II SA/Kr 1358/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2025 r. sprawy ze skarg B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz T. K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 8 sierpnia 2024 r. znak WI-I.7840.7.110.2023.SM w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz T. K. kwotę 697 złotych (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem Wojewody Małopolskiego z dnia 8 sierpnia 2024 r. znak WI-I.7840.7.110.2023.SM orzeczono o uchyleniu postanowienia Starosty Krakowskiego z 10 listopada 2023 r., znak: AB-V.6740.4.5.2023.MMC o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty Krakowskiego z 22 czerwca 2023 r., nr AB.V. 1.630.2023, znak: AB.V.6740.1.439.2020.SP, w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "Budowa budynku handlowego z dwoma lokalami handlowymi z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, gazową, centralnego ogrzewania c.o., c.w.u., elektryczną, teletechniczną, wentylacji mechanicznej, wentylacji grawitacyjnej, klimatyzacji, hydrantową, oraz z zewnętrznymi instalacjami: wodociągową, gazową, kanalizacją deszczową wraz ze zbiornikiem retencyjnym, kanalizacją sanitarną wraz z bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem ppoż., instalacją przeciwpożarową, odgromowa, drogą wewnętrzną wraz z miejscami postojowymi dla samochodów osobowych, dojścia piesze, murami oporowymi, oświetleniem zewnętrznym na działkach nr [...], [...], przebudowa sieci gazowej na działce nr [...] oraz usunięcie kolizji sieci elektroenergetycznej na działkach nr [...], [...] w miejscowości M., gmina M." i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji nie podzielił stanowiska organu I instancji, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, jak ustalił Starosta Krakowski. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy wskazał, że po analizie całości akt sprawy, w kontekście zachowania terminu jednego miesiąca zgodnie z dyspozycją art. 148 kpa, w związku z pismem stanowiącym uzupełnienie zażalenia z dnia 20 listopada 2023 r. wniesionym przez pełnomocnika r. pr. Pana B. R. w przedmiotowym zakresie, organ wskazał, że Skarżąca była w posiadaniu informacji potrzebnych do złożenia wniosku o wznowienie postępowania już co najmniej w dniu 22 sierpnia 2023 r., kiedy to złożyła wniosek o dostęp do informacji publicznej. Jak wynika z ww. pisma pełnomocnika, Starosta Krakowski udzielił odpowiedzi na ww. wniosek pismem z dnia 20 września 2023 r. Opierając się tylko na ww. informacjach, można by wysnuć wniosek, że skoro Pani M. T. posiadała wystarczające do złożenia wniosku o wznowienie informacje w dniu 22 sierpnia 2023 r., to rzeczywiście termin wynikający z art. 148 § 2 kpa, tj. jednego miesiąca od dnia w którym dowiedziała się o decyzji, skutecznie upłynąłby w dniu 22 września 2023 r. Niemniej jednak, organ odwoławczy zobowiązany jest do dokładnej analizy wszystkich wniesionych dowodów w sprawie, zatem również przesłanej przez pełnomocnika Skarżącej za pismem z dnia 28 grudnia 2023 r., kopii wniosku cyt.: "(...) o udzielenie informacji w przedmiocie prac budowlanych prowadzonych w obrębie działki o identyfikatorze 120608_2.0006.470/25 w gm. M. pow. K. oraz zakresu wydanych w związku z podjętą inwestycją pozwoleń". Faktem jest, że w ww. wniosek został przesłany do Urzędu Gminy M., niemniej jednak Urząd Gminy M. zawiadomieniem z dnia 12 września 2023 r., znak: IK.073.6.2023.AT, na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał ww. wniosek według właściwości do Starostwa Powiatowego w Krakowie. Tut. organ ustalił, że ww. zawiadomienie wpłynęło do organu I instancji w dniu 19 września 2023 r. Starosta Karkowski udzielił na ww. wniosek odpowiedzi pismem z dnia 21 września 2023 r., znak: AB.1610.7.77.2023, informując cyt.: "W dniu 19.09.2023 r. do tut. organu zostało przekazane zgodnie z właściwością przez Gminę M. pismo P. M. T. z dnia 04.09.2023 r.dot. udzielenia «informacji w przedmiocie prac budowlanych prowadzonych w obrębie działki o identyfikatorze [...] w gm. M. pow. K. oraz zakresu wydanych w związku z podjętą inwestycją pozwoleń. Tut. organ informuje, że odpowiedzi na zawarte uwagi dot. przedsięwzięcia pn.: «Budowa budynku handlowego z dwoma lokalami handlowymi z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, gazową, centralnego ogrzewania c.o., c.w.u., elektryczną, teletechniczną, wentylacji mechanicznej, wentylacji grawitacyjnej, klimatyzacji, hydrantową oraz z zewnętrznymi