II SA/Kr 137/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Piotr Głowacki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia [......] po rozpatrzeniu odwołania J.M. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [......] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. "budynki mieszkalne, wielorodzinne wraz z urządzeniami budowlanymi oraz infrastrukturą techniczną i komunikacją przy ul..... na działkach [......] obr. .....obr. ..... na rzecz [....] S.A. Towarzystwo Budownictwa Społecznego w K. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , na podstawie art. 16 § 1 kpa oraz art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu podało, że odwołania od powyższej decyzji Prezydenta Miasta K. wnieśli M.M. i J.M. oraz J.M. Środek zaskarżenia wniesiony przez J.M. i M.M. został rozpatrzony przez Kolegium i decyzją z dnia [......] utrzymano zaskarżoną decyzję Prezydenta z dnia [......] w mocy. Natomiast odnośnie odwołania wniesionego przez J.M. postanowieniem z dnia [......] Kolegium uznało, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2002 r., sygn. II SA/Kr 2553/01 Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił to postanowienie. Ponieważ Kolegium wydało już w dniu [......] ostateczną decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji , sprawa ta nie może być ponownie rozpatrywana, mimo, że odwołanie J.M. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [......] nie zostało rozpoznane. Z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia należało stwierdzić niedopuszczalność wniesionego odwołania. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. J.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzuciła narzucenie art. 127 § 1 kpa, art. 16 kpa i art. 134 kpa. Podniosła, że uchylenie postanowienia Kolegium z dnia [......] w przedmiocie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu przez Naczelny Sąd Administracyjny oznaczało, że odwołanie od decyzji z dnia [......] . zostało wniesione w terminie i winno ono zostać przez organ odwoławczy rozpoznane. Nadto niezwłocznie po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarżąca informując o jego treści wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę do czasu rozpoznania odwołania od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż decyzja "nie jest prawomocna". Organ jednak nie odniósł się żaden sposób do wniosku skarżącej ani do wyroku NSA i wydał przedmiotową decyzję. Argumentacja Kolegium odnośnie ostateczności decyzji na skutek rozpoznania odwołania J.M. i M.M. jest zdaniem skarżącej błędna, albowiem brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że odwołanie skarżącej jest tożsame z odwołaniem innej strony, właścicieli innej nieruchomości. Wskazała, również, że organ odwoławczy przerzucił na nią ciężar i skutki własnych uchybień w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Podniesiono w niej, że zgodnie z art. 16 § 1 kpa decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Dopuszczenie możliwości rozpoznania środka odwoławczego wniesionego przez jedną ze stron postępowania w sytuacji, gdy organ wyższego stopnia rozpatrując inne wniesione środki odwoławcze rozstrzygnął sprawę co do istoty decyzją ostateczną naruszałoby zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, które korzystają ponadto z domniemania prawidłowości. Z chwilą bowiem wydania decyzji przez Kolegium, decyzja ta stała się ostateczna względem wszystkich stron postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art.16 § 1 kpa, wymienionego w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia, decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Innymi słowy, decyzje ostateczne to w rozumieniu kodeksu decyzje, od których nie służy odwołanie, a zatem te decyzje, które nie mogą być weryfikowane w administracyjnym toku instancji. Z kolei w myśl przepisu art. 134 kpa, będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Odwołanie jest wtedy miedzy innymi niedopuszczalne, gdy ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Ma to miejsce wówczas, gdy tok postępowania odwoławczego w sprawie , na skutek rozpoznania odwołań innych stron , został wyczerpany W niniejszej sprawie odwołanie skarżącej zostało, co prawda, wniesione od decyzji organu I instancji (nieostatecznej) , ale wadliwie (jak się później okazało) nie zostało rozpoznane. Zostały jednakże rozpoznane odwołania innych osób, co spowodowało wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w dniu [......] decyzji utrzymującej zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [....] w mocy. Oznacza to, że tok postępowania administracyjnego w sprawie został wyczerpany, gdyż w sprawie zapadła ostateczna decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Dlatego też w chwili wydawania przez SKO zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia nie było możliwe rozpoznanie odwołania J.M. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [......] .Powyższe prowadzi do wniosku, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Dlatego też , na zasadzie art.151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.