II SA/Kr 1355/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 15 września 2023 r., znak: SKO-OŚ-4170-16/23 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko skargę oddala. Przedmiotem skargi K. S. (dalej: skarżąca) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 15 września 2023 r. znak SKO-OŚ-4170-16/23 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W stanie faktycznym sprawy decyzją z 20 stycznia 2023 r. znak RiU.6220.9.2022 w związku z wnioskiem Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe – Nadleśnictwa [...], Burmistrz Miasta Nowy Targ stwierdził w punkcie I. brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia zalesienia użytków rolnych znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody, przewidzianego do realizacji na działkach nr [...] oraz części [...] przy żółtym szlaku prowadzącym na [...] W punkcie II. organ wskazał, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji, a w punkcie III. określił istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i użytkowania. W odwołaniu skarżąca wskazała, że nie zgadza się na zalesienie jej łąki, tj., działki nr [...]. Dodała, że ona i jej spadkobiercy mają plany na przyszłość tej działki. Decyzją z 15 września 2023 r. organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ wskazał, że wniosek inicjujący dotyczy przedsięwzięcia położonego w otulinie [...] Parku Narodowego. Jak podał organ, poza sporem pozostaje fakt, że przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 90 lit. c) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839), a tym samym jego realizacji wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zarazem w odniesieniu do wskazanego przedsięwzięcia przeprowadzenie oceny jego oddziaływania na środowisko nie jest obligatoryjne, lecz uzależnione od stwierdzenia tego obowiązku przez organ prowadzący postępowanie przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, Burmistrz zachował wymóg zwrócenia się o wydanie opinii do właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska, organu właściwego do oceny wodnoprawnej oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. W szczególności w toku postępował uzyskał opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie, Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], w których zgodnie wskazano brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowiska. Organ wskazał, że przedsięwzięcie będzie polegać na zalesieniu polany na wskazanych działkach sadzonkami ze szkółki leśnictwa B. . Zdaniem organu odwoławczego opisany rodzaj i skala planowanego przedsięwzięcia pozwalają na stwierdzenie, że zarówno na etapie jego realizacji, jak i na etapie funkcjonowania nie będzie się ono wiązało z powstawaniem jakichkolwiek istotnych (znaczących) oddziaływań na poszczególne komponenty środowiska. W szczególności realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje pogorszenia jakości wód i powietrza atmosferycznego, jak też nie wpłynie negatywnie na klimat akustyczny; oddziaływania w zakresie emisji hałasu dotyczyć będą wyłącznie fazy realizacji przedsięwzięcia i związane będą z transportem sadzonek, a zatem będą tak naprawdę miały charakter jednorazowy. Przedsięwzięcie nie będzie też źródłem powstawania odpadów. Organ stwierdził, że zasięg oddziaływania przedsięwzięcia ma w istocie charakter lokalny tj. ograniczony do terenu jego realizacji. Nadto, realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie również negatywnie na krajobraz, przyrodę, zwierzęta oraz obszary chronione, w tym siedliska przyrodnicze stanowiące przedmiot ochrony na terenie obszaru Natura 2000 [...]. Zdaniem organu odwoławczego, charakter przedsięwzięcia nie wymaga szczegółowych rozwiązań mających na celu zapobieganie lub kompensacji szkodliwego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przedsięwzięcie nie spowoduje istotnej zmiany w środowisku w omawianym obszarze. Organ II instancji wyjaśnił, że warunkiem ubiegania się o decyzję środowiskową nie jest dysponowanie przez inwestora tytułem prawnym do nieruchomości. Decyzja środowiskowa stanowi jedynie etap wstępny realizacji inwestycji. Jej wydanie nie gwarantuje inwestorowi, iż zrealizuje inwestycję. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie rodzi praw do nieruchomości objętej wnioskiem i nie uprawnia do realizacji inwestycji. Na ewentualne zalesienie gruntów wskazanych przez wymagane będzie również uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze na powyższą decyzję skarżąca wskazała, że nie zgadza się z decyzją o zalesieniu łąki. Wskazała, że nie otrzymała wcześniejszych pism w sprawie, ponieważ wyjeżdża za granicę na krótkie okresy, odwiedzić rodzinę. Podkreśliła, że działka [...], której skarżąca jest właścicielem, jest niezalesiona, przekazywana z pokolenia na pokolenie w jej rodzinie. Zakwestionowała uprawnienie Nadleśnictwa do sporządzenia planu zagospodarowania jej prywatnej działki, obniżając jej wartość. Dodała, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby dalej była tam łąka, zwłaszcza, że rosną na niej rzadkie gatunki roślin i jest ona azylem dla zwierząt. Wskazała, że łąka nie przeszkadza otulinie parku i powinna być chroniona. Dodała, że ma wykształcenie rolnicze i dużo wie o ochronie środowiska. Zaakcentowała rolę przodków w karczowaniu polan. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie pełnomocnik z urzędu zarzuciła, że organy naruszyły art. 7,8,11,77 i 78 oraz 107 § 3 k.p.a. albowiem nie wykazano w decyzjach, jakie konsekwencje likwidacja łąki będzie miała dla migracji zwierząt i rosnących tam gatunków roślin chronionych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje. Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna. Na wstępie wymaga stwierdzenia, że Sąd administracyjny w pełni akceptuje wnioski i konkluzje organów dotyczące prawnej oceny sprawy i uznaje je za własne. Tym samym nie ma potrzeby powtarzania stanu faktycznego i prawnego sprawy. W kontekście zarzutów skarżącej przypomnienia jedynie wymaga, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, wydana w konsekwencji wniosku Nadleśnictwa [...] dla przedsięwzięcia polegającego na zalesieniu użytków rolnych znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody (opisanego szczegółowo przez organy), stwierdzała brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia. Taka decyzja nie oznacza w żadnym razie, że nastąpi zalesienie łąki skarżącej. Po pierwsze, wskazać trzeba, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter rozstrzygnięcia wstępnego względem przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego i pełni wobec niego funkcję prejudycjalną ( wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 października 2018 r. II SA/Łd 340/18 LEX nr 2577715). Wobec tego, jak słusznie wskazał organ w piśmie do skarżącej (nieodebranym przez nią) /k.23 akt adm./, decyzja taka nie rodzi praw do nieruchomości objętej wnioskiem ani też nie uprawnia do realizacji inwestycji. Zatem skarżąca nie musi się obawiać, że na podstawie przedmiotowej decyzji nastąpi "zalesienie łąki". Po drugie, decyzja ta wydawana jest na wniosek inwestora, który dla jej uzyskania nie musi posiadać jakiegokolwiek tytułu prawnego do nieruchomości, na której planuje inwestycję (wyrok WSA w Łodzi z dnia 26 września 2008 r. II SA/Łd 274/08 LEX nr 453498). Wobec tego na dzień dzisiejszy inwestor nie może takiej inwestycji zrealizować. Jak wspomniano, decyzja taka jest jedynie etapem wstępnym. Wobec powyższego, wszelkie zarzuty skargi kwestionujące plany Nadleśnictwa co do "prywatnej działki" skarżącej nie mogą być wzięte pod uwagę, albowiem na tym etapie nie ma planów realizacyjnych konkretnej inwestycji. Co się tyczy zarzutów pełnomocnika, że nie wykazano w decyzjach, jakie konsekwencje likwidacja łąki będzie miała dla migracji zwierząt i rosnących tam gatunków roślin chronionych, to nie może on odnieść skutku. Konieczne jest w tym zakresie przytoczenie przepisów prawnych ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2023.1094 t.j.) Art. 63. 1. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu, f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, b) obszary wybrzeży i środowisko morskie, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; 3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się n terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzi do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, g) możliwości ograniczenia oddziaływania. Art. 64. 1. Postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b; 3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy; 4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne. (...) 2. Organ zasięgający opinii przedkłada: 1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) kartę informacyjną przedsięwzięcia; 3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - informację o planie zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, jeżeli plan ten został przyjęty, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji strategicznych. 2a. W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 4, organ zasięgający opinii przedkłada także regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska oświadczenie wraz z uzasadnieniem, czy wnioskodawca jest podmiotem zależnym od jednostki samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. 3. Organy, o których mowa w ust. 1 i 1a, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby – co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] oraz Regionalny Dyrektor Ochrony środowiska w [...] w wydanych opiniach stwierdzili brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu w trybie art. 66-70 w/w ustawy. W szczególności warte szerszego przytoczenia w kontekście zarzutu skarżącej jest Postanowienie RDOŚ /k.18 verte/, które wskazuje, że teren realizacji zalesienia znajduje się w otulinie [...] Parku Narodowego oraz w bezpośrednim sąsiedztwie Natura 2000 [...]