II SA/Kr 1352/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 roku sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojewody z dnia 20 września 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego D. G. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na wniosek inwestora z 31 lipca 2018 r. Starosta [...] decyzją z 22 marca 2019 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji pn.: Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego nr [...] w zabudowie bliźniaczej z wewnętrznymi instalacjami (wód.-kań., c.o., gaz, elektr.), wewnętrznej linii zalicznikowej, zewnętrznego odcinka kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej ze szczelnym zbiornikiem oraz dojścia i dojazdu na działce nr [...] w miejscowości S., gmina W. W.. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody z 1 października 2019 r. znak: [...] Organ odwoławczy w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wykazał niezgodność tytułu inwestycji z zakresem projektu zagospodarowania terenu, co było wystarczającą podstawą do przekazania sprawy organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] 10 stycznia 2020 r. wydał decyzję nr [...], znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę omawianej inwestycji. D. G. w odwołaniu zarzucił udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji, której projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na nieprawidłowej mapie do celów projektowych. Ponadto, że w dokumentacji brak jest decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej terenu objętego inwestycją, analiza zapewnienia prawidłowego nasłonecznienia i naświetlenia jest niekompletna oraz planowane etapy inwestycji nie mogą funkcjonować niezależnie. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Wojewoda decyzją z 3 czerwca 2020 r., znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Starosty [...] z 10 stycznia 2020 r. Decyzja Wojewody z 3 czerwca 2020 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 915/20. Sąd w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazał, m.in., iż dla budynku nr [...] pominięto zobrazowanie sposobu odprowadzania wód opadowych i elementów układu komunikacyjnego. W świetle powyższego, naruszono wskazane wyżej przepisy prawa budowlanego, albowiem nie przedstawiono projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego. W tym zakresie wskazano, że należy uzupełnić projekt, do czego winien doprowadzić organ II instancji. Zarzucono w skardze, iż mapa do celów projektowych, użyta jako podstawa do opracowania projektu zagospodarowania terenu i obrazująca stan z września 2017r. jest nieaktualna, albowiem nie wykazuje istniejącego utwardzenia na działce nr [...]. Należałoby zatem doprowadzić do wyjaśnienia, czy poza tą powierzchnią rzeczywiście istnieje jeszcze dodatkowa powierzchnia utwardzona przy budynku nr [...], a jeżeli tak, należy doprowadzić do korekty projektu budowlanego w tym zakresie. Reasumując, zadaniem organu odwoławczego będzie doprowadzenie do skorygowania projektu zagospodarowania terenu w zakresie inwestycji dotyczącej budynku nr [...], aby odzwierciedlona była całość zamierzenia budowlanego. Ponadto organ II instancji wyjaśni kwestię dodatkowej powierzchni utwardzonej przy budynku nr [...] na działce nr [...], a w wypadku potwierdzenia jej istnienia, doprowadzi do uzupełnienia danych zamieszczonych w projekcie budowlanym, względnie podejmie inne adekwatne rozstrzygnięcie. Po w/w wyroku Wojewoda decyzją z 20 września 2021 r. Znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2020.1333 ze zmianami) - zwanej dalej Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż projektant wprowadził do projektu budowlanego (we wszystkich czterech egzemplarzach) zmiany i wyjaśnienia dotyczące zakresu wskazanego w wyroku, zarówno w odniesieniu do planowanego zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego, jak również uwzględniono w obliczeniach powierzchni biologicznie czynnej istniejące utwardzenie terenu. Elementy zagospodarowania terenu związane z II etapem inwestycji, nie są przedmiotem wniosku z 31 lipca 2018 r. i udzielonego decyzją