II SA/Kr 1385/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 kwietnia 2022 roku sprawy ze skargi B. O. na decyzję Wojewody z dnia 26 października 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej B. O. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 24 maja 2019 r. Starosta Nowosądecki decyzją Nr [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. i K. S. pozwolenia na budowę dla budynku usługowego z salą wielofunkcyjną oraz zapleczem gastronomicznym wraz z instalacjami, komunikacją wewnętrzną z miejscami postojowymi, murem oporowym, zbiornikiem p.poż. wraz z punktem poboru wody, przyłączem wodociągowym, przyłączem kanalizacji sanitarnej, odwodnieniem terenu wraz ze zbiornikiem na wody opadowe na działce ewid. [...] położonej w obr. ewid. K. W., gm. Kamionka Wielka. R. T., B. O. i J. T. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją. Jako przesłanki wznowieniowe wskazano art. 145 §1 pkt 1, 4, 5 i 6 kpa tj.: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (art. 145 § 1 pkt 1 kpa) wnioskodawcy na tą okoliczność wskazał, że organ wydający decyzję ustalił, na podstawie przedłożonej przez T. i K. S. uchwały nr [...] firma A na przyłączenie się i pobór wody do projektowanego budynku, podczas gdy w rzeczywistości Zarząd firma A, jedyny uprawniony do reprezentowania firma A organ, oświadczył na piśmie w dniu 7 maja 2018 r., że takiej zgody nie udziela; 2) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa) - wnioskodawcy uważają, że nieruchomości należące do nich znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji i powinni zostać uznani za strony postępowania o pozwoleniu na budowę; 3) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 kpa) - odwołujący zarzucają, że droga dojazdowa do nieruchomości, na której projektowany jest obiekt ma szerokość 2,6 m a nie jak to ukazano na mapie do celów projektowych 5,0 m; 4) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 6 kpa) - skarżący podnoszą, że wnioskodawcy nie uzyskali pozwolenia wodnoprawnego wymaganego na szczególne korzystanie z wód dla celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 389 pkt 2 w związku z art. 34 pkt 13 ustawy Prawo wodne oraz opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska czy planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa decyzją z 3 lipca 2020 r., znak: [...] Starosta Nowosądecki uchylił własną decyzję Nr [...] z dnia 24 maja 2019 r., znak: [...] oraz zatwierdził projekt budowlany (skorygowany w grudniu 2019 r.) i udzielił pozwolenia na budowę obejmującą budynek usługowy z salą wielofunkcyjną oraz zapleczem gastronomicznym wraz z instalacjami, komunikacją wewnętrzną z miejscami postojowymi, murem oporowym zbiornikiem p.poż. wraz z punktem poboru wody, przyłączem wodociągowym, przyłączem kanalizacji sanitarnej, odwodnieniem terenu wraz ze zbiornikiem na wody opadowe na działce ewid. [...] położonej w obr. ewid. K. W., gm. Kamionka Wielka. Od tej decyzji odwołanie do Wojewody Małopolskiego złożyli wnioskodawcy a organ odwoławczy decyzją z dnia 17 lutego 2021 r, znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. W jej uzasadnieniu wyjaśniono, że Starosta [...] zatwierdził skorygowany w grudniu 2019 roku projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę bez wymaganego uzgodnienia z zarządcą sieci wodociągowej, co jest powodem uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Organ l instancji podejmie działania dotyczące ustaleń związanych z pozyskaniem przez Inwestora stosownego uzgodnienia bądź umożliwi inwestorowi dokonanie korekt w projekcie budowlanym, jak również odniesie się do zarzutów zawartych w treści odwołania, w szczególności w kwestii kubatury projektowanego budynku. Stosując się do wytycznych zawartych w powyższym rozstrzygnięciu, Starosta Nowosądecki postanowieniem z dnia 12 marca 2021 r., znak: [...] zobowiązał inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego o uzgodnienie planowanej inwestycji z zarządcą sieci wodociągowej lub dokonać ewentualnych korekt poprzez wyłączenie z zakresu opracowania przyłącza wodociągowego, usunięcia rozbieżności występujące w projekcie budowlanym dotyczące sposobu zaopatrzenia projektowanego budynku w wodę, uzupełnienia projektu o przedstawienie sposobu wyliczenia kubatury projektowanego budynku celem potwierdzenia, iż kubatura ta nie przekracza 1000 m3, a więc jest zgodna z zapisami obowiązującego na dzień wydania pozwolenia na budowę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odpowiadając na powyższe Inwestor wyjaśnił, że wyłącza z zakresu opracowania realizację przyłącza wodociągowego, że projektowany budynek nie będzie zaprojektowany w wodę z wodociągów, tylko z istniejącej studni oraz, że sposób wyliczenia kubatury jest w projekcie budowlanym. Uznając, że Inwestorzy prawidłowo wypełnili nałożony obowiązek, Starosta Nowosądecki decyzją z dnia 22 czerwca 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, uchylił decyzję Starosty Nowosądeckiego nr [...] z dnia 24 maja 2019 r., znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T. i K. S. pozwolenia na budowę budynku usługowego z salą wielofunkcyjną oraz zapleczem gastronomicznym wraz z instalacjami, komunikacją wewnętrzną z miejscami postojowymi, murem oporowym, zbiornikiem p.poż. wraz z punktem poboru wody, przyłączem wodociągowym, przyłączem kanalizacji sanitarnej, odwodnieniem terenu wraz ze zbiornikiem na wody opadowe na działce ewid. [...] położonej w obr. ewid. K. W., gm. Kamionka Wielka oraz zatwierdzono projekt budowlany (skorygowany w grudniu 2019 r. oraz maju 2021 r.) i udzielił pozwolenia na budowę dla T. i K. S. obejmującego: budynek usługowy z salą wielofunkcyjną oraz zapleczem gastronomicznym wraz z instalacjami, komunikacją wewnętrzną z miejscami postojowymi, murem oporowym, zbiornikiem p.poż. wraz z punktem poboru wody, przyłączem kanalizacji sanitarnej, odwodnieniem terenu wraz ze zbiornikiem na wody opadowe na działce ewid. [...] położonej w obr. ewid. K. W., gm. Kamionka Wielka. Od tej decyzji odwołanie złożyli B. O. oraz J. T., zarzucając naruszenie art. 10, art. 66a, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 107 § 1 pkt 4 i pkt 6 oraz § 3 kpa, art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo budowlane, § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 97 ust. 1 i ust. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu podkreślono, że stronie nie przedstawiono akt sprawy prowadzonych zgodnie z przepisami lecz luźny zestaw dokumentów, bez metryki, bez ponumerowanych kart, bez spisu treści. W aktach organu l instancji brak było uzgodnienia co do przyłączenia projektowanego budynku do sieci kanalizacyjnej. Wskazano na brak uzgodnienia z sądeckimi wodociągami. Dalej zarzucono organowi l instancji, że nie podał z którym planem projektowana inwestycja jest zgodna; z 2003 r., czy z 2020 r. Podano niezgodność planowanej inwestycji z zapisami planu z 2020 r., zwrócono również uwagę na parametry drogi dojazdowej, której szerokość wynosi 2,60 m. Błędnie wyliczono przez projektanta kubaturę projektowanego budynku, której wartość stoi w sprzeczności z zapisami planu. Nie można uznać opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska zawartej w piśmie z dnia 9 grudnia 2019 r. za właściwą formę stanowiska które winno być wyrażone z formie postanowienia. Działka inwestycyjna nie ma dojazdu i dojścia, o szerokości wynoszącej co najmniej 4,5 m. Jeszcze raz podkreślono, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z przeznaczeniem określonym w planie. Dalej podważono aktualność mapy do celów projektowych poprzez wklejenie na niej wycinków z innych dokumentów dot. uzgodnienia projektu budowlanego oraz poprzez zaklejenie dwóch jej fragmentów. Następnie kwestię hydrantu, "według projektu zaznaczony na "planie zagospodarowania terenu" hydrant ma zostać podpięty do wodociągu spółki firma B". Z treści zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że nie uzgodniono przyłączenia planowanej inwestycji do wodociągu znajdującego się w dyspozycji tej spółki." Kolejny zarzut dotyczy zaprojektowania pomieszczeń o błędnej wysokości, jak wskazuje skarżący wynoszą one 2,50 m w sytuacji gdy pomieszczenia przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej winny mieć wysokość 3,00 m. Brak wymaganych uzgodnień w zakresie podłączenia do poszczególnych, sieci, które utraciły ważność, kładąc szczególny nacisk na kwestie braku uzgodnienia przyłącza kanalizacyjnego. Wojewoda Małopolski decyzją z 26 października 2021 r. Znak sprawy: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2020.1333), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] z dnia 24 maja 2019 r., znak: [...] była wydana w okresie kiedy obowiązywały zapisy Uchwały Nr IX/87/2003 Rady Gminy Kamionka Wielka z dnia 13 października 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kamionka Wielka, wsie: Bogusza, Jamnica, Kamionka Mała, Kamionka Wielka, Królowa Górna, Królowa Polska, Mszalnica, Mystków (Dz.U. Woj. Małop. 2003.414.4400 z dnia 2003.12.04). Z kolei zaskarżona decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym, tj. kiedy to już obowiązywał nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "KAMIONKA WIELKA l" w Gminie Kamiona Wielka, zatwierdzony Uchwałą Nr XXVII/186/2020 z dnia 21 października 2020 r. (Dz.Urz. Woj. Małop. 2020.7102 z dnia 19.11.2020). Organ l instancji błędnie odniósł się w zaskarżonej decyzji do zapisów planu z 2003 r. Niemniej jednak uchybienie to nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Kontrola dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że projektowane zamierzenie budowlane jest zgodne z zapisami obowiązującego ww. aktu prawa miejscowego. Projektowane zamierzenie budowlane znajduje się w jednostce strukturalnej planu oznaczonej symbolem MN1 tj. w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z podstawowym przeznaczeniem pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Jako przeznaczenie dopuszczalne wskazano na realizację budynków rekreacji indywidualnej oraz usług o uciążliwości (określonej w przepisach odrębnych) nie wykraczającej poza granice nieruchomości Inwestora. Planowany budynek odpowiada przeznaczeniu uzupełniającemu, którego definicja została określona w § 3 pkt 11 planu, cyt.: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: 11) przeznaczeniu uzupełniającym - należy przez to rozumieć sposób użytkowania lub zagospodarowania inny niż podstawowy, który został dopuszczony planem jako uzupełnienie lub rozszerzenie przeznaczenia podstawowego na określonym terenie, a na działkach budowlanych przeznaczonych pod zabudowę dodatkowo stanowi nie więcej niż 45% powierzchni zabudowy. Przeznaczenie uzupełniające jest możliwe do realizacji po wcześniejszej lub przy równoczesnej realizacji przeznaczenia podstawowego (nie dotyczy infrastruktury technicznej, dróg wewnętrznych, ciągów pieszo-jezdnych oraz dojść i dojazdów, których realizacja może nastąpić przed realizacją przeznaczenia podstawowego). Na działce inwestycyjnej znajdują się już budynek mieszkalny i 4 budynki gospodarcze. Oznacza to, że działka nr [...] zabudowana jest obiektami stanowiącymi przeznaczenie podstawowe. W związku z tym stwierdzenia wymaga fakt, że planowane zamierzenie jest zgodne z przeznaczeniem terenu MN1. W opinii organu odwoławczego projektowana inwestycja swoimi uciążliwościami nie będzie wykraczać poza granice działki inwestycyjnej. Na stronie A/3 wskazano, że sala wielofunkcyjna przewidziana jest pod wynajem na spotkania dla grup wspólnych zainteresowań: szachistów, seniorów, grup rękodzielniczych itp., spotkań z zaproszonymi gośćmi oraz dodatkowo spotkania okolicznościowe. Co więcej nie jest to też inwestycja, która stanowiłaby przedsięwzięcie zawsze znacząco albo mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż nie została wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839). Planowana inwestycja stanowić będzie działalność nieuciążliwą bowiem, zdaniem Organu pod pojęciem działalności nieuciążliwej należy rozumieć każdą inną działalność niż wymienione w odrębnych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko. Istotą oceny w tym miejscu będzie odpowiedź na pytanie czy uciążliwości wynikające z tym zamierzeniem budowlanym będą zamykać się w granicach działki inwestycyjnej. Według organu II instancji odpowiedź na to pytanie jest twierdząca. W projektowanym budynku może przebywać maksymalnie 60 osób, które nie są stałymi użytkownikami. Co istotne liczba tych osób w jednym czasie nie zawsze będzie wynosić maksymalnie dopuszczalną. Z tego obiektu osoby będą korzystać cyklicznie. Co więcej projektowany budynek jest niewielkich gabarytów jego powierzchnia zabudowy to 231,5 m2 stanowi to zaledwie 10% terenu działki objętej zakresem opracowania. Jest to budynek parterowy posiadający poddasze wykonane nad częścią parteru nad pomieszczeniami oznaczonymi na rzucie parteru (strona A/12) cyframi od 0.1 do 0.15. Natomiast nad salą wielofunkcyjną o powierzchni użytkowej 89,21 m2, brak jest poddasza - zaprojektowano nad nią przestrzeń, ze stropem mocowanym do konstrukcji dachu. Na poddaszu znajduje się hol (2,30 m2), pomieszczenie socjalne (17,11 m2) i sanitarne dla personelu (3,53 m2), pozostałą część stanowi nieużytkowy strych. Na parterze powierzchnia sali usługowej wynosi 89,21 m2. Zdaniem organu odwoławczego nie jest to powierzchnia która będzie umożliwiała wprowadzenie nadmiernych uciążliwości. Co więcej w aktach organu odwoławczego w sprawie prowadzonej pod znakiem [...] znajduje się pismo Inwestorów z dnia 29 stycznia 2021 r., które zostało podpisane również przez projektanta B. M. i w którym stwierdzono, że poziom hałasu będzie mieścił się na terenie działki według zapisów mpzp. Wskazano również, że hałas może być generowany jedynie przez ruch samochodowy na drodze (średnio 2 przejazdy/h) oraz ze źródeł instalacji mechanicznej pochodzącej z budynku (klimatyzator, agregat prądotwórczy, które spełniają normy przewidziane przez producenta tych urządzeń). W dobie obecnych czasów, coraz więcej osób montuje klimatyzacje w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych jest to w pewnym sensie standard XXI wieku. Co więcej jeśli z kolei chodzi o ruch samochodowy to droga wewnętrzna dz. nr [...] stanowi drogę gminną. W związku z tym jest ona ogólnodostępna i każdy może z niej korzystać na równych prawach. Zdaniem Organu oddziaływanie planowanej inwestycji będzie zamykało się w granicach działki nr [...] w miejscowości K. . Analizując pozostałe ustalenia planu również potwierdza się zgodność projektowanej inwestycji z jego zapisami. Wskaźnik intensywności zabudowy (istniejącej + projektowanej) wynosi 0,18 przy określonej w planie wartości od 0,01 do 0,5, a przy realizacji usług do 0,7, łączna powierzchnia zabudowy nie może przekroczyć 50 % powierzchni działki budowlanej, która dla planowej inwestycji wraz z istniejącymi budynkami stanowi 13,5 % (w tym projektowany obiekt 10%), z kolei powierzchnia biologicznie czynna części nowej i projektowanej stanowi 69 % przy określonej w planie wartości minimalnej 30% z dopuszczeniem zmniejszenia o 10% w przypadku zabudowy usługowej. Wysokość projektowanego budynku stanowi 7,13m (plan dopuszcza budynki usługowe o wysokości max 11 m), projektuje się dach dwuspadowy o nachyleniu głównych połaci dachowych 35°. Kolorystyka dachu (wskazana w projekcie jako ciemnoczerwona) i elewacji (tynk deskowanie - imitacja dębu + tynk jasny beż) również odpowiada zapisom planu który wskazuje na kolorystykę ciemnoczerwoną, ciemnobrązową, grafitową, czarną matową itd. - w przypadku dachów, oraz zakazuje stosowania na elewacjach agresywnej kolorystyki i intensywnych kolorów. Przewiduje się do realizacji 10 miejsc postojowych w tym dwa dla osoby niepełnosprawnej. W tej kwestii mpzp nakazuje realizację 3 miejsc postojowych dla usług. Planowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej gminnej tj. dz. nr [...], co również stoi w zgodzie z zapisami planu. Powyższa analiza potwierdza spełnienie warunków określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przez planowaną inwestycję. Inwestycja spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.Dz.U.2019.1065). Warunki w zakresie usytuowania przedmiotowego budynku dotyczące odległości od granicy działek objętych inwestycją zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 i 10, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Przedmiotowy budynek został zlokalizowany w odległości większej niż 4,00 m od granic z działkami sąsiednimi, mianowicie: - od działki nr [...] oddalony jest na odległość ponad 17,00 m, - od granicy z działką nr [...] (drogową) ponad 23, 00 m, - od granicy z działką nr [...] ponad 11,00 m. Wymagania w zakresie przesłaniania, nasłoneczniania, o których mowa odpowiednio w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia, również zostały spełnione. Projektowany budynek o wysokości 7,13 m oddalony jest od zabudowy sąsiedniej w odległości większej niż jego wysokość, to oznacza, że nie będzie on przesłaniał istniejących budynków. Powyższe potwierdza również analiza zawarta na stronie ZT/8. Co do bezpieczeństwa przeciwpożarowego projektowany budynek został zlokalizowany w odległości większej niż 12,00 m od zabudowy sąsiedniej. Zatem lokalizacja tych budynków jest zgodna z § 271 ust. 1 rozporządzenia. Przewidziano do realizacji przeciwpożarowy zbiornik wodny podziemny o pojemności 100 m3 do zewnętrznego gaszenia pożaru. Prawidłowość planowanej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi potwierdził bez uwag w dniu 15.05.2021 r. (po korekcie projektu budowlanego) rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych R. K. posiadający uprawnienia nr [...]. Projektowana inwestycja nie spowoduje zalewania działek sąsiednich wodami opadowymi. Wody opadowe z powierzchni utwardzonych i parkingu będą odprowadzane w systemie odwodnienia z łapaczami substancji ropopochodnych oraz frakcji stałych do podziemnego zbiornika retencyjnego na deszczówkę, a z budynku na własny teren nieutwardzony. Zaprojektowany sposób odprowadzania wód opadowych jest zgodny z § 29 warunków technicznych. Z analizy projektu zagospodarowania terenu opracowanego dla tej inwestycji wynika, że zostały spełnione wymagania § 18 do 21 ww. rozporządzenia, dotyczące miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Łącznie zaprojektowano 10 stanowisk postojowych o wymiarach 2,5 m x 5,00 m, w tym dwa dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,6 m x 5,00 m. Jest to zgodne z § 21 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia jw., wymagającym, aby stanowiska postojowe dla samochodów miały wymiary wynoszące co najmniej: 1) szerokość 2,5 m i długość 5 m - w przypadku samochodów osobowych. 2) szerokość 3,6 m i długość 5 m - w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez osoby niepełnosprawne. Również zostały zachowane odległości projektowanych miejsc postojowych od granicy z działkami sąsiednimi, w § 19 ust. 2 wskazano, że winna ona wynosić 3 m w przypadku parkingu do 10 miejsc postojowych. Projektowane miejsca zostały zlokalizowane w odległości większej niż 3,00 m od granic z działkami sąsiednimi, z wyjątkiem działki drogowej, wobec której zgodnie z § 19 ust. 2 nie jest wymagane zachowanie odległości. Powyższa analiza wykazała, że planowane zamierzenie budowlane jest zgodne z warunkami technicznymi. Odnosząc się do zarzutu braku metryki akt sprawy w momencie zapoznania się z dokumentacją przed organem l instancji w aktach sprawy Starosty Nowosądeckiego przekazanych tut. Organowi za pismem z 20 lipca 2021 r., znak: [...] znajduje się metryka sprawy oraz wszystkie strony są ponumerowane. Jeśli w momencie zapoznawania się z aktami sprawy brak było metryki to i tak naruszenie takie nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 5 września 2014 r. sygn. akt II GSK 1178/13, gdzie stwierdził, że brak metryki sprawy nie stanowi tego rodzaju naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, tak administracyjnej, jak i sądowoadministracyjnej. Z kolei w kwestii wskazania przez Starostę Nowosądeckiego wprost, który mpzp ma zastosowanie w okolicznościach tej sprawy, uchybienie to nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia, bowiem w zaskarżonej decyzji wypowiedział się względem zgodności z planem z 2020 r. Fakt, że bez potrzeby odniósł się do planu z 2003 r. nie może stanowić podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji. Względem zarzutów dotyczących niezgodności projektowanej inwestycji z zapisami planu z 2003 r. tj. w kwestii kubatury budynku oraz zakazu lokalizacji działalności która wiąże się z dużym ruchem samochodowym mogącym stwarzać uciążliwości dla osób trzecich oraz koniecznością zapewnienia dużych powierzchni parkingowych, w związku z faktem że w październiku 2020 r. zaczął obowiązywać nowy mpzp, którego zapisy obejmują teren planowanej inwestycji, a zaskarżona decyzja orzeka co do istoty sprawy to zastosowanie mają wyłącznie zapisy nowej uchwały, w której nie ma przywołanych przez skarżącego w punkcie 4 odwołania zapisów. Na stronach 1-2 projektu budowlanego znajdują się dokonane przez projektanta wyliczenia w zakresie kubatury projektowanego budynku, które potwierdzają zgodność z zapisami planu z 2003 r. Co do braku w aktach postanowienia RDOŚ co do braku konieczności oceny oddziaływania na środowisko w aktach jest stanowisko RDOŚ z dnia 9 grudnia 2019r., iż przedsięwzięcie nie będzie ingerować zarówno w sposób bezpośredni jak w siedliska nietoperzy i ptaków a także siedliska przyrodnicze. Ponadto nie będzie wiązać się z pogorszeniem stanu chronionych siedlisk przyrodniczych (zmniejszeniem ich powierzchni, zmiany cech charakterystycznych) pogorszeniem integralności obszaru Natura 2000 Nawojowa PLH120019 i jego powiązań z innymi obszarami. Z powyższego wynika, że organ właściwy do spraw ochrony środowiska to jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wypowiedział się w tej kwestii. Co do braku uzgodnienia z sądeckimi wodociągami w kwestii przyłączenia do sieci kanalizacyjnej, fragment decyzji na który powołuje się odwołujący dotyczył braku uzgodnienia w zakresie przyłączenia do sieci wodociągowej. Natomiast jeśli chodzi o kwestię przyłączenia do sieci kanalizacyjnej to strony skarżące nie mają racji, bowiem w projekcie budowlanym na stronie 4 znajdują się warunki techniczne przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej z dnia 11 kwietnia 2017 r., znak: [...] określone przez Wójta Gminy Kamionka Wielka. Co więcej na projekcie zagospodarowania terenu - na jego odwrocie - znajduje się następująca adnotacja podpisana przez dyrektora ds. rozwoju sieci wod-kan. S. R.: Nr rejestru [...] Data 2018-02-20 Projekt niniejszy uzyskał akceptację i zezwolenie na budowę i połączeń kan. ze strony "firma C (...). Adnotacja ta została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez M. O. mającego uprawnienia do projektowania w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji sanitarnych wod-kan, c.o., gaz oraz B. M. - architekta. Zatem z powyższego wynika jednoznacznie, że przedmiotowy projekt posiada uzgodnienie w zakresie połączenia do sieci kanalizacyjnej. Odnosząc się z kolei do dojazdu do planowanej inwestycji w szczególności w materii szerokości drogi dojazdowej, której szerokość wynosi mniej niż 3 m istotną kwestią w zakresie tego zarzutu jest fakt, że droga wewnętrzna stanowiąca działkę nr [...] jest drogą publiczną gminną. Potwierdza to pismo Wójta Gminy Kamionka Wielka z dnia 20.10.2020 r., znak: [...] stanowiące odpowiedź na pismo tut., wydziału z dnia 14 października 2020 r, w sprawie [...], gdzie stwierdzono, iż droga o nazwie "[...]" oznaczona jako działka ewidencyjna nr [...] w m. K. , gm. Kamionka Wielka uchwałą nr 18/IV/88 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Nowym Sączu z dnia 21 grudnia 1988 roku (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa Nowosądeckiego nr 3/89 z dnia 9 lutego 1989 roku) została zaliczona do kategorii dróg gminnych pod numerem 2527015 oraz uchwałą nr 1072/05 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 13 października 2005 roku w sprawie nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze powiatu nowosądeckiego w Województwie Małopolskim, nadano jej numer [...] Mając na uwadze powyższe droga nr 290925K stanowi drogę publiczną w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2020 r. póz. 470 z późn. zm.), w myśl którego: "do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych (...). Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu". Działka nr [...] jest drogą publiczną, w związku z tym Organ nie ma uprawnień do badania jej parametrów. Obowiązek taki nie wynika również z treści § 14 warunków technicznych, który stanowi , iż do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m (podkreślenie i pogrubienie własne). Z zapisu tego wynika, że organ jest zobowiązany do badania szerokości jezdni która stanowi dojazd do drogi publicznej. Powyższe potwierdza również treść wyroku z dnia 30 września 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 217/20. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zwiększenia ruchu samochodowego stanowi on interes faktyczny, a nie prawny. Sam fakt zwiększenia ruchu samochodowego jest zwykłą konsekwencją rozwoju danej miejscowości, a subiektywne poczucie odwołujących, że dochodzi do naruszenia przez tą okoliczność interesu nie uprawnia do uznania, że dochodzi do ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, której są właścicielami zlokalizowanych w sąsiedztwie tej drogi, tym bardziej że jest to droga publiczna i każdy może z niej na równych prawach korzystać. Ewentualne obawy co do korzystania z drogi publicznej przez bliżej nieokreśloną liczbę ich użytkowników nie mogą stanowić podstawy do przyznania temu zarzutowi racji. Korzystając z drogi publicznej, wyjeżdżając z nieruchomości na drogę, każdy z użytkowników zobowiązany jest zachować zasady bezpieczeństwa ruchu. Jeszcze raz należy podkreślić, że powoływanie się na przewidywalny wzmożonych ruch, uciążliwości związane z użytkowaniem drogi publicznej - już użytkowanej przez bliżej niezidentyfikowaną grupę osób, nie dają podstaw do uznania, że przedmiotowa inwestycja narusza przepisy prawa. Co istotne, to na zarządcy drogi spoczywają obowiązki związane z przeciwdziałaniem niekorzystnym przeobrażeniom mogącym powstać lub powstającym w trakcie użytkowania dróg. Co więcej nie może stanowić analizy w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę ewentualne przyszłe zdarzenia wynikające z użytkowania projektowanego budynku. Z kolei w kwestii zarzutów dotyczących sporządzenia projektu zagospodarowania działki wyjaśniono, że projekt zagospodarowania terenu jest jednym z elementów całego projektu budowlanego. Częściami składowymi projektu budowlanego prócz projektu zagospodarowania terenu jest projekt architektoniczno-budowlany, który zawiera opracowania dotyczące konstrukcji oraz poszczególnych instalacji. Projekt budowlany winien również zgodnie z art. 33 ust.2 ustawy Prawo budowlane zawierać wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty wymagane przepisami szczególnymi. Na projekcie zagospodarowania terenu (karta ZT/7) znajduje się naklejony fragment uzgodnienia Urzędu Gminy z dnia 26 lutego 2019 r., a na jego odwrocie elementy wklejone to: uzgodnienie z rzeczoznawcą do spraw przeciwpożarowych, uzgodnienie w zakresie przyłączenia do sieci kanalizacyjnej oraz informacja, że dokumentacja była przedmiotem narady koordynacyjnej. Wszystkie te elementy są potwierdzone za zgodność z oryginałem przez głównego projektanta B. M.. Jak stanowi § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2018.1935 t.j.), projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Elementy wklejone, o których mowa powyżej znajdują swoje odzwierciedlenie w pozostałych częściach projektu budowlanego. Jeśli chodzi o uzgodnienie z Urzędem Gminy Kamionka Wielka należy wskazać, że na stronie 5a projektu budowlanego znajduje się decyzja Wójta Gminy Kamionka Wielka z dnia 26.02.2019 r., znak: [...], dotycząca uzgodnienia lokalizacji zjazdu publicznego; jej integralną częścią jest kserokopia projektu zagospodarowania terenu, na którym znajduje się pieczątka urzędu gminy stanowiąca uzgodnienie tej mapy. Analogiczna sytuacja ma miejsce jeśli chodzi o naradę koordynacyjną, na stronie 4a projektu budowlanego umieszczono jej odpis z dnia 17 kwietnia 2019 r., znak: [...]. Załącznikiem tego odpisu jest mapa do celów projektowych na której znajduje się pieczątka z adnotacją iż dokumentacja była przedmiotem narady koordynacyjnej. Również na stronie 103 projektu budowlanego (tj. w części projektu dotyczącego przyłącza kanalizacji sanitarnej + zewnętrznej podziemnej instalacji wodociągowej i kanalizacji deszczowej) na kserokopii projektu zagospodarowania terenu umiejscowiona jest pieczątka rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych z dnia 15.05.2021 r., który bez uwag uzgadnia dokumentację projektową oraz uzgodnienie z sądeckimi wodociągami w kwestii przyłącza kanalizacyjnego. Zatem mając powyższe na uwadze podkreślenia wymaga fakt, że projektant dokując wklejeń o których piszą skarżący umiejscowił po prostu w jednym miejscu wszystkie uzgodnienia. Z pewnością powoduje to, że pzt jest bardziej czytelny bowiem w jednym miejscu znajdują się wszystkie informacje o danych uzgodnieniach, które swoje miejsce znajdują również w innych częściach projektu budowlanego. Zostały one potwierdzone za zgodność z oryginałem przez projektanta. Co równie istotne, elementy wklejone nie znajdują się na części rysunkowej pzt, nie powodują one niemożności odczytania wszystkich elementów zagospodarowania, przewidzianych do realizacji dla tej inwestycji. Uzgodnienie przybierają niekiedy formę pieczątki znajdującej się w dokumentacji, bez innego dokumentu, jak to ma miejsce np. w kwestii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Odnosząc się do kwestii hydrantu, został on wykreślony przez projektanta w dniu 15.05.2021 r., co więcej na stronie A/11 projektu budowlanego został on skreślony z realizacji. W aktach organu l instancji na stronie 147 znajdują się wyjaśnienia inwestorów, w których stwierdzono, że Proj. budynek nie będzie zaopatrywany w wodę z wodociągu, tylko z istniejącej studni. Po uzgodnieniu z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych zaprojektowano większy podziemny zbiornik p. poż o poj. V=1 OOm3/brak przyłącza sieci wód./dla potrzeb zewnętrznego gaszenia pożaru. Odnosząc się do wysokości pomieszczeń, jest to kwestia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw sanitarno-higienicznych mgr W. S. o nr uprawnień [...] Z tabeli zawartej w § 72 ust 1 warunków technicznych, wynika, iż pomieszczenia do pracy, nauki i innych celów, w których nie występują czynniki uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia, przeznaczone na stały lub czasowy pobyt: a) nie więcej niż 4 osób - 2,5 m b) więcej niż 4 osób - 3,00 m Na stronie A/8 projektu budowlanego stwierdzono, że personel będzie stanowił 4 osoby. W związku z tym zaprojektowane pomieszczenia o wysokości 2,5 m należy uznać za właściwe. B. O. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzuciła naruszenie: - art. 35 ust, 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kamionka Wielka zatwierdzonego uchwałą Nr XXVll/186/2020 Rady Gminy Kamionka Wielka z dnia 21 października 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "KAMIONKA WIELKA I" w Gminie Kamionka Wielka (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2020 r, poz. 7102) poprzez wydanie pozwolenia na budowę budynku usługowego (domu weselnego-sali bankietowej) wbrew ustaleniom planu zagospodarowania przestrzennego dopuszczającego jedynie realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. - art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 kpa , które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla wyjaśnienia sprawy i pominięcie wniosków dowodowych strony, w szczególności dotyczących ustalenia stanu faktycznego (faktycznej szerokości i funkcjonalności) jedynej drogi dojazdowej do nieruchomości, na której zaplanowano budowę domu weselnego - sali bankietowej, oraz kilkunastu nieruchomości sąsiednich zabudowanych tylko jednorodzinnymi domami mieszkalnymi. - § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla nieruchomości która posiada jezdnię stanowiąca dojazd o szerokości 2,60 m, podczas gdy wyżej wymieniony przepis wymaga dojazdu o szerokości jezdni co najmniej 3,0 metra. W odpowiedzi na skargi skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie, zarządzeniem, wyznaczył na dzień 1 kwietnia 2022r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana przedwcześnie, przed ustaleniem całego istotnego dla sprawy stanu faktycznego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt. 1 prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego. Jak trafnie wskazał organ II instancji, w przypadku wydawania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy po wznowieniu postępowania, uwzględnić należy stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydawania decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy oznacza to, że wydając po wznowieniu postępowania decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę organ winien był (i tak też uczynił) uwzględnić postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "KAMIONKA WIELKA l" w Gminie Kamiona Wielka, zatwierdzonego Uchwałą Nr XXVII/186/2020 z dnia 21 października 2020 r. Zgodnie z w/w planem, teren inwestycji znajduje się w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonej symbolem MN1, dla którego przeznaczeniem podstawowym jest budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. W terenie tym jako przeznaczenie uzupełniające (którego definicja legalna znajduje się w § 3 pkt 11 planu) dopuszczono m.in. usługi o uciążliwości (określonej w przepisach odrębnych) nie wykraczającej poza granice nieruchomości inwestora (§ 14 ust. 1 pkt 3"b" planu). Z powyższego wynika, że tylko usługi stanowiące uzupełnienie lub rozszerzenie przeznaczenia podstawowego, których uciążliwość (określona wg przepisów odrębnych) nie wykracza poza granice nieruchomości inwestora, mogą być dopuszczone do realizacji i funkcjonowania w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonej symbolem MN1. Aby możliwa była ocena, czy zamierzane usługi stanowią uzupełnienie lub rozszerzenie przeznaczenia podstawowego, a ich uciążliwość (określona wg przepisów odrębnych) nie wykracza poza granice nieruchomości inwestora, konieczne jest jednoznaczne określenie przez inwestora jaki konkretnie rodzaj usług ma zamiar świadczyć. Bez wskazania rodzaju usług jakie mają być świadczone nie jest możliwa ocena, czy mogą być one realizowane w terenie, który - co należy podkreślić - przeznaczony jest zasadniczo pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Tymczasem w przedmiotowym wypadku inwestor nie określił przeznaczenia planowanego budynku, ani w wystarczający sposób jakiego konkretnie rodzaju usługi mają być w nim świadczone. Ogólnikowe wskazanie, że budynek będzie służył jako miejsce spotkań m.in. szachistów, nie jest i wystarczające i przekonujące, w świetle parametrów planowanego obiektu. Organ zatwierdził natomiast projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla budynku usługowego z salą wielofunkcyjną oraz zapleczem gastronomicznym. Takie określenie przeznaczenia, takie enigmatyczne sformułowanie jak sala wielofunkcyjna jest niewystarczające dla wyrażenia oceny, czy planowane zamierzenie jest zgodne z obowiązującym planem miejscowym. Koniecznym jest konkretne określenie jakiego rodzaju usługi/usługę inwestor planuje. Dlatego w ponownym postępowaniu organ zobowiąże inwestora do jednoznacznego określenia przeznaczenia planowanego budynku (jak np. restauracja, pizzeria, dom weselny) i konkretnego wskazania, jakie usługi ma zamiar w nim świadczyć. Po uzupełnieniu tego braku, organ dokona oceny, czy zamierzane przeznaczenie, planowana usługa jest dopuszczalne w świetle postanowień planu jako całości, czy stanowi uzupełnienie lub rozszerzenie przeznaczenia podstawowego, którym jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, oraz czy jej uciążliwość (określona wg przepisów odrębnych) nie wykracza poza granice nieruchomości inwestora. Dopiero pozytywna odpowiedź we wszystkich aspektach tej oceny, uzasadniać będzie wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Dokonując oceny na płaszczyźnie uciążliwości usługi wg przepisów odrębnych, organ w szczególności uwzględni postanowienia Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, które są właśnie przepisami odrębnymi o jakich mowa w planie miejscowym, umożliwiającymi dokonanie oceny, co do uciążliwości związanej z emisją hałasu i dopuszczalne poziomy hałasu, m.in. w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Dokonując tej oceny organ uwzględni zarówno przewidziane w projekcie rozwiązania techniczne (planowane urządzenia), które generują hałas, jak również uciążliwości, w tym hałas, generowane bezpośrednio przez same usługi, które planuje świadczyć inwestor. Przechodząc do pozostałych zarzutów należy wyrazić pogląd, że nie są one trafne. Jak wynika z akt administracyjnych, teren inwestycji ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej. W tej sytuacji nie znajduje zastosowania § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dotyczy parametrów dojazdu, komunikującego teren inwestycji z drogą publiczną, a nie parametrów drogi publicznej. Również same faktyczne parametry techniczne drogi, która posiada status drogi publicznej – z przyczyn obszernie wskazanych przez organ – nie mają żadnego znaczenia dla dopuszczalności wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Również liczba planowanych miejsc postojowych jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 9 planu, na każdej działce, na której realizowane będą usługi w terenie MN1, należy urządzić nie mniej niż 3 stanowiska postojowe, w tym minimum 1 stanowisko dla pojazdów wyposażonych w kartą parkingową. Na tej płaszczyźnie rozważań wskazać jednak należy, że skoro lokalny prawodawca dla usług w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nakazuje zaplanować minimum 3 miejsca postojowe i jest to jedyne w tym terenie kryterium dla ustalenia ilości miejsc postojowych, to można domniemywać, że usługi jakie planował dopuścić w tym terenie, to zasadniczo usługi służące zaspokajaniu codziennych potrzeb ludności, które wskazano w § 3 punkt 8 planu. Określając bowiem wymagania w zakresie miejsc postojowych w terenach stricte usługowych, lokalny prawodawca przewidział zarówno wymóg aby liczba stanowisk postojowych była dostosowana do potrzeb określonej usługi, jak i wskazał minimalną liczbę miejsc postojowych (§ 15 ust. 1 punkt 7 planu, czy § 15 ust. 3 punkt 8 planu). Dlatego dokonując oceny co do zgodności z planem zamierzanej inwestycji, organ również w tym aspekcie przeprowadzi wyczerpującą analizę przyjętych w planie rozwiązań. Niezależnie od zarzutów skargi wskazać też należy, że w ponownym postępowaniu organ zobowiąże inwestora aby skorygował w projekcie zakres terenu inwestycji, tak aby obejmował on całą działkę nr [...]. Związane jest to z treścią § 3 pkt. 10 i 11 planu miejscowego, który stanowi, że przeznaczenie uzupełniające jest możliwe do realizacji po wcześniejszej lub przy równoczesnej realizacji przeznaczenia podstawowego i nie może stanowić więcej niż 45% powierzchni zabudowy działki budowlanej. Z powyższego wynika, że teren inwestycji dla zabudowy uzupełniającej, powinien obejmować całą działkę budowlaną, na której – w przedmiotowym wypadku - już istnieje zabudowa podstawowa, którą planowana zabudowa ma uzupełniać. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."a" i "c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w/w ustawy, zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 997 zł, na którą składają się: koszt wpisu 500 zł, koszt zastępstwa adwokackiego 480 zł i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.