II SA/Kr 138/18
PostanowienieWSA w Krakowie2018-03-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji o pozwoleniu na budowę, na które nie służy zażalenie, jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, na które nie przysługuje zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, w związku z czym nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia nie tworzy prawa do zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody, które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](sto) zł.
Sygn. akt II SA/Kr [...]
UZASADNIENIE
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody, w którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia, w trybie art. 111 Kpa, decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. W pkt 2 omawianego przepisu wymieniono postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, które mogą zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Wskazano, że skarga do sądu przysługuje na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z tych kategorii i w konsekwencji nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Na postanowienie tego rodzaju nie przysługuje zażalenie, nie kończy ono postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a zatem wniesienie na nie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Okoliczności tej nie zmienia błędne pouczenie o przysługującym zażaleniu, zawarte w postanowieniu organu I Instancji. Błędne pouczenie nie może bowiem wykreować nie przewidzianego przepisami prawa środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 142 Kpa, postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu w pkt 2 postanowienia zwrócono wniesiony wpis od skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło