II SA/Kr 1343/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie WSA: Małgorzata Brachel-Ziaja Renata Czeluśniak ( spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi M. W., M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2001 r., nr Kol. [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sygn. akt: II SA/Kr 1343 /01 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] 2001 r. Wójt Gminy Z. stwierdził wygaśnięcie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę budynku mieszkalnego na działce nr 217 w Z. wydanej na wniosek M. W. i M. W. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art.35 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89 poz. 415 z póżn. zm.) w związku z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla m.in. sołectwa Z. gmina Z. uchwalonego uchwałą XXXIX/275/2000 Rady Gminy Zabierzów z dnia 21 lipca 2000 r. wygasają wydane uprzednio decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a zatem decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Z. z dnia [...] 1999 r. stała się bezprzedmiotowa. Po rozpoznaniu odwołania M. W. i M. W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu podniosło, że ustalenia nowego planu w nieco odmienny sposób rozstrzygają co do zamierzenia inwestycyjnego objętego warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu ustalonymi w decyzji z dnia [...] 1999 r. Decyzję Kolegium zaskarżyli do Sadu M. W. i M. W. wnioskując o jej uchylenie i/lub stwierdzenie nieważności. W swojej skardze zarzucili, iż zaskarżona decyzja jest nieważna, gdyż wygaśnięcie decyzji wz i zt nastąpiło wcześniej z mocy samej tej decyzji [...] 2000 r. tj. 5 miesięcy wcześniej niż wydanie przedmiotowej decyzji, a nawet przed terminem obowiązywania nowego planu zagospodarowania przestrzennego, który obowiązuje od dnia 29.09.2000 r. Spełnione zostały wiec przesłanki z art. 156 § 1 pkt 5 kpa i nie ma również - zdaniem skarżących - zastosowania art.35 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Również sam fakt uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest wyłączną podstawą do stwierdzenia sprzeczności uprzednio wydanej decyzji z tym planem. Ponadto w przypadku stwierdzenia sprzeczności miałby zastosowanie art. 17 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Naruszono tym samym art.K32 par.1 pkt 1 kpa. Skarżący podnoszą także, iż planowane zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a organy administracyjne rozpatrujące sprawę źle zinterpretowały obowiązujące przepisy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podnosząc, że w pełni podtrzymuje zaskarżoną decyzję, a zwłaszcza przesłanki, którymi się kierowało przy jej wydaniu oraz wnioski zawarte w jej uzasadnieniu. Zdaniem Kolegium bezpodstawny jest zarzut, iż nie można było wydać decyzji o wygaśnięciu decyzji wzizt w sytuacji, gdy wygasła ona wcześniej, a w konsekwencji, iż spełnione zostały przesłanki z art. 156 §1 pkt 5 kpa. Po pierwsze - Kolegium wskazało, iż określony w decyzji wzizt termin jej ważności wiąże w zakresie wniesienia do właściwego organu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Ustawodawca nie wiąże z tym terminem innych skutków prawnych. Mimo więc, iż w przedmiotowej sprawie decyzja wzizt wygasła, postępowanie o pozwolenie na budowę się toczy i może być wydane, a ustalenia w niej zawarte muszą być brane pod uwagę przez organy architektoniczno-budowlane, mimo że decyzja wygasła. Nie można zatem twierdzić, iż decyzja organu i instancji nie była wykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały (przesłanki art. 156 par.1 pkt 5 kpa.) - co twierdzą skarżący. Decyzja stwierdzająca wygaśniecie decyzji wzizt mogła być więc wydana, co więcej właśnie na podstawie art. 35 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawodawca bowiem przewidział taką właśnie sytuację jak w przedmiotowej sprawie i w art. 35 wskazał, iż z dniem wejścia w życie nowego planu zagospodarowani przestrzennego lub jego zmiany wygasają decyzje wzizt sprzeczne z jego ustaleniami, a więc nawet mimo tego, iż upłynął termin ich ważności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło także, że wbrew twierdzeniom skarżących nie ma tu zastosowania art. 17 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż dotyczy on sytuacji, gdy na tym samym obszarze obowiązują jednocześnie dwa miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego (np. ogólny i szczegółowy). Tymczasem na terenie Gminy Z. obowiązuje obecnie tylko jeden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z dnia 21.07.2000r. uchwała nr XXXI)V275/2000 (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego nr 68, poz.646 z dn. 15.09.2000r.). Zgodnie zatem z art.35 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i art. 162 kpa oraz na zasadach i w trybie przewidzianym przez kpa została wydana decyzja indywidualna (wbrew twierdzeniom skarżących - czego dowodem jest sama skarga na decyzję administracyjną wydaną w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej). Kolegium stwierdziło, iż zgodzić się trzeba, iż samo wejście w życie nowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wzizt. Jednak podniosło, że w uzasadnieniu swojej decyzji wskazało na zapisy nowego planu zagospodarowania przestrzennego, które pozostają w sprzeczności z ustaleniami poprzednio obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sad Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W wyniku powyższego uznano skargę za uzasadnioną. W pierwszej kolejności wskazać i przeanalizować należy przepisy prawne będące podstawą zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji. Wójt Gminy Z. jako podstawę prawną swojej decyzji z dnia [...] 