II SA/Kr 1382/15

sygn. akt II SA/Kr 1382/15 Kraków, dnia 7 grudnia 2015 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 kwietnia 2015r., znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty planistycznej postanawia: zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego K. K. kwotę 5356 zł (pięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. sygn. akt II SA/Kr 1382/15 Kraków, dnia 7 grudnia 2015 r. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie sądowe ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 kwietnia 2015r., znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty planistycznej. Podstawą umorzenia postępowania było stwierdzenie, że organ administracji publicznej uwzględnił skargę na podstawie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.). W skardze zawarty był wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Postanowienie z dnia 17 listopada 2015r. nie zawierało rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów. Pismem procesowym z dnia 24 listopada 2015r. skarżący wniósł o uzupełnienie orzeczenia w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ skutkuje umorzeniem postępowania sądowego, co wynika z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Jak wynika z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W myśl art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Natomiast zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień, co wynika z art. 166 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, wobec uwzględnienia skargi przez organ administracji publicznej, zasadne było zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Na koszty składają się: kwota uiszczonego wpisu w wysokości 1739 zł, kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 3 600 zł, określone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 200, art. 201 i art. 205 § 2 w zw. z art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a.