instalacjami: wodociągowa, gazową, odgromową, kanalizacja deszczową wraz ze zbiornikiem wybieralnym, kanalizacja sanitarną wraz z bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem ppoż., instalacja przeciwpożarową, droga wewnętrzną wraz z miejscami postojowymi dla samochodów osobowych na dz. nr [...], [...], przebudowa sieci gazowej, na dz. nr [...] w m. M., gm. M.» dokonał w piśmie znak: AB.1610.7.77.2023 z dnia 19.09.2023 r. informując o tym pełnomocnika Wnioskodawcy". Przywołane powyżej pismo Starosty Karkowskiego z dnia 19 września 2023 r., znak: AB. 1610.7.77.2023, zdaniem organu II instancji zawierało w swojej treści wyjaśnienia dotyczące okoliczności ustalenia obszaru oddziaływania w przedmiotowym postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę omawianego zamierzenia, wskazanie, że w początkowej fazie Pani M. T. była uznana za stronę tego postępowania, oraz okoliczności dowodzące, że wysyłana korespondencja była zwracana do Starostwa Powiatowego w Krakowie z adnotacją "Nie podjęto w terminie", oraz opisem okoliczności na podstawie których Pani M. T. utraciła status strony. Wojewoda Małopolski stanął na stanowisku, że Starosta Krakowski rozpatrując treść przedmiotowego wniosku z dnia 4 września 2023 r. powinien zauważyć, że nosiło ono znamiona wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę na działce [...] w gm. M. pow. k. Podstawą do powyższego twierdzenia jest podnoszony przez Wnioskodawczynię zarzut braku czynnego udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę cyt.: "Dodatkowo wskazać należy naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, tj. art. 10 § 1 k.p.a., gdyż przed wydaniem decyzji moja Mocodawczyni nie została zawiadomiona o prawie wglądu w akta sprawy". Ponadto w treści wniosku został przywołany również art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, a całość wniosku jednoznacznie wskazuje, że wnioskodawca podnosi zarzut pominięcia jako strony w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, co wypełnia dyspozycję zawartą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. tj.: "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu". W związku z tak sformułowanymi zarzutami i samą treścią wniosku z dnia 4 września 2023 r., Starosta Krakowski winien był w piśmie z dnia 21 września 2023 r., nie tylko udzielić skrótowej informacji, że udzielił już odpowiedzi na zawarte uwagi pismem z dnia 19 września 203 r., ale przede wszystkim wezwać Wnioskodawczynię do sprecyzowania żądania w zakresie jednoznacznego wskazania czy przedmiotowy wniosek jest wnioskiem o wznowienie postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 kpa oraz jednoznacznego wskazania wynikającej z ww. przepisu przesłanki. Należy zauważyć, że opisywany wniosek bez wątpienia zawiera elementy wniosku o wznowienie postępowania. Dopiero po uzyskaniu jednoznacznej odpowiedzi od Wnioskodawczym, należało przeprowadzić postępowanie formalne w celu sprawdzenia zachowania terminu zgodnie z dyspozycją art. 148 § 1 i 2 kpa. Na powyższe postanowienie skargę złożyli B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz T. K. B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a to: 1. art. 66 § 1 i 3 w zw. z art. 65 § 2 k.p.a. w zw. z 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wniosek z dnia 1 września 2023 r., złożony przez pełnomocnika M. T. winien być badany przez organ I instancji pod kątem przesłanek wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, podczas gdy analiza zachowania M. T. w okresie od 22 sierpnia 2023 r. do 6 października 2023 r. dowodzi, iż wolę złożenia wniosku o wznowienie zamanifestowała dopiero po dniu 19 września 2023 r., gdy została jej doręczona odpowiedź na wniosek z dnia 22 sierpnia 2023 r., o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie pozwolenia na budowę - co skutkowa wydaniem błędnego rozstrzygnięcia w sprawie; 2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. 80 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i pominięcie przy wydawaniu rozstrzygnięcia części materiału dowodowego, jak również dokonanie błędnej oceny takich dowodów jak: stanowiska T. K. z dnia 8 sierpnia 2024 r. oraz pism M. T. (i) z dnia 1 września 2023 r. do Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony Środowiska, (ii) z 4 września 2023 r. do urzędu Gminy M. Wójta Gminy M., a także do (iii) Przewodniczącego rady Gminy, (iv) Wydziału Architektury Starostwa Powiatowego w Krakowie czy (v) Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie, co skutkowało powzięciem nieuzasadnionych wątpliwości co do charakteru pisma M. T. z dnia 1 września 2023 r. do Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony Środowiska, a w konsekwencji wydaniem błędnego rozstrzygnięcia w sprawie; 3. art. 