II SA/Kr 1351/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 sierpnia 2015 r , znak: [...] postanawia: sprostować niedokładności w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 grudnia 2015 r w ten sposób, że na jego stronie 10, w końcowej części wyeliminować zwrot: " oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji " a także na jego stronie 12 przy słowach: " Przy ponownym rozpoznaniu sprawy ", w miejsce słów: " organy administracyjne będą miały " - wpisać słowa: " organ II instancji będzie miał " Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu na posiedzeniu niejawnym sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia celowościowa tego przepisu uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga postanowieniem, na które przysługuje zażalenie (art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Postanowienie sąd wydaje w składzie jednoosobowym. ( teza 6 i 13 komentarza do art. 156 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorzy: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek , Wydawnictwo Lex 2013 r , Wydanie V ) W treści pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 9 grudnia 2015 r. ujawniono oczywiste niedokładności polegające na użyciu nieprawidłowych form gramatycznych, które nie korespondują z punktem I sentencji wyroku z dnia 9 grudnia 2015 r, jakim uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 sierpnia 2015 r. Zlecone uzupełniające postępowanie dowodowe mające na celu wyjaśnienie wskazanych w uzasadnieniu okoliczności faktycznych leży w kompetencji organu II instancji, bowiem organ ten nie tylko kontroluje decyzję wydaną w I instancji, ale jest również uprawniony do ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej w razie potrzeby korzystając z art. 136 k.p.a.. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanego przepisu.