II SA/Kr 1381/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na odmowę dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony postanawia skargą odrzucić. W dniu 26 października 2004 r. za pośrednictwem Prezydenta Miasta K. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga L.W. na odmowę dopuszczenia jej jako strony do udziału w postępowaniu administracyjnym toczącym się z wniosku J.C., S.S. i M.K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i nadbudowie części budynku mieszkalnego z adaptacją całości poddasza na lokale mieszkalne na działce nr [...] w obrębie [...], przy ul. W. w K. Niniejsza skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, nr 153, póz. 1270), z uwagi na to, iż nie dotyczy spraw objętych zakresem działania sądów administracyjnych, który został określony w art. 3 i 4 cytowanej ustawy. Czynność polegająca na odmowie dopuszczenia do postępowania administracyjnego w charakterze strony nie została bowiem ujęta w ramy decyzji administracyjnej, nie mieści się także w katalogu postanowień określonych w art. 3 § pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270), nie jest nadto aktem prawa miejscowego, czy aktem nadzoru. Skarga L.W. nie dotyczy też sporu kompetencyjnego, określonego w art. 4 cytowanej ustawy ani bezczynności organów administracji. Powyższa czynność, o której organ poinformował skarżącą w pismach z dnia 21 września 2004 r. oraz 14 października 2004 r., wbrew twierdzeniom skarżącej, nie mieści się również w kategorii aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z jego brzmieniem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Określenie "wynikające z przepisów prawa" należy wiązać wyłącznie z przepisami o charakterze materialnym, tylko bowiem prawo materialne może przyznać, stwierdzić albo uznać uprawnienie lub obowiązek (tak: W. Czerwiński, Glosa do uchwały NSA z dnia 7 grudnia 1998 r., FPS 18/98, OSP 2000/6/84; postanowienie NSA z 2 grudnia 1998 r., l SAB/Ka 16/98, ONSA 1999/2/74). Tymczasem art. 28 k.p.a., z którego skarżąca wywodzi swoje prawo "bycia stroną" w postępowaniu administracyjnym ma charakter ściśle procesowy i zawiera jedynie pojęcie strony. Nie ma natomiast charakteru przyznającego konkretnym kategoriom podmiotów statusu strony w postępowaniu administracyjnym. Art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270) odnosi się także tylko do takich działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach - jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, nie mieszczą się więc w zakresie objętym art. 3 § 2 pkt 1-3 cytowanej ustawy (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, str. 80-81). Wszelkie działania i czynności organu administracji podjęte w ramach postępowania jurysdykcyjnego, egzekucyjnego, czy zabezpieczającego mogą być bowiem kwestionowane w drodze zwyczajnych i nadzwyczajnych środków zaskarżenia przysługujących od decyzji czy określonej grupy postanowień, które podejmowane są niejako w następstwie owych działań i czynności. Ponieważ więc w przedmiotowej sprawie skarga dotyczy czynności podejmowanych przez organ w toku postępowania jurysdykcyjnego, a więc mających w konsekwencji wpływ na kształt i treść końcowej decyzji, przeto możliwe będzie jej kwestionowanie bądź w drodze odwołania, w przypadku decyzji nieostatecznej, bądź też w drodze wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4), gdy decyzja zyska przymiot ostatecznej. Po wyczerpaniu zaś toku instancji w obydwu przypadkach przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, nr 153, póz. 1270). Nadto należy zauważyć, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego działania, które polegają wyłącznie na wyjaśnianiu określonych przepisów prawa, wypowiadaniu poglądów i opinii prawnych na temat treści i znaczenia określonych norm prawnych, wyrażaniu stanowiska na temat stosowania określonych przepisów prawa, a taki charakter miały niewątpliwie pisma organu z dnia 21 września 2004 r. oraz 14 października 2004 r., nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (porównaj zapadłe na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. z 1995 r., nr 74, póz. 368 z późn. zm., ale zachowujące aktualność postanowienie NSA z 24 marca 1998 r., II SA 1155/97, ONSA 1999/2/51). Z uwagi na powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.