. RDOŚ stwierdził, że obszar Natura 2000 [...] został na mocy Decyzji Komisji z dnia stycznia 2008 r., przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG pierwszy zaktualizowany wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na alpejski region biogeograficzny (Dz. Urz. L 77 z dnia 19.03.2008 r.). W obrębie obszaru "[...]" zaobserwowano 13 gatunków z załącznika II dyrektywy siedliskowej oraz rozpoznano 17 rodzajów siedlisk z załącznika I dyrektywy siedliskowej. Duże znaczenie mają kompleksy leśne oraz łąki, na których bytują duże drapieżniki (rysie, wilki oraz przechodni niedźwiedź) i zwierzęta kopytne (dziki, jelenie, sarny). Spośród około 940 gatunków roślin naczyniowych wiele jest rzadkich i zagrożonych, objętych ochroną prawną. W lesie buczynowym gniazdują ptaki: puchacz, jarząbek, muchołówka mała, muchołówka białoszyja. Najwięcej gatunków ptaków uwzględnionych w dyrektywie ptasiej występuje w świerczynach górnoreglowych i strefie przejściowej. Można spotkać tutaj głuszca, jarząbka, dzięcioła trójpalczastego, dzięcioła czarnego, dzięcioła białogrzbietego, sóweczkę, puszczyka uralskiego, włochatkę, orła przedniego. W dolinach potoków bytują wydry, kumaki i traszki, a w wodach żyją pstrągi potokowe i głowacze pręgopłetwe. Podstawowym celem ochrony obszaru "[...]" jest utrzymanie odpowiedniego stanu siedlisk przyrodniczych, zachowanie puszczańskiego charakteru dla ochrony dużych drapieżników, utrzymanie populacji rzadkich i zagrożonych ptaków (zwłaszcza głuszca, dzięcioła trójpalczastego, sóweczki, puszczyka uralskiego). Analizując charakter inwestycji, jej lokalizację względem ww. obszaru Natura 2000 oraz możliwość jej oddziaływania na przedmioty jego ochrony, stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie nie wpłynie negatywnie na siedliska przyrodnicze dla ochrony których wyznaczono wyżej wymieniony obszar Natura 2000, a także nie wpłynie niekorzystnie na spójność Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Opinię taką RDOŚ wydał, jak stwierdził, po przeprowadzonej analizie przedsięwzięcia, w której uwzględniono łącznie kryteria wyszczególnione w art. 63 UUOŚ, m.in. rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem jego skali i ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, .w szczególności kumulowania się ich oddziaływań, wielkości zajmowanego terenu oraz wykorzystywania zasobów naturalnych, emisji i występowania innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii oraz katastrofy naturalnej, a także jego położenia względem obszarów wrażliwych i cennych przyrodniczo. Mając zatem na uwadze, że wyspecjalizowany organ ochrony przyrody, biorąc pod uwagę bogactwo fauny i flory Parku i mając na względzie ochronę jego zasobów stwierdził brak negatywnego wpływu ewentualnego zalesienia polany na ekosystem, stwierdzić trzeba ponownie, że zarzut skarżącej naruszenia przepisów k.p.a. jest bezzasadny. Organy wzięły bowiem pod uwagę stanowisko organów opiniujących, a to ostatnie z kolei jest wyrazem rozważenia kryteriów i wymogów wskazanych w ustawie. W konkluzji organ I instancji podkreślił: - obszar oddziaływania przedsięwzięcia zamknie się w granicach działek, na których jest planowana inwestycja; - nie wystąpi oddziaływanie skumulowane z innymi przedsięwzięciami; - nie przewiduje się oddziaływania transgranicznego inwestycji; - ze względu na swój charakter i skalę, projektowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem znaczących oddziaływań na środowisko oraz nie będzie wywierało wpływu na ludzi. Wobec zatem ustalenia, że planowane przedsięwzięcie nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych norm oraz nie wprowadzi dodatkowych czynników wpływających degradująco na środowisko - trafne jest więc stanowisko o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Końcowo należy także zaznaczyć, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia /str. 2 wniosku/ zauważono, że przedsięwzięcie pozytywnie wpłynie na faunę powiększając areał bytowania zwierząt, oraz będzie miało pozytywny wpływ na krajobraz poprzez wzbogacenie i uzupełnienie istniejącego. Warto zatem wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 lipca 2020 r. II OSK 875/20 LEX nr 3091273 zauważył: "Jeżeli strony postępowania - niezależnie od weryfikacji i ocen organów orzekających w sprawie - zmierzają do podważenia wiarygodności lub mocy dowodowej karty informacyjnej w zakresie podstawowych informacji o planowanym przedsięwzięciu, to ich obowiązkiem jest zaoferowanie odpowiednich dowodów, które zmierzają do podważenia konkretnych i istotnych elementów treściowych karty informacyjnej, o których mowa w art. 62a ust. 1 z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko". Z powyższych przyczyn, skoro zarzuty skarżącej nie okazały się trafne, na zas. art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi.