II SA/Kr 1344/12

Dnia 23 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi P. M. i J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 1997 r., znak: [...] w przedmiocie doręczenia odpisu opinii postanawia: umorzyć postępowanie sadowe ze skargi P. M. W dniu 10 października 2012 r. P. M. działać osobiście i jako pełnomocnik J. M. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 1997 r., znak: [...] w przedmiocie doręczenia odpisu opinii, W toku postępowania sadowego zmarła J. M., a następcami po zmarłej są P. M. i J. M.. W piśmie z dnia 12 października 2012 r. P. M. oświadczył, że cofa skargę w przedmiotowej sprawie. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej spawie żadna z wyżej wymienionych negatywnych przesłanek nie zachodzi. Sąd nie dopatrzył się uchybień skutkujących nieważnością kwestionowanego aktu ani nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Zatem cofnięcie skargi przez skarżącego P. M. należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało postępowanie sądowe w sprawie ze skargi P. M. umorzyć. Jednakże wobec braku cofnięcia skargi przez J. M., Sąd nie umorzył postępowania ze skargi J. M. występującego w sprawie jako następca po zmarłej J. M..