pozwolenia na budowę. Planowana inwestycja w swoim zakresie polega na sytuowaniu budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z projektu zagospodarowania terenu działki nr [...] (k. 7 projektu budowlanego) wynika, że planowany budynek jest usytuowany 5,0 m od granicy z działką nr [...], znajdującą się od strony południowo-zachodniej i 9,74 m od granicy z działką nr [...] od strony północno-wschodniej. Jest również usytuowany w odległości 9,83 m od budynku na działce nr [...] znajdującego się od strony południowo zachodniej planowanej inwestycji. Z uwagi na przedstawione odległości oraz wysokość planowanego budynku 8,31 m (k. 32, 33, 34, 36, 38 projektu budowlanego), należy stwierdzić, iż planowana inwestycja zapewnia naturalne oświetlenie (§ 13 warunków technicznych) i nasłonecznienie (§ 60 warunków technicznych) okien budynków sąsiedniej istniejącej zabudowy. Projekt budowlany obejmuje budowę miejsca postojowego w garażu (§19 warunków technicznych). Miejsce gromadzenia odpadów stałych zostało ulokowane w odległości 5,80 m od granicy z działką nr [...] (§ 23). Nie planuje się budowy studni (§ 31), odległość pokrywy i wylotu wentylacji ze zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe, wynosi od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5,0 m i od granicy najbliższej sąsiedniej działki nr [...] - 7,5 m (§ 36). Wprowadzając wyjaśnienia do projektu budowlanego w ponownie prowadzonym postępowaniu odwoławczym, po wyroku WSA z 4 listopada 2020 r., projektant również usunął sporne dekoracyjne deskowanie elewacji zachodniej, zastępując je tynkiem cienkowarstwowym NRO (k. 36 projektu budowlanego). Omawiana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie jest zaliczana do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Budynek mieszkalny jednorodzinny nie jest zaliczany do obiektów generujących hałas, zanieczyszczenie powietrza, czy drgania. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 1 Pb). Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania działką nr [...] w miejscowości S., gmina W. W. na cele budowlane (k. 4 akt organu l instancji). Projektant legitymujący się stosownymi uprawnieniami (k. 5D projektu budowlanego) oraz wpisem do [...] Okręgowej Izby Architektów RP (k. 5D verte projektu budowlanego), o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pb (zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 Pb), załączył oświadczenie o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej (k. 11 projektu budowlanego), zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych (k. 7 projektu budowlanego). Do projektu budowlanego załączona została również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (k. 10 projektu budowlanego) zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1b Pb. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna (art. 35 ust. 1 Pb). W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Pb oraz w art. 32 ust. 4 Pb, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Pb). Odnosząc się do pozostałych zarzutów podkreślono, iż co do mapy do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu omawianej inwestycji, organ odwoławczy do oceny powyższego zarzutu dysponuje dwoma dowodami: Pierwszy to kopia mapy, na której, zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 1 Pb, został sporządzony projekt zagospodarowania terenu (k. 7 projektu budowlanego). Jest to mapa z 29 września 2017 r. wykonana przez uprawnionego geodetę, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę K. 30 października 2017 r. (identyfikator: [...]). Projekt budowlany został sporządzony na niej przez uprawnionego projektanta w grudniu 2018 r. Drugi, to szkic narysowany przez odwołującego z zaznaczonymi powierzchniami utwardzonymi na terenie działki nr [...]