II SA/Kr 1378/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu ,w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 13 września 2023 r., znakSKO.PW/4171/65/2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania r. skargę oddala. II SA/Kr 1378/23 UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 sierpnia 2023 r., znak: BZ.271.192.2023, Wójt Gminy Radgoszcz – po zapoznaniu się ze stanowiskiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Dąbrowie Tarnowskiej i Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska – wezwał właścicieli działek nr [...] (J. Ł.) i nr [...] (M. i P. W.) w miejscowości M. do uporządkowania terenu działek z odpadów do dnia 31 października 2023 r., wskazując przy tym, że podczas wizji lokalnej w dniu 27 lipca 2023 r. stwierdzono nawiezienie ziemi nieznanego pochodzenia na tych działkach. Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r., znak: SKO.PW/4171/65/2023, wydanym m.in. na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie stwierdziło niedopuszczalność odwołania J. Ł. od powyższego pisma. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że przedmiot zaskarżenia nie istnieje, bo powyższe wezwanie nie stanowi decyzji administracyjnej. Brak powołania w nim podstawy prawnej świadczy o tym, że nie ma ono oparcia w przepisach prawa. W ocenie organu odwoławczego wezwanie to nie jest ani rozstrzygnięciem na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne, do którego nawiązała wnioskodawczyni (bo nie zawiera nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom), ani rozstrzygnięciem w trybie art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach (bo nie stanowi nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania). Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. Ł., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że na jej działce są masy ziemi i doszło do naruszenia stosunków wodnych, a także naruszenie art. 145 § 1 k.p.a. ze względu na to, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, tj. w decyzji organu pierwszej instancji nieprawdziwie podano, że na jej działce są masy ziemi i nakazano jej ich usunięcie. W uzasadnieniu skargi podniosła, że w decyzji z dnia 8 marca 2018 r. o warunkach zabudowy działki nr [...] w pkt 3 wskazano, że architekturę budynku należy zharmonizować z istniejącą zabudową lokalną, a w pkt 5, że na terenie nie występują urządzenia melioracji wodnych. W związku z nieprawidłowościami przy nawożeniu terenu na działce nr [...] skarżąca zwracała się do organu pierwszej instancji (11 października 2017 r., 13 lipca 2023 r.), który finalnie swoim rozstrzygnięciem objął nie tylko działkę nr [...] (zgodnie z ustaleniami PINB w Dąbrowie Tarnowskiej i WIOŚ w Krakowie), ale także działkę nr [...] (na podstawie niepodpisanego przez skarżącą protokołu z wizji lokalnej z dnia 27 lipca 2023 r.). Skarżąca podkreśliła, że na jej działkę nigdy nie nawożono ziemi, a w tym roku była zasiana mieszanka zbożowa, o czym świadczą zdjęcia wykonane po 27 lipca 2023 r. Skarżąca podniosła też, że organ pierwszej instancji był bezczynny w stosunku do jej pism z 2017 r., 3 lipca 2023 r. i 13 lipca 2023 r., a decyzja organu pierwszej instancji nie stanowi rozstrzygnięcia, o które wnioskowała na podstawie art. 234 ustawy Prawo wodne (nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego), ani rozstrzygnięcia w trybie art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach. Skutkiem decyzji organu pierwszej instancji będzie ponoszenie przez skarżącą szkód przez dalsze zalewanie jej działki wodą z działki sąsiedniej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o wznowienie postępowania lub uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającą je decyzją organu pierwszej instancji oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została przez sąd rozpatrzona w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do treści art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Niedopuszczalność ta może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. Do pierwszej z tych przyczyn należy zasadniczo brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Niedopuszczalne jest odwołanie od czynności organu administracji publicznej, która nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 k.p.a. Decyzja administracyjna jako jednostronna czynność organu administracji publicznej musi posiadać odpowiednią formę prawną (w tym także zawierać wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia i choćby zwięzłe uzasadnienie) i określać konsekwencje stosowanej normy prawnej w odniesieniu do konkretnie oznaczonego adresata w sprawie indywidualnej. Zdaniem sądu pismo Wójta Gminy Radgoszcz wzywające - między innymi skarżącą - do uporządkowania terenu działek z odpadów do dnia 31 października 2023 r., nie posiada charakteru decyzji administracyjnej. Wobec powyższego, SKO w Tarnowie prawidłowo wydało postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Taki środek zaskarżenia, skierowany przez skarżącą do kolegium zatytułowany jako "odwołanie" nie przysługiwał od tego rodzaju pisma, jako nie posiadającego przymiotu decyzji administracyjnej. Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.