2001 r. wskazał art. 162 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 35 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89 póz. 415 z póżn. zm.) Art. 162 § 1 pkt 1 kpa stanowi: organ administracji publicznej, który wydał decyzję w l instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Z kolei zgodnie z art. 35 pkt 1 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym z dniem wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany wygasają wydane uprzednio decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sprzeczne z ustaleniami tego planu. Jak wynika zatem z przytoczonych wyżej przepisów wydanie decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji z dnia [...] 1999 r. uzależnione było od istnienia dwóch przesłanek: - bezprzedmiotowości decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1999r. - nakazu stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wynikającego z przepisu prawa (...), tu: z wyżej wymienionego art. 35, który uzależniał jednak stwierdzenie wygaśnięcia decyzji od oceny czy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest sprzeczna z ustaleniami nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (a nie od ustalenia czy "zapisy nowego planu zagospodarowania przestrzennego pozostają w sprzeczności z ustaleniami poprzednio obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego"). W uzasadnieniu decyzji Wójta Gminy Z. brak odniesienia się do powyższych kwestii. Stwierdzono jedynie, iż w związku z wejściem w życie nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wygasają wydane uprzednio decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a zatem decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Z. z dnia [...] 1999 r. stała się bezprzedmiotowa. Mając na uwadze powyższe jak również postanowienia kodeksu postępowania administracyjnego co do treści decyzji, w szczególności w art.107, stwierdzić należy, iż decyzja Wójta w ogóle nie zawiera podstawowych elementów uzasadnienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymując w mocy decyzję Wójta Gminy Z. podniosło w uzasadnieniu, że ustalenia nowego planu w nieco odmienny sposób rozstrzygają co do zamierzenia inwestycyjnego objętego warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu ustalonymi w decyzji z dnia [...] 1999 r. ale nie sprecyzowało na czym te odmienności polegają czy np. ustalenia decyzji wzizt przekraczają wskaźnik intensywności zabudowy przyjęty w nowym planie. Na pewno odmienne ustalenia nie dotyczą elewacji, w odniesieniu do której w decyzji wzizt postanowiono .biały tynk gładki zacierany*, a w nowym planie - "materiały wykończeniowe elewacji winny być w jasnej tonacji*. Również wprowadzenie w nowym planie obowiązku utrzymania czerwono - brązowej kolorystyki dachu, czy też rezygnacja z istniejącego wcześniej zakazu stosowania pewnych rodzajów dachów nie pozwala na ocenę, iż ustalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego są sprzeczne z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu przyjętymi w decyzji z dnia [...] 1999 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela zatem stanowiska wyrażonego w odpowiedzi na skargę, iż Kolegium wskazało na dodatkowe wymagania wprowadzone przez nowy plan zagospodarowania przestrzennego. Brak dokładnego ustalenia, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1999 r. jest sprzeczna z ustaleniami nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie daje podstaw do stwierdzenia jej wygaśnięcia . Żaden z organów, ani pierwszej ani też drugiej instancji, nie ustosunkował się do pierwszej przesłanki wymienionej w art.162 § 1 pkt 1 kpa, a mianowicie czy i dlaczego decyzja o wzizt z dnia [...] 1999 r. stała się bezprzedmiotowa oraz nie odniósł się do kwestii w jaki sposób utrata ważności tej decyzji wpływa na zasadność zastosowania art. 35 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89 poz. 415 z póżn. zm.). Pamiętać bowiem należy, iż stwierdzenie nieważności wywołuje skutki ex tunc tj. od dnia w którym powstały przesłanki wygaśnięcia decyzji /por. np. artykuł Tadeusza Wosia "Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej jako bezprzedmiotowej (art.162 kpa)/. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Nie zachodzą natomiast przesłanki do stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 kpa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 póz. 1270 z pożn. zm.) w zw. z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji publicznej ustalą, zgodnie z obowiązującymi przepisami, czy zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1999 r., podając motywy rozstrzygnięcia w uzasadnieniach swoich decyzji, zgodnie z art. 107 § 1 i 3 kpa.