II SA/Kr 1367/19

Kraków, dnia 5 lutego 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia 13 czerwca 2019r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej A. B. w trybie art. 44 k.p.a. (wobec niepodjęcia przesyłki skierowanej za pośrednictwem operatora wyznaczonego i awizowania w dniach 19.06 oraz 27.06.2019r., doręczenie nastąpiło - stosownie do treści art. 44 § 4 k.p.a. - 3.07.2019 r.). Następnie w dniu 10.10.2019 r. - na prośbę skarżącej skierowaną do organu za pośrednictwem platformy ePUAP - przesłano skarżącej decyzję Wojewody w formie dokumentu elektronicznego na adres skrzynki elektronicznej, z której wysłano prośbę o przesłanie decyzji. Skarżąca złożyła skargę w formie elektronicznej z kwalifikowanym podpisem elektronicznym do WSA w Krakowie w dniu 8.11.2019r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie strona skarżąca złożyła skargę po upływie w/w terminu. Jak wyżej wskazano zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej A. B. w dniu 3.07.2019 r., a skargę złożono dopiero w dniu 8.11.2019r. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącej o tym, iż dopiero datę 10.10.2019 r. należy uznać za skuteczne doręczenie skarżącej decyzji organu odwoławczego. W ocenie Sądu skarżąca bowiem nie wykazała w świetle art. 391 § 1 pkt 1-3 kpa, iż organ nie miał podstaw do doręczania jej decyzji w formie tradycyjnej – przesyłką pocztową za pośrednictwem odbioru, lecz jak twierdzi skarżąca w formie dokumentu elektronicznego na adres skrzynki elektronicznej. Zgodnie bowiem z treścią w/w przepisu określającego warunki doręczania pism drogą elektroniczną: doręczenie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania spełni jeden z następujących warunków: 1) złoży podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej; 2) wystąpi do organu administracji publicznej o takie doręczenie i wskaże organowi administracji publicznej adres elektroniczny; 3) wyrazi zgodę na doręczanie pism w postępowaniu za pomocą tych środków i wskaże organowi administracji publicznej adres elektroniczny. Skarżąca nie wykazała zatem, iż przed dniem 3.07.2019r. spełniła jeden z w/w warunków, gdyż samo zarejestrowanie się na platformie ePUAP umożliwia jedynie skuteczne wnoszenie pism do organów i nie jest tożsame z obowiązkiem organu do doręczania pism skarżącej w ten sam sposób. Z tego względu, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.