją RP przepisu art.136 ust.6 i 137 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art.97 § 1 pkt 4 kpa, a organy są obowiązane do przestrzegania przepisów prawa obowiązujących w dacie orzekania. Wojewoda przytoczył dla poparcia swojego stanowiska przepis art.190 ust.4 Konstytucji i 145 a kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie, burmistrz miasta R. wniósł o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. W wyniku dokonanej przez Sąd oceny postanowienia stwierdzić należy, że skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie je poprzedzające jest zgodne z prawem. W przedmiotowej sprawie brak podstawy do zawieszenia postępowania. Wystąpienie przez prezesa NSA w innej sprawie z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność z Konstytucją przepisów prawnych, które stanowić będą podstawę prawną decyzji, nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art.97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż wydanie decyzji nie jest uzależnione (brak związku przyczynowego) od uprzedniego orzeczenia Trybunału co do zgodności tych przepisów z Konstytucją. Organy administracji winny wydać rozstrzygnięcie w oparciu o przepisy prawne obowiązujące w chwili orzekania. Stwierdzenie niezgodności przepisu prawnego z ustawą zasadniczą, po wydaniu decyzji, nie zamyka – jak prawidłowo podniosły organy I i II instancji – drogi do ochrony praw, w drodze wznowienia postępowania. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.