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez wydanie dwóch sprzecznych postanowień w tożsamych stanach faktycznych, co rażąco narusza zasadę zaufania do władzy publicznej i skutkowało wydaniem błędnego rozstrzygnięcia. Wobec przytoczonych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w ocenie Spółki analiza pisma z dnia 1 września 2023 r. (złożonego za pośrednictwem pełnomocnika dysponującego i powołującego się na wykształcenie prawnicze), a także innych działań M. T., nie pozwala temu pismu przypisać cech wniosku o wznowienie postępowania. Organ II instancji całkowicie bowiem pominął, że pismo z dnia 1 września 2023 r. zostało jednoznacznie oznaczony przez wnoszącego, jak pismo dotyczące immisji z działki o identyfikatorze [...]. W petitum tego pisma sformułowana konkretne żądania - dotyczące problemu (i) wycinki drzew oraz (ii) ewentualnego występowania, na terenie inwestycji, zwierząt chronionych. Co więcej organ II instancji pominął, iż w rzeczonym wniosku M. T. nawiązała do pisma z dnia 22 sierpnia 2023 r. - lecz nie do wniosku skierowanego do Starostwa, dotyczącego Decyzji o pozwoleniu na budowę - ale do pisma złożonego do Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony Środowiska, dotyczącego udzielenia przez ten organ (a nie Starostwo) odpowiedzi z zakresu ochrony środowiska. Także sformułowanie użyte na końcu rzeczonego pisma wskazuję, iż wniosek z dnia 1 września 2023 r. zmierzał nie do wszczęcia postępowania wznowieniowego, ale do zmobilizowania Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony Środowiska do udzielenia informacji z zakresu ochrony środowiska, zawnioskowanych pierwotnie w dniu 22 sierpnia 2023 r., a nieotrzymanych do dnia 1 września 2023 r. (mając zatem na względzie powyższe oraz pismo mojej Mocodawczym z dn. 22 sierpnia 2023 r. proszę o udzielenie informacji w terminie nie przekraczającym 7 dni od dnia trzymania (zob. wniosek z dnia 1 września 2023 r. - pisownia oryginalna). Sama M. T. wskazała w zażaleniu z dnia 20 listopada 2023 r. (i to dwukrotnie), iż pismo datowane na dzień 6 października stanowi pierwotny wniosek o wznowienie postępowania. Organ II instancji pominął także, że w piśmie z dnia 22 sierpnia 2023 r., skierowanym przez M. T. oraz A. T. do Gminy M., Referatu Ochrony Środowiska, zostało zawarte wyłącznie żądanie o skontrolowanie zgodności z prawem wycinki drzew, m.in. pod kątem zamieszkiwania na jej obszarze gatunków chronionych. Skarżący T. K. zarzucił naruszenie: 1. Art. 66 § 1 i 3 w z art 65 § 2 k.p.a. w zw. z 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wniosek zw. z dnia 1 września 2023 r., złożony przez pełnomocnika M. T. winien być badany przez organ I instancji pod kątem przesłanek wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, podczas gdy z oświadczeń samej M. T. wynika, iż wniosek o wznowienie postępowania złożyła 6 października 2023 r.; 2. Art. 10 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącemu możliwości czynnego udziału w postępowaniu i wydanie postanowienia kończącego przed wyznaczoną datą, przez co doszło do pominięcia stanowiska skarżącego i zgłoszonych przez niego wniosków dowodowych, nadanych do organu w dniu 8 sierpnia 2023 r., których treść miała istotne znaczenie w tożsamej sprawie, toczącej się przed organem II instancji w sprawie do sygn. 1.7840.7.107.2023, co skutkowało wydaniem błędnego rozstrzygnięcia w sprawie WI-I.7840.7.110.2023; 3. Art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. 80 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i pominięcie przy wydawaniu rozstrzygnięcia części materiału dowodowego, a to stanowiska T. K. z dnia 8 sierpnia 2024 r., jak również dokonanie błędnej oceny takich dowodów jak: pism M. T. (i) z dnia 1 września 2023 r. do Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony i Środowiska, (ii) z 4 września 2023 r. do urzędu Gminy M. Wójta Gminy M., a także do (iii) Przewodniczącego rady Gminy, (iv) Wydziału Architektury Starostwa Powiatowego w Krakowie czy (v) Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie; 4. Art. 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez wydanie dwóch sprzecznych postanowień w tożsamych stanach faktycznych, co rażąco narusza zasadę zaufania do władzy publicznej i skutkowało wydaniem błędnego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zarzutów skargi wskazano, że analiza pisma z dnia 1 września 2023 r. (złożonego za pośrednictwem pełnomocnika i powołującego się na wykształcenie prawnicze), a także innych działań M. T. nie pozwala bowiem przypisać temu pismu cech wniosku o wznowienie. Pismo z dnia 1 września 2023 r. zostało bowiem jednoznacznie oznaczone przez wnoszącego, jako dotyczące działki o identyfikatorze [...]. W petitum tego sformułowana konkretne żądania pisma dotyczące problemu (i) wycinki drzew oraz (ii) ewentualnego występowania, na terenie inwestycji, zwierząt chronionych. W rzeczonym wniosku M. T. nawiązała do pisma z dnia 22 sierpnia 2023 r. - lecz nic do wniosku skierowanego do Starostwa, dotyczącego Decyzji o pozwoleniu na budowę - ale do pisma złożonego do Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony Środowiska, dotyczącego udzielenia przez ten organ (a nie Starostwo) odpowiedzi z zakresu ochrony środowiska. Także sformułowanie użyte na końcu rzeczonego pisma wskazuje, iż wniosek z dnia 1 września 2023 r. zmierzał do zmobilizowania Urzędu Gminy M. Referatu Ochrony Środowiska do udzielenia informacji z zakresu ochrony środowiska, zawnioskowanych pierwotnie w dniu 22 sierpnia 2023 r., a nieotrzymanych do dnia 1 września 2023 r. mając na względzie powyższe oraz pismo z dnia 22 sierpnia 2023 r. proszę o udzielenie informacji w terminie nie przekraczającym 7 dni od dnia otrzymania (zob. wniosek z dnia 1 września 2023 r. - pisownia oryginalna). Zaakcentowano, że sama M. T. wskazała w zażaleniu z dnia 20 listopada 2023 r. (i to dwukrotnie), iż pismo datowane na dzień 6 października stanowi pierwotny wniosek o wznowienie postępowania. Podkreślono, że w piśmie z dnia 22 sierpnia 2023 r., skierowanym przez M. T. oraz A. T. do Gminy M., Referatu Ochrony Środowiska, zostało zawarte wyłącznie żądanie o skontrolowanie zgodności z prawem wycinki drzew, także pod kątem zamieszkiwania na jej obszarze gatunków chronionych. Żądanie kierowane do Referatu Ochrony Środowiska w dniach 22 sierpnia 2023 r. i 1 września 2022 r. miały zatem zupełnie inną treść i cel niż żądania zgłoszone wobec Starostwa w dniach 22 sierpnia 2023 r. i 6 października 2023 r. (wniosek o wznowienie). Okoliczność, iż w dniu 22 sierpnia 2023 r. M. T. złożyła pismo dot. zarówno (i) Decyzji o pozwoleniu na budowę, jak i (ii) analizowane pismo do Referatu Ochrony Środowiska dodatkowo dowodzi, iż te działania j - podejmowane przez M. T. przed różnymi organami- były od siebie niezależne. Wydając zaskarżane w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie organ II instancji nie przydał należytej oceny całokształtowi materiału dowodowego, jak również pominął istotne oświadczenia i dowody składane przez T. K. co uzasadnia wniosek, iż Wojewoda Małopolski dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, zgłoszonych w petitum skargi - także zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu - co miało istotny wpływ na wynik postępowania. Podkreślić bowiem należy, że zasada, iż organ administracyjny wzywa składającego podane do złożenia określonych wyjaśnień, nie rozciąga się na przypadki gdy wnioskujący stanowczo i wyraźnie, do tego działając przez podmiot fachowy dysponujący wiedzą prawniczą - domaga się określonego działania - w analizowanym przypadku udzielenia konkretnych informacji przez Referat Ochrony Środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia, czy w określonym przypadku jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach: 1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym, 2) dochowania wymaganej prawem procedury, 3) respektowania reguł kompetencji. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zmianami, dalej p.p.s.a.) stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił o połączeniu do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę ze skargi T. K. (sygn. akt II SA/Kr 1359/24) ze sprawą B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (sygn. akt II SA/Kr 1358/24) i prowadzić je pod sygnaturą II SA/Kr 1358/24. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w trybie postępowania wznowieniowego, którego przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości decyzji ostatecznej, wydanej w zwykłym trybie postępowania administracyjnego. Postępowanie wznowieniowe jest wyjątkiem od zasady trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej (art. 16 § 1 kpa) i jest postępowaniem nadzwyczajnym umożliwiającym ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją (art. 145 – 152 kpa). Celem wznowienia postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenia, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa. Podstawy wznowienia postępowania zostały w sposób enumeratywny wyliczone w art. 145 kpa. Jedną z nich jest zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, t.j. brak czynnego udziału strony w postępowaniu bez jej winy. Należy jeszcze dodać, że postępowanie w sprawie wznowienia jest dwuetapowe. W pierwszej kolejności organ bada ziszczenie przyczyn formalnych zastosowania tego trybu nadzwyczajnego (termin, czy wskazano wymienione w art. 145 kpa podstawy wznowienia postępowania.). Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). W drugim etapie po wznowieniu postępowania następuje badanie przyczyn, od których zależy wzruszenie decyzji ostatecznej oraz możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Zanim organ miał prawo przejść do merytorycznej oceny przesłanek wznowienia wniosek powinien przejść kontrolę formalną, m.in. co do jego terminowości. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje. Poza sporem pozostaje, że Pani T. dowiedziała się o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postepowania w dniu 22 sierpnia 2023 r., kiedy to złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej tej decyzji (k. 36 a.a. Starosty Krakowskiego). W świetle art. 148 § 2 k.p.a. termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania upływał zatem dnia 22 września 2023 r. Pismo z dnia 6 października 2023 r. ("Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydanego pozwolenia na budowę w ramach decyzji nr AB.V.1.630.2023", k. 37 a.a. Starosty Krakowskiego) zawierało wyraźne i jednoznaczne żądanie wznowienia postępowania. Pismo to zostało nadane w UP w dniu 9 października 2023 r. (k. 37 i n. a.a. Starosty Krakowskiego). Nie budzi wątpliwości, że wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a., na co prawidłowo zwrócił uwagę organ I instancji. Sąd nie podziela przy tym stanowiska organu II instancji, że organ I instancji powinien ustalić, czy przypadkiem pismo z dnia 1 września 2023 r. nie było wnioskiem o wznowienie postępowania. Sąd przychyla się do argumentacji skarżących, że ani treść tego pisma (znajdującego się w aktach elektronicznych organu II instancji), ani treść innych pism składanych w sprawie, nie wskazuje na to, by pismo z dnia 1 września 2023 r. stanowiło wniosek o wznowienie postępowania. Owszem, wskazuje się w nim na zarzut naruszenia art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. i zdaniem pełnomocnika Pani M. T. posiadała ona interes prawny do wzięcia udziału w postepowaniu zakończonym wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednakże w piśmie tym profesjonalny pełnomocnik nie wyartykułował wniosku o wznowienie postępowania. Sama M. T. wskazała w zażaleniu z dnia 20 listopada 2023 r. (i to dwukrotnie), iż pismo datowane na dzień 6 października 2023 r. stanowi pierwotny wniosek o wznowienie postępowania. Pomocniczo należy także przywołać postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 9 sierpnia 2023 r. znak WI-I.7840.7.107.2023.SM, w którym w analogicznym stanie faktycznym wyraził on pogląd zgoła odmienny. Podkreślenia wymaga, że postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wznawia się jedynie na żądanie strony (art. 147 k.p.a.). Mając na uwadze okoliczność, że wznowienie postępowania stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej w czasie oraz okoliczność, że wznowienie następuje wyłącznie na żądanie strony, zaś strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie ujawniła takiego żądana w piśmie z dnia 1 września 2023 r., nie można – jak to uczynił organ II instancji – wyinterpretować z pisma strony tego, czego w istocie tam nie było. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania, w związku z zawartym w skardze T. K. wnioskiem, Sąd orzekł na postawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając na rzecz T. K. od Wojewody Małopolskiego kwotę 697 złotych (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na kwotę tę składają się: koszty zastępstwa procesowego (480 złotych) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz kwota 200 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.