II SA/Kr 1381/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Grażyna Firek (spr.) WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2006 r. sprawy ze skargi B.S. i G.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: skargę odrzucić Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 58 oraz art. 59 § 2 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j .t. z 2000 r. Dz.U. Nr 98 poz. 1071) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (j .t. Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126), po rozpatrzeniu wniosku B.S. i G.S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat N. z dnia [...] grudnia 2001 r. znak: [...] nakazującej w/wymienionym dokonanie rozbiórki budynku gospodarczego zrealizowanego na terenie działki nr "1" w miejscowości L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania. W jego uzasadnieniu organ stwierdził, że w świetle art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia, zaś wniesienie odwołania po wskazanym wyżej terminie, który nie został przywrócony, skutkuje zgodnie z art. 134 K.p.a. wydaniem przez organ II instancji postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ wskazał, że z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wynika, iż odwołanie B.S. i G.S. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a.; zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 07 grudnia 2001 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach sprawy), a przedmiotowe odwołanie zostało złożone w dniu 07 kwietnia 2003 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odwołanie), a zatem po terminie określonym w art. 129 § 2 K.p.a., który upłynął 21.12.2001 r. Co do wniosku o przywrócenie terminu organ wskazał, że termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy; prośbę przywrócenie należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie z wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 K.p.a.) Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem, zd. organu, charakter wyjątkowy i nastąpić może jedynie w przypadku, gdy zostaną spełnione wszystkie określone w K.p.a. przesłanki, a w szczególności przywrócenie takie możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. W ocenie organu odwoławczego powołane przez skarżących okoliczności, nie są potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu, nie złożenie odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego z powodu "pilnych działań niezbędnych do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny" nie dowodzi braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a jedynie brak należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, co musiało skutkować odmową przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania. W skardze od powyższego postanowienia B.S. i G.S. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając naruszenie prawa, w szczególności naruszenie przepisu art. 58 § l i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez nieuwzględnienie powołanych na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu ważnych spraw rodzinnych i konieczności podjęcia w zimie 2001/2002 pilnych działań niezbędnych do zaspokojenia mieszkaniowych potrzeb rodziny podanych w zaskarżonym postanowieniu, przez podanie jakoby przywrócenie terminu miało charakter wyjątkowy, a także aby dla usunięcia przeszkody w dopełnieniu terminu strona miała użyć największego w danych warunkach wysiłku, podczas gdy w rzeczywistym stanie sprawy przywrócenie strome terminu zależy od spełnienia przez stronę przesłanek określonych w wyżej powołanym przepisie art. 5 8 § l k.p.a, oraz sprzeczność istotnych ustaleń zaskarżonego postanowienia z rzeczywistym stanem sprawy przez przyjęcie, aby jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący nie dopełnili czynności objętej wnioskiem o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, przytaczając raz jeszcze argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało ; zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy l administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm./ Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Stosownie do treści art.3 § 2 pkt 2 cyt. wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, zaś stosownie do treści art. 58 § l pkt 6 tej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone zostały w pkt 1-5 tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W nin. sprawie skarżący B.S. i G.S. złożyli skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do złożenia odwołania. Stosownie do treści art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. -Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 98 póz. 1071 ze zm./ o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia, zatem postanowienie takie jest ostateczne, co oznacza, że nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Zd. Sądu rozpoznającego nin. sprawę postanowienie takie nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty, ani postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. W szczególności zaś postanowienie objęte nin. skargą nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie bowiem taki walor ma dopiero postanowienie wydane w trybie art. 134 Kpa stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia z art. 129 § 2 Kpa, które musi zostać wydane po odmowie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Ewentualne zarzuty co do postanowienia o odmowie przywrócenia terminu strona była uprawniona złożyć zatem w skardze od postanowienia stwierdzającego wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, od tego bowiem postanowienia jako kończącego postępowanie w sprawie skarga do sądu administracyjnego przysługuje. W konsekwencji Sąd uznał, że przedmiotowe postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego albowiem nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w cyt. przepisie art. 3 § 2 pkt 2 i dlatego na zasadzie cyt. przepisu art. 58 §1 pkt 6 cyt. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.