. Odwołujący nie wylegitymował się uprawnieniami geodezyjnymi. Ze szkicu wynika, że w zakresie terenu objętego inwestycją zaznaczenia odwołującego pokrywają się z oznaczeniami na mapie do celów projektowych. W zakresie terenu znajdującego się poza granicami projektu zagospodarowania terenu nie odgrywają one roli w niniejszym postępowaniu, ponieważ organy administracji architektoniczno-budowlanej związane są zakresem wniosku o pozwolenie na budowę, czyli również granicami opracowania projektanta. Skarżący w swym odwołaniu podnosi, iż inwestor nie uzyskał decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej terenu działki, na której jest sytuowana planowana inwestycja. W tomie projektu budowlanego zatytułowanym Dokumenty formalno-prawne znajduje się decyzja Starosty [...] z 20 kwietnia 2018 r., znak: [...], o zezwoleniu właścicielowi działki nr [...] na wyłączenie z produkcji rolnej gruntu stanowiącego użytki rolne R III a o pow.0,0635 ha na tej działce. Przywołany dowód obala zarzut skarżącego. W odwołaniu skarżący wniósł zastrzeżenia do analiz nasłonecznienia i przesłaniania załączonych do projektu budowlanego (k. 9 a - c), iż nie uwzględniono w nich parametrów zapewnienia naświetlenia i nasłonecznienia projektowanych budynków. Odnosząc się do tego zarzutu wyjaśniono, że analiza zapewnienia naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia nie jest obowiązkowym elementem projektu budowlanego. W omawianym przypadku została załączona do analizy obszaru oddziaływania planowanej inwestycji i stanowi dowód, iż nieruchomość na działce nr [...], należąca do skarżącego, znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, ponieważ jest zacieniana do ok. godziny 9.00. D. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucił naruszenie: - art. 7, 77 § 1 oraz 80 KPA, polegające na przeprowadzeniu dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie i całkowitym pominięciu przez organy faktu, że wydana decyzja została wydana na podstawie nieaktualnej mapy do celów projektowych, gdzie ze zgromadzonego w sprawie materiału jednoznacznie wynika, że mapa do celów projektowych w momencie jej przedłożenia była nieaktualna i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji mimo, iż organ II instancji nie ustalił w sposób prawidłowy i zupełny stanu faktycznego. - art.10 § 1 KPA polegające na braku odpowiedniego poinformowania Skarżącego o toczącym się postępowaniu i zgromadzonym materiale dowodowym i tym sam pozbawienie Skarżącego możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa Budowlanego poprzez sporządzenie projektu zagospodarowania na nieaktualnej mapie do celów projektowych, która nie uwzględnia m.in. utwardzenia terenu przed budynkiem istniejącym na terenie wskazanym w dokumentacji projektowej na obszarze inwestycji "c" zawartym w korekcie opracowania z dnia 23 września 2021 r. oraz robót ziemnych wykonanych przez Inwestora w 2021 r. - art. 33 ust.1 Prawa Budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego dla inwestycji, która nie może samodzielnie funkcjonować, gdyż zarówno dla planowanego budynku nr [...] oraz nr [...] nie określono precyzyjnie schematu etapowania ( tj. czy etap I obejmuje planowany budynek nr [...], czy planowany budynek nr [...] lub czy etap II obejmuje planowany budynek nr [...], czy planowany budynek nr [...] ). Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargi skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie, zarządzeniem, wyznaczył na dzień 2 lutego 2022r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga prowadzi do uchylenia decyzji organu II instancji. W pierwszej kolejności podkreślić należy, kwestionowana decyzja II instancji została wydana w dniu 20 września 2021r., kiedy tymczasem zmiany w projekcie budowlanym zostały naniesione w dniu 23 września 2021r., a zatem już po wydaniu tejże decyzji. Jest to istotna wadliwość, a przy tym jest to niezgodne ze wskazaniem w jej uzasadnieniu, iż projektant wprowadził do projektu budowlanego (we wszystkich czterech egzemplarzach) zmiany i wyjaśnienia dotyczące zakresu wskazanego w wyroku, zarówno w odniesieniu do planowanego zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego, jak również uwzględniono w obliczeniach powierzchni biologicznie czynnej istniejące utwardzenie terenu (k. 63 akt adm. II instancji, str. 5 decyzji). Niezgodność z zaistniałą rzeczywistością potwierdza także zawartość akt, z których wynika, iż dopiero w dniu 28 września 2021r. (tj. osiem dni po wydaniu spornej decyzji) inwestor przedłożył jeden z egzemplarzy ze zmianami. Z powyższego wynika zatem, iż skarżony organ II instancji wydając swoje rozstrzygnięcie nie dość, że nie dysponował wszystkimi 4 egzemplarzami projektu w jednakowej wersji (poprawionej przez inwestora) to ponadto wydał decyzję w sytuacji kiedy treść rożnych egzemplarzy projektu była różna (por. wnioski z k. 52 i 53 akt adm. II instancji – protokoły odebrania brakujących projektów z 28 września 2021r.). Powyższe uchybienie stanowi naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1- 4 prawa budowlanego nakładającego obowiązek na organ, aby przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdził: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zaistniała zatem sytuacja jest niedopuszczalna ponieważ w chwili wydania decyzji projekt ma być sprawdzony, a brak identyczności projektów i wymaganych egzemplarzy oznacza, iż nie można stwierdzić w momencie wydania decyzji, jaki (który) projekt i o jakiej konkretnie treści został zatwierdzony. Z oczywistych względów nie wiadomo również czy spełnione zostały wskazane powyżej warunki techniczno budowlane, opinie, uzgodnienia itd. Ponadto skarżony organ II instancji wbrew argumentom podanym w uzasadnieniu decyzji, nie wykonał wytycznych WSA wskazanych w wyroku z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 915/20, czym naruszył art. 153 oraz 170 p.p.s.a. W szczególności Sąd ten wskazał swoje wytyczne w zakresie etapowania inwestycji w odniesieniu do art. 33 ust. 1 prawa budowlanego, tj. iż w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Tylko wówczas organ może prawidłowo ocenić zgodność całego zamierzenia budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego czy decyzją o warunkach zabudowy. Tymczasem w kontrolowanej sprawie organ II Instancji przedstawił, pomimo związania powołanym wyrokiem, własny pogląd w tej kwestii, nadto oczywiście błędny, bo jak wyżej wskazano obszar oddziaływania musi odnosić się do całej inwestycji. Nie można bez zmiany decyzji dla I etapu zmieniać zagospodarowania dla dalszych etapów. Powołany przepis art. 33 ust. 1 prawa budowlanego nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a odnośnie jego wykładni w orzecznictwie wyrażane są poglądy, że ustawodawca nawet w przypadku etapowania zamierzenia budowlanego przywiązuje wagę do oceny zgodności z prawem całego zamierzenia inwestycyjnego, a nie tylko poszczególnych jego etapów, a jego wolą było, aby w przypadku etapowania zamierzenia budowlanego ocena, czy zamierzenie to oddziałuje na usprawiedliwione interesy osób trzecich, dokonywana była z uwzględnieniem całego zamierzenia budowlanego, a nie tylko poszczególnych jego etapów, w związku z czym weryfikacja przedsięwzięcia do wydania pozwolenia na budowę musi w przypadku etapowania inwestycji uwzględnić uwarunkowania wynikające z projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 października 2016 r., LEX nr 2189782, II OSK 2484/15). W przypadku zamiaru etapowania inwestycji, inwestor ma obowiązek, przed przystąpieniem do pierwszego etapu, przedłożenia projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego, zaś organ architektoniczno - budowlany do jego zatwierdzenia (o ile jest zgodny z przepisami prawa). Decyzja, dotycząca pozwolenia na budowę każdego kolejnego etapu inwestycji, winna zatem obejmować jedynie projekt architektoniczno - budowlany obiektu (zespołu obiektów) objętego wnioskiem. Integralną częścią takiego pozwolenia budowlanego będzie wówczas ostateczna decyzja dotycząca pozwolenia na budowę I etapu, w części zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego. Takiej wykładni nie stoi na przeszkodzie treść art. 35 ust. 1 p.b. (por. wyrok NSA z dnia 7 maja 2014 r. (II OSK 1854/13). Skarżony organ II instancji wbrew argumentom podanym w uzasadnieniu decyzji, nie wykonał też należycie wytycznych WSA wskazanych w wyroku z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 915/20 w zakresie weryfikacji mapy do celów projektowych, użytej jako podstawa do opracowania projektu zagospodarowania terenu i obrazującej stan z września 2017r., nie wykazującej istniejącego utwardzenia na działce nr [...]. Organ odniósł się do tego jedynie wskazaniem, iż jest to mapa prawidłowa, jako sporządzona przez uprawnionego geodetę, a projekt sporządzony na niej przez uprawnionego projektanta. Nie spełnia to warunku sprawdzenia mapy zgodnie z wiążącymi wytycznymi wyroku zapadłego w sprawie. W skardze podniesiono, iż mapa do celów projektowych (załączona do projektu) jak i kopia mapy na której projektant opracował projekt zagospodarowania terenu nie zawiera wymaganych elementów, nadto mapa do celów projektowych z września 2017 r. (identyfikator ew. mapy [...] załączona do dokumentów formalno-prawnych jako poz.1 "Oryginał mapy sytuacyjno-wysokościowej 1:500") na podstawie której sporządzono projekt zagospodarowania terenu nie odzwierciedla stanu faktycznego tj. nie uwzględnia robót ziemnych wykonanych w 2021 r. jak i również nie uwzględnia utwardzenia terenu o oznaczeniu "bet". Uzupełnienie dotyczące terenu utwardzonego "bet" zostało wykonane przez geodetę na kopii mapy, ale nie widnieje na oryginale mapy do celów projektowych załączonej do dokumentacji formalno-prawnej. Roboty ziemne związane z niwelacją terenu zmieniają rzędne terenu istniejącego, tym samym wykonanie powyższych prac po dacie opracowania mapy do celów projektowych powoduje jej dezaktualizację. Układ wysokościowy wskazany na mapie do celów projektowych jest podstawą opracowania projektu zagospodarowania terenu przez projektanta (w tym rzędnych terenu projektowanego), a powyższe opracowanie powinno być zgodne z przepisami miejscowego planu zagospodarowania terenu dotyczącymi niwelacji terenu. Jeżeli zmianie uległy rzędne terenu to wskazane na rys. A-10 (RYSUNEK ZAMIENNY, data aktualizacji 2021 -09-23) rzędne terenu istniejącego w związku z wykonanymi robotami ziemnymi są nieaktualne i nie odzwierciedlają stanu faktycznego, co narusza art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowalnego. W ponownym postępowaniu organ wykona wytyczne wynikające z poprzedniego oraz niniejszego wyroku, w tym dotyczące zakresu rozstrzygnięcia w przypadku etapowania inwestycji, z uwzględnieniem wyżej powołanych okoliczności wskazanych w skardze co do aktualności mapy. Organ uwzględni również podnoszone w skardze okoliczności odnośnie wznowionego postępowania co do II etapu, w celu uniknięcia sytuacji, aby wystąpiły dwie decyzje zatwierdzające ten sam projekt zagospodarowania terenu inwestycji. Dokumentacja projektowa musi być prawidłowo zgromadzona, projekt musi być zszyty, aby można było ocenić co i kiedy było w nim zmienione. Projekt we wszystkich 4 egzemplarzach ma być identyczny, co winno zostać przez organ zweryfikowane. Organ winien również dokonać oceny całego zamierzenia budowlanego w zakresie zgodności z planem miejscowym w zakresie wszystkich istotnych parametrów z odniesieniem do poszczególnych zapisów planu dla ocenianego terenu. Postępowanie winno spełnić wymogi z art. 10 k.p.a., w szczególności strony winny mieć możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w tym dokumentacją dotyczącą wprowadzonych zmian w projekcie, czego nie zachowano, załączając egzemplarze ze zmienionym projektem po wydaniu decyzji. Kończąc należy dodać, że uchyleniu podlegała jedynie decyzja organu odwoławczego w związku z w/w wyrokiem WSA wydanym w sprawie, uchylającym jedynie decyzję II instancji i oczywistą wadliwością ponownej decyzji organu odwoławczego, w tym wad przeprowadzonego postępowania. Jeśli natomiast w związku z zarzutami podniesionymi w skardze i dokonanymi przez organ II instancji ustaleniami i oceną, koniecznym będzie wprowadzenie istotnych zmian w projekcie, to m.in. ze względu na zasadę dwuinstancyjności z art. 15 kpa, nie jest wykluczona możliwość uchylenia decyzji organu I instancji do ponownego rozpoznania, co jednak musi być wyczerpująco uzasadnione w świetle art. 138 § 2 kpa. Mając powyższe na uwadze uchylono zaskarżoną decyzję w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w/w ustawy, zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł, obejmującą zwrot wpisu uiszczonego od skargi.