II SA/Kr 1370/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2016 r. wniosku L.S. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L.S. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 sierpnia 2015 r. nr [....] znak [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego. W dniu 30 listopada 2015 r. skarżący L.S. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję MWINB w K. z dnia 18 sierpnia 2015r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki. Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. w pkt I zwolnił skarżącego w 1/5 części od wpisu sądowego, należnego od złożonej skargi, w pkt II w pozostałej części oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. Sąd zmienił pkt I zaskarżonego postanowienie poprzez nadanie mu brzmienia : "przyznać skarżącemu L.S. prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić go od kosztów sądowych w 4/5 częściach", pozostawiając w mocy pkt II zaskarżonego postanowienia. W dniu 16 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. referendarz sadowy w pkt. I oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i w pkt II ustanowił dla skarżącego radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. Pismem z dnia 14 lipca 2016 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie r. pr. P.G. R. pr. P.G. w dniu 16 sierpnia 2016 r. wniósł opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjne. We wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 października 2016 r. skarżący domagał się ustanowienia radcy prawnego celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA. Postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W dniu 2 listopada 2016 r. do Sądu wpłyną sprzeciw skarżącego od powyższego postanowienia. Skarżący wniósł żądanie aby Sąd zwrócił się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. o wyznaczenie innego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016.718), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z treści art. 245 § 3 p.p.s.a. wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Ponowny wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowy, gdyż jak już wyżej wskazano, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2016 r., skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym przyznanie radcy prawnego z urzędu, którego następnie pismem z dnia 14 lipca 2016 r. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. w osobie r. pr. P.G. Na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przede wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ustanowiony radca prawny z urzędu był uprawniony do reprezentowania skarżącego i podejmowania czynności w sprawie sądowej, w tym czynności po wydaniu wyroku, obejmujących sporządzenie ewentualnej skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednomyślnie wskazuje się, że jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat (radca prawny) nie spełnił jej oczekiwań (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 303/13). W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej r. pr. P.G. wniósł opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wyczerpująco motywując swoje stanowisko. Powyższa czynność wyczerpywała obowiązek świadczenia pomocy prawnej ze strony wyznaczonego pełnomocnika. Wskazać należy, iż pomimo, że skarżący nie zgadza się ze sporządzoną opinią prawną i wnosi o ustanowienie innego pełnomocnika, zmiana pełnomocnika nie leży w gestii sądu. Skoro Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. nie widzi podstaw do wyznaczenia innego pełnomocnika (co oznacza, że nie ma zastrzeżeń co do prawidłowości podjętych przez r. pr. P.G. czynności), a skarżący nie skorzystał z możliwości ustanowienia pełnomocnika z wyboru to należy uznać, że sprawa została już prawomocnie zakończona. W świetle powyższego, ponowny wniosek skarżącego o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.