II SA/Kr 1383/03

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia w przedmiocie odmowy nakazania wykonania czynności mających na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. W dniu ..........listopada 2007r. I.M. , złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję ..............Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia ..............w przedmiocie odmowy nakazania wykonania czynności mających na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. I.M. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację, niski dochód rodziny, duże koszty utrzymania. Wnioskodawczyni wskazuje, iż mieszka samotnie i utrzymuje się jedynie z emerytury w kwocie ........zł, z czego na rękę otrzymuje około ......zł. Z kwoty tej musi opłacić wszystkie media oraz ratę do kasy mieszkalnej w wysokości .....zł. Na "rękę" zostaje jej około ......zł miesięcznie. Zdaniem Sądu, wniosek strony zasługuje w części na uwzględnienie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż strona skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Utrzymuje się z tzw. wcześniejszej emerytury w kwocie ......zł. Z oświadczenia wnioskodawczyni, a także z dołączonych dokumentów wynika, iż znaczną część dochodu skarżąca przeznacza na utrzymanie, opłaty mediów oraz wpłaty na kasę mieszkaniową . Z oświadczenia strony zawartego w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż posiada ona dom o pow. ..... m2, jednakże jego stan prawny nie jest jeszcze uregulowany ponieważ aktualnie toczy się postępowanie spadkowe, oraz działkę o pow. ..... arów ( co do obydwu nieruchomości toczy się postępowanie spadkowe, prawa do nich rości sobie .... spadkobierców ). Wnioskodawczyni dodaje, iż nie posiada żadnych cennych ruchomości ani oszczędności. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - prawo pomocy z zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Użyte w art. 246 cyt. ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania , że zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu, strona wykazała w sposób przekonywujący, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych . Zdaniem Sądu, biorąc w szczególności pod uwagę wysokość comiesięcznych dochodów rodziny wnioskodawczyni, wykazane koszty utrzymania, dodatkowe obciążenia budżetu domowego, brak oszczędności i cennego majątku, który ewentualnie mógłby przynosić potencjalne pożytki lub być zabezpieczeniem pożyczki lub kredytu - zwolnienie strony od konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej jest zatem uzasadnione. Strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sadowych bez uszczerbku w swoim utrzymaniu, a poniesienie przez nią tychże kosztów mogłoby spowodować zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w stopniu zagrażającym jej egzystencji. Skarżąca utrzymująca się z niewysokiej emerytury, zdaniem Sądu, przy wzrastających kosztach utrzymania, nie jest w stanie poczynić oszczędności w celu wygenerowania stosownej kwoty środków finansowych, koniecznej dla uiszczenia kosztów. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ).