II SA/Kr 1387/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala wyroku z dnia 16 listopada 2011r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia 15 kwietnia 2011r., nr [....] , znak [....] odmówił M.W. reprezentowanemu przez pełnomocnika adwokata A.S. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 16 czerwca 2008r. nr [....] , znak [....] . W uzasadnieniu wskazano, że strona pomimo skierowanego do niej wezwania do usunięcia braków podania z dnia [....] stycznia 2010r. nie wykazała zachowania ustawowego terminu do jego wniesienia wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a. Dalej wyjaśniono, iż wniosek M.W. reprezentowanego przez pełnomocnika P. A.S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 16 czerwca 2008 r. nr [....] , znak [....] wpłynął do organu nadzoru budowlanego w dniu [....] lutego 2010r. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego znak: [....] decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej PINB w Z. ) z dnia 16 czerwca 2008r. została stronie skutecznie doręczona. W aktach sprawy znak: [....] znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru w/w decyzji z datą 27 czerwca 2008r. i podpisem [....] Organ I instancji stwierdził, że strona nie kwestionowała, iż podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji nie należy do niej. Ponadto w aktach postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod sygnaturą NB.II.7359-Z-005/09 względem zobowiązanego M.W. znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru tytułu wykonawczego z dnia 26 lutego 2009r. wszczynającego przymusową egzekucję obowiązku wynikającego z w/w decyzji rozbiórkowej. Widnieje na nim data [....] marca 2009r. oraz podpis [....]. Skarżący pismem z dnia [....] maja 2011r. odwołał się od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 15 kwietnia 2011r., nr [....] . [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej MWINB w K. ) postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej a w pozostałym zakresie utrzymał skarżoną decyzję/postanowienie w mocy. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności zaznaczono, że zgodnie z brzmieniem 149 § 3 k.p.a. obowiązującym od dnia 12 kwietnia 2011r.: "Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia". Tego dnia, bowiem weszła w życie nowelizacja Kodeksu postępowania administracyjnego dokonana ustawą z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.11.6.18). Zatem wydając skarżone rozstrzygniecie dnia 15 kwietnia 2011r. PINB w Z. postąpił nieprawidłowo nadając mu formę decyzji. Następnie wyjaśniono, że, aby termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez skarżącego M.W. w sprawie zakończonej decyzją PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r., nr [....] , znak: [....] , można uznać za zachowany, wnoszący musiałby dowiedzieć się "o decyzji" nie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania, tj. dnia 8 stycznia 2010r., skoro wniosek o wznowienie postępowania został nadany w placówce pocztowej dnia 8 lutego 2010r. Zdaniem organu II instancji decyzja została doręczona M.W. już w dniu 27 czerwca 2008r., o czym świadczy podpis [....] na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Ponadto MWINB w K. wskazał inny dowód, wystarczający dla uznania prawdziwości tezy o tym, że skarżący wiedział o decyzji rozbiórki znacznie wcześniej niż dnia 8 stycznia 2010r., mianowicie Pełnomocnictwo z dnia [....] kwietnia 2009r., którym M.W. upoważnił adwokata A.S. do reprezentowania Go przed [....] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w tej sprawie, "jest napisane pismem mało czytelnym, jednakże jest w nim wyraźnie mowa o decyzji rozbiórki (...) egzekucji". Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w Z. wraz z tym pełnomocnictwem pełnomocnik skarżącego nadał w placówce pocztowej dnia 30 kwietnia 2009r. Dalej stwierdzono, że powyższe świadczy bezspornie o tym, iż co najmniej dnia 29 kwietnia 2009r. M.W. wiedział już "o decyzji", skoro udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania jego osoby w postępowaniu w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Następnie organ odwoławczy wskazał, że od dnia 29 kwietnia 2009r. do dnia 8 lutego 2010r., tj. dnia nadania wniosku o wznowienie postępowania w placówce pocztowej, minęło ponad dziewięć miesięcy, zatem jednomiesięczny termin wskazany w art. 148 k.p.a. został przez wnoszącego przekroczony. Przyjmując, że M.W. dowiedział się o decyzji dnia 29 kwietnia 2009r. termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 pkt 4 k.p.a. upłynął dla skarżącego dnia 29 maja 2009r. Konkludując, podniesiono, iż data dowiedzenia się o decyzji wskazana przez pełnomocnika strony w piśmie z dnia [....] marca 2010r. nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym posiadanym przez organ II instancji. Z powyższą decyzją [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 czerwca 2011r. nie zgodził się skarżący i działając przez pełnomocnika adwokata A.S. pismem z dnia [....] lipca 2011r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wniósł o : 1) wznowienie postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego do nr [....] wykonanego na działkach ewid. Nr nr [....] w obr. [....] w Z. , 2) rozstrzygnięcie dopuszczalności wznowienia, 3) zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu podniesiono, że nie do przyjęcia jest twierdzenie organu II instancji, że skarżący wiedział o decyzji PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r., nr [....] , znak [....] od co najmniej 29 kwietnia 2009r., albowiem wiedzę o w/w decyzji uzyskał dopiero przy odpowiedzi na pozew z dnia 7 kwietnia 2010r. W odpowiedzi [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, Nr 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Podstawową kwestią, którą badał Sąd w niniejszej sprawie było skontrolowanie czy organ II instancji prawidłowo ustalił moment dowiedzenia się przez skarżącego o decyzji PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r., nr [....] , znak: [....] . W ocenie Sądu organy administracyjne prawidłowo ustaliły sporna kwestię na podstawie zebranego materiału dowodowego. Zgodnie z art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a. w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania i przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione we wspomnianych przepisach oraz czy został on wniesiony z zachowaniem terminów określonych w art. 148 k.p.a.. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania organ administracji wydaje postanowienie odmawiającą wznowienia postępowania zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a.. Słusznie zauważył organ II instancji, że we wniosku z dnia [....] stycznia 2010r. skierowanym przez pełnomocnika skarżącego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 16 czerwca 2008r.,nr [....] , znak: [....] , wskazano przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i w związku z tym wniosek podlegał badaniu w świetle art. 148 k.p.a. Art. 148 § 1 k.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, natomiast w § 2 powiedziane jest, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Sąd w tym miejscu, podzielając zdanie organu odwoławczego, zauważa, że termin zawarty w art. 148 k.p.a. określony jest w miesiącach, co powoduje, że dzień upływu tego terminu należy obliczać w oparciu o art. 57 § 3 k.p.a., który brzmi: "Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca." Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy skład orzekający stwierdził, że skarżący M.W. składając wniosek o wznowienie postępowania dnia 8 lutego 2010r. (data nadania w urzędzie pocztowym) musiałby dowiedzieć się o decyzji PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r., nie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wspomnianego wniosku, tj. dnia 8 stycznia 2010r. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego można stwierdzić, że tak jednak się nie stało – w/w decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 27 czerwca 2008r. o czym świadczy podpis [....] umieszczony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Ponadto drugi dowód przedstawiony przez organ odwoławczy, a świadczący o tym, że odwołujący się nie złożył w ustawowym terminie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r., nr [....] , znak: [....] jest pełnomocnictwo z dnia 29 kwietnia 2009r., w którym to M.W. upoważnił adwokata A.S. do reprezentowania go przed MWINB w K. w przedmiotowej sprawie w związku ze złożonym wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r., nr [....] , znak: [....]. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wraz z pełnomocnictwem reprezentujący skarżącego nadał w placówce pocztowej dnia 30 kwietnia 2009r. Zdaniem Sądu dowodzi to tego, że odwołujący się wiedział o decyzji PINB w Z. z dnia 16 czerwca 2008r. co najmniej od dnia nadania, a więc termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynąłby w tym przypadku w dniu 30 maja 2009r. W związku z powyższym dzień 8 lutego 2010r. jako data nadania w placówce pocztowej wniosku o wznowienie postępowania uchybia terminowi wskazanemu w art. 145 pkt 4 k.p.a. Uzupełniająco można wskazać, że z akt sprawy nie wynikają również żadne okoliczności, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania z innych przyczyn o jakich stanowi art. 145 § 1k.p